tag:blogger.com,1999:blog-18509224035211349442012-01-23T19:11:28.876+08:00Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.comBlogger761100tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-75451443604149580152011-11-07T16:53:00.007+08:002011-11-07T17:56:41.418+08:00<div style="text-align: justify;">ဒီတစ္ေခါက္ ကၽြန္ေတာ္ ၿမန္မာႏိုင္ငံကို ၿပန္ၿဖစ္ေတာ့ (ဒီတစ္ေခါက္ဆိုတာ ၂၀၁၁ ေအာက္တိုဘာလ ထဲမွာပါ) အရင္ အေခါက္ေတြကထက္ ပိုထူးၿခားပါတယ္။ ပိုထူးၿခားတယ္ဆိုတာ ဒီလိုဗ်။ အရင္တံုးကဆို အားလံုးတုတ္ေႏွာင္ထား တဲ့ အရာတစ္ခု အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ေၿဖေလွ်ာ့ ေပးလိုက္ေတာ့ သက္ေတာင့္ သက္သာ ရွိသြားသလိုပါပဲ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />ပထမဆံုး မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္ထဲကို ဆင္းေတာ့ ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ဗ်ာ။ ၿမန္မာတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ ရင္ထဲမွာေတာ့ ေအးၿမသြားတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အရင္လို စိတ္ကေတာ့ ပူတံုးပဲဗ်။ အရင္က အေတြ႕ အႀကံဳ တစ္ခ်ိဳ႕အရ လ၀က ကဘာမ်ား ရစ္ေနမလဲ။ အခြန္ကေတာ့ ဘာေၿပာဦးမလဲေပါ့။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႕ ဘာမွ ေၾကာက္ စရာမလိုဘူးဗ်။ ဘာလို႕လဲဆို ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ စာရြက္စာတန္းလည္း အားလံုး ၿပည့္စံု ဘာတစ္ခုမွ မဟုတ္တာလည္း မလုပ္၊ တရားဥပေဒနဲ႕ ၿငိစြန္းတာလဲ မပါ ဒါနဲ႕ မ်ားငါဘာစိုးရိမ္ေနတာလဲလို႕ ေတြးမိပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာေပါက္မိပါတယ္။ ေၾသာ္ငါတို႕ ကတသက္လံုး ယူနီေဖာင္း ၀တ္တဲ့သူေတြကို အေၾကာက္တရားနဲ႕ ႀကီးၿပင္းလာရတာကိုးလို႕။<br /><br />ၿပင္သစ္တစ္ေယာက္ ေရးတဲ့ ေဆာင္းပါးေလး တစ္ပုဒ္ဖတ္ဖူးတယ္ဗ်။ အဲဒီအထဲမွာပါတာက သူတို႕ဆီမွာ ယူနီေဖာင္း၀တ္တစ္ေယာက္ (ဥပမာ ရဲ) ကိုေတြ႕လိုက္ရရင္ စိတ္ထဲမွာ လံုၿခံဳတယ္၊ အားကိုးခ်င္စိတ္ေပါက္လာတယ္ သတိၱေတြရွိလာတယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဆီမွာေရာ။ အမွန္အတိုင္းေၿပာရရင္မွာ ရြံ႕ေၾကာက္ႀကီး ၿဖစ္ေနတံုးပဲ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရုိက္သြင္းခံထားရ သလိုၿဖစ္ေနတာကိုး။<br /><br />အဲလိုေတြးရင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ အင္မီဂေရးရွင္းမွာ တန္းစီပါတယ္။ တန္းစီတဲ့ ေနရာေတြ ေကာင္တာေတြ အရင္က ထက္ပိုေကာင္းလာပါတယ္။ အားလံုး ကြန္ၿပဴတာနဲ႕ ၿဖစ္သြားၿပီးေတာ့ ပိုလည္း ၿမန္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စိုးရိမ္ ထားသလို ဘာမွာမၿဖစ္လာပါဘူး။ အဲဒီ လ၀က အရာရွိလည္း ေတာ္ေတာ္သေဘာေကာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ ကိုစကားေၿပာတာလည္း (သူ႕သား အရြယ္မို႕ ထင္ပါရဲ႕ ) သား၊ သား၊ နဲ႕ေၿပာတယ္။ အားလံုး အဆင္ေၿပတယ္ေပါ့ ဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ အခြန္ကလည္း ဘာမွကို မေၿပာဘူး။ တခါတည္း တန္းထြက္ရံုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ခ်မ္းသာမိတယ္ဗ်။<br /><br />အၿပင္ထြက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ပစၥည္းတင္ခ်ေပးတဲ့ အလုပ္သမား တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ရွိၾကတံုးပဲ။ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေထာင္ေလာက္ေတာ့ ေပးရတယ္။ တကယ္က တကၠစီေပၚကို ပစၥည္းတင္တာ လူငွားဖို႕ မလိုဘူးဗ်။ တစ္ခ်ိဳ႕ လူေတြက အတင္းဆြဲၾကတာ။ ထားေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စကားသိပ္ မေၿပာခ်င္တာနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ ႏွစ္ေထာင္ ေပးလိုက္တယ္။<br /><br />ကားဆရာက သက္လတ္ပိုင္းအရြယ္။ ေနကာမ်က္မွန္နဲ႕။ သူ႕ကိုယ္ပိုင္ ဟန္းဖုန္းနဲ႕ဗ်ာ။ (စကားမစပ္ဗ်ာ၊ တကၠစီ သမား ၈၀ ရာခိုင္ႏုန္းေလာက္က အခု ဟန္းဖုန္းေတြနဲ႕ ၿဖစ္ေနၾကၿပီ)။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-0v-3DjABsAI/Treg3QftW2I/AAAAAAAAAG0/85v0y0KY9us/s1600/IMG_1603.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-0v-3DjABsAI/Treg3QftW2I/AAAAAAAAAG0/85v0y0KY9us/s400/IMG_1603.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672179126877641570" border="0" /></a>ကားက ပါရမီတကၠစီဗ်။ အဲယားကြန္းလည္း ဖြင့္လို႕ရတယ္။ ကားထဲမွာလည္း မဆိုးပါဘူး။ သန္႕သန္႕ ၿပန္႕ၿပန္႕နဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္နာရီနဲ႕ ငွားၿဖစ္ေတာ့ တစ္နာရီ ေၿခာက္ေထာင္တဲ့။ မဆိုးလွဘူးေပါ့။ ကားဆရာေတြရဲ႕ ထံုးစံလားေတာ့ မသိဘူးဗ်ာ။ သူလည္း ေတာ္ေတာ္ စကားေၿပာခ်င္တယ္။ ဟိုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္းေပါ့။ လုပ္ကိုင္စားရတာ မလြယ္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ၿမစ္ဆံုအေၾကာင္း၊ ဆီေစ်းႀကီးတဲ့ အေၾကာင္း၊ ပါရမီ ကားေတြ အေၾကာင္းအစံုပဲ။ အဲသူက ေၿပာတယ္။ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္ကို သူကေတာ့ သေဘာက်တယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္က ေတာ့ ခပ္ဆိပ္ဆိပ္ပဲ ေနလိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူ႕လိုေကာက္ခ်က္ခ်ဖို႕ အခ်က္အလက္မွ မၿပည့္စံုပဲကိုးဗ်။ ဟုတ္ဘူးလား။ ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္ဆိုတာ ကလည္း ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ အင္ေဖာ္ေမးရွင္းက ၿပည့္စံုမွ<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ သြားခ်င္တဲ့ ေနရာ ႏွစ္ေနရာသံုးေနရာေလာက္သြားၿပီးေတာ့ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္လာတာနဲ႕ သူ႕ကို ထမင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္ဆိုင္ ေမာင္းေပးဖို႕ ေၿပာလိုက္တယ္။ ေၾသာ္ေၿပာ ဖို႕ေမ့ေနလို႕ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္က ေန႕လည္ အဲပုဂံနဲ႕ မႏၱေလး ဆက္သြားမွာေလ။<br /><br />ထမင္းစားဖို႕ဆိုၿပီးသူက Gandamar WholeSale ဆိုတဲ့ ေရွာ့ပင္းေမာမွာရွိတဲ့ ခိုင္ခိုင္ေက်ာ္ဆိုတဲ့ ၿမန္မာထမင္း ဆိုင္ကို ပို႕ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကားဆရာႀကီးကို ပါကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အတူထမင္းစားဖို႕ ဖိတ္လိုက္ပါတယ္။ (ဘယ္ရမလဲ မန္းစေလးသားပဲ သေဘာေကာင္းတယ္ ေဖာ္ေရြတယ္ ခ်စ္ခင္တတ္တယ္ေလ)။ ထမင္းဆိုင္ေလးက သပ္သပ္ရပ္ရပ္ပါပဲ။ ႏိုင္ငံၿခားသားေတြ အတြက္လည္း ရည္ရြယ္တယ္နဲ႕ တူတယ္ဗ်။ ၿမန္မာ ဆန္ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ၿပင္ထားတယ္။ စာပြဲထိုးေကာင္မေလးေတြကလည္း သနခါး ပါးကြက္ၾကားေလးေတြနဲ႕။ အထဲမွာ အဲယားကြန္းဖြင့္ထားၿပီး ၿမန္႕မာ့ဆိုင္း၀ိုင္းသံ သြက္သြက္ေလး ဖြင့္ထားတာကလည္း ထမင္းကို ၿမန္ၿမန္နဲ႕ မ်ားမ်ားစားႏိုင္ေအာင္ အားေပးေနသလိုပဲ။ တစ္ခုပဲ ေၿပာစရာရွိတယ္။ ဟင္းေတြထားတဲ့ ေကာင္တာမွာရွိတဲ့ စားဖိုမႈးအရုပ္က အာေရဗ်ပံုၿပင္ထဲက အရုပ္ေတြၿဖစ္ေနတယ္။ ၿမန္မာမဆန္တာ ဒီတစ္ခုပဲ။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-AOtOB95t-zc/TrekXXEpghI/AAAAAAAAAHA/p_wLZRh_WrM/s1600/IMG_1626.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-AOtOB95t-zc/TrekXXEpghI/AAAAAAAAAHA/p_wLZRh_WrM/s400/IMG_1626.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672182976933888530" border="0" /></a><br />ထမင္းစားၿပီးေတာ့ အဲပုဂံစီးဖို႕ ေလဆိပ္ကိုပဲ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိန္နည္းနည္းေစာေနေသးေပမယ့္ ဘယ္မွ မသြားခ်င္ေတာ့တာနဲ႕ ေလဆိပ္မွာပဲ ထိုင္ေစာင့္ေနေတာ့မယ္ေပါ့။ ၿပည္တြင္းေလ ဆိပ္မွာလည္း အထုပ္ဆြဲၿပီး အေလးခ်ိန္ေပးတဲ့ ေကာင္ေလးေတြကို ထံုးစံအတိုင္း ႏွစ္ေထာင္ေလာက္ ေပးရေသးတယ္။ က်န္တာကေတာ့ ဘာမွ အခက္အခဲ မရွိပါ။ ေလယာဥ္ခ်ိန္က တစ္နာရီေလာက္လိုေသးေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္ ၀ယ္ဖတ္ရင္း ဟိုေငးဒီေငးေပါ့။ ၿပည္တြင္းထြက္ခြာလည္း ဟိုးအရင္အေခါက္ေတြကနဲ႕ စာရင္ေတာ္ေတာ္ေလး သာတယ္ဗ်။ အဲယားကြန္းလည္း ေအးလို႕။ တီဗီြလည္း ၿပတယ္။ ေၾကာ္ၿငာေတြမ်ားတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ မေတြ႕ဘူးတဲ့ မင္းသားမင္းသမီးအခ်ိဳ႕နဲ႕ မေတြ႕ဘူးတဲ့ ကုန္ပစၥည္းေၾကာ္ၿငာေတြလည္း ပါတယ္ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံၿခားသား တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေတြ႕တယ္။ Ipad နဲ႕ ဂိမ္းကစားေနတဲ့ ကေလး တစ္ေယာက္လည္း ေတြ႕ခဲ့ေသးဗ်။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-hj_SzJzs0vo/Trelz41EDNI/AAAAAAAAAHM/tKpK7kSaMYY/s1600/IMG_1637.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-hj_SzJzs0vo/Trelz41EDNI/AAAAAAAAAHM/tKpK7kSaMYY/s400/IMG_1637.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672184566543289554" border="0" /></a><br /><br />အိမ္သာလည္း သန္႕တယ္။ အိမ္သာထဲမွာ ဒီေရသည္ ေသာက္ရန္မဟုတ္ လို႕အဓိပၸယ္ရတဲ့ စာတန္းကို အဂၤလိပ္လို႕နဲ႕ တရုတ္လို႕ေရးထားတယ္ဗ်။ ၿမန္မာႏိုင္ငံ ၿဖစ္ၿပီး ဘာလို႕ ၿမန္မာလို႕ မေရးတာလဲလို႕ ေတြးၾကည့္ မိတယ္။ ဒီလိုၿဖစ္မယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာေတြကေတာ့ ပိုက္ကလာတဲ့ ေရဒီတိုင္းေသာက္လို႕ မေကာင္းဘူး ဆိုတာအားလံုးလိုလို သိၿပီးသားၿဖစ္လိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီေရကို ဘယ္သူမွ ဒီအတိုင္းေတာ့ ေသာက္လိမ့္မယ္ မထင္ဘူး။ (အဲ သြားေသာက္ရင္လည္း <!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">သေဗ</span><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-bidi-language:MY" lang="MY">ၺ</span><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">သတၱာ ကမၼ</span><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-bidi-language:MY" lang="MY">ႆ</span><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ကာ</span> ပဲေပါ့)။ ႏိုင္ငံၿခားသားတစ္ခ်ိဳ႕သာ သူတို႕ႏိုင္ငံလိုထင္ၿပီး ေသာက္မိမွာ စိုးလို႕ေနမွာ။ ႏိုင္ငံၿခားသားဆိုတာလည္း အဂၤလိပ္စာ ဖတ္တတ္တဲ့သူနဲ႕ တရုတ္ကို ရည္ရြယ္တာၿဖစ္မွာေပါ့။ ၿပည္တြင္း ေလယာဥ္စီးတဲ့ တရုတ္ေတာ္ေတာ္ မ်ားတယ္လို႕ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္မယ္ထင္ပါ့။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-5dfzW-9ydmw/Trem9ByTLnI/AAAAAAAAAHY/8t8lHJ_716M/s1600/IMG_1638.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-5dfzW-9ydmw/Trem9ByTLnI/AAAAAAAAAHY/8t8lHJ_716M/s400/IMG_1638.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672185823078067826" border="0" /></a>အဲဒီမွာထိုင္ေနရင္းနဲ႕ ဂ်ာနယ္ႏွစ္ေစာင္ေလာက္ၿပီးပါတယ္။ အရင္တံုးကနဲ႕ေတာ့ မတူဘူးဗ်။ ဂ်ာနယ္ေတြက ေတာ္ေတာ္ကို ဖတ္ေကာင္းလာတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေရးရတယ္ဗ်။ တစ္ခ်ိဳ႕ ဟာေတြဆိုရင္ အံ့ေတာင္ အံ့ၾသမိပါရဲ႕။ ဒီလိုေရးတာ ေရးတဲ့သူအိမ္ ညဖက္ တံခါးလာမေခါက္ဖူးလားေပါ့။ အရင္လိုအေတြးနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ။ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ေကာင္းတဲ့ အလားအလာပဲဗ်ာ။ ဒီလိုနဲ႕ တစ္နာရီသာသာေလာက္ ေစာင့္ၿပီး ေလယာဥ္နဲ႕ ထြက္လာခဲ့တာ ေနာက္ႏွစ္နာရီေလာက္မွာ အေမ့အိမ္ကို ေရာက္ပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ အရင္အေခါက္ေတြကထက္ ပိုစိတ္ခ်မ္းသာတယ္ လို႕ေၿပာရမွာပဲဗ်ိဳ႕။<br /><br />ႏို၀င္ဘာ ၂၀၁၁<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-7545144360414958015?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-92125958103796112812011-11-05T13:28:00.013+08:002011-11-05T14:06:18.233+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-MMYaDhPnqWA/TrTRYxVjpWI/AAAAAAAAAGo/xEqKtY_yIb0/s1600/IMG_2511.JPG"><br /></a><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၁) ေဂၚဖီထုတ္လွည္း</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SYkO6SVAdi4/TrTQLvL49MI/AAAAAAAAAGc/yhO_j1FcIW0/s1600/IMG_2439.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SYkO6SVAdi4/TrTQLvL49MI/AAAAAAAAAGc/yhO_j1FcIW0/s400/IMG_2439.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671386730829771970" border="0" /></a><br />ေတာင္ႀကီးဘက္က လမ္းတစ္ေနရာမွာေပါ့။ လွည္းေပၚက ေဂၚဖီထုတ္ေတြကို ေထာ္လာဂ်ီေပၚေၿပာင္းတင္ ေနတာ။ ဘယ္ကို ပို႕မလို႕လဲေတာ့ မသိဘူး။ ေက်းလက္ ၿမင္ကြင္းေလးက စိတ္ကို လတ္ဆတ္သြားေစတယ္ဗ်။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၂) အင္းေလးက ေရႊ႕လ်ွား ဘုရားပုလႅင္</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-0WEvS2fkhi4/TrTPTB0sEcI/AAAAAAAAAGQ/QOeFjL2goNI/s1600/IMG_2397.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0WEvS2fkhi4/TrTPTB0sEcI/AAAAAAAAAGQ/QOeFjL2goNI/s400/IMG_2397.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671385756580188610" border="0" /></a>ကဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာေတြ ဘယ္ေလာက္ နည္းပညာေကာင္းလိုက္သလဲ။ ဘုရားပုလႅင္ေတာင္မွ ဆိုင္ကယ္ ဘီးနဲ႕။ အလြယ္တကူ ေရႊ႕လို႕ရတာေပါ့ဗ်။ ဘယ္သူ ဒီဇိုင္းလုပ္တာလဲေတာ့ မသိဘူး။ ေတာ္ပါေပ့။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၃) ဟိုင္းေ၀းလမ္းက ပေလာင္ဆိုင္</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-OOAnGeSVooQ/TrTOC3dU_iI/AAAAAAAAAGE/fhEJnLgqFNg/s1600/IMG_2030.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-OOAnGeSVooQ/TrTOC3dU_iI/AAAAAAAAAGE/fhEJnLgqFNg/s400/IMG_2030.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671384379408317986" border="0" /></a><br />ေတာင္ႀကီးသြားတဲ့ လမ္းက ဆိုင္တစ္ဆိုင္ေပါ့။ ႏိုင္ငံၿခားက ဟိုင္းေ၀းလမ္းဆိုင္ေတြထက္ အပံုႀကီးသာတယ္။ ပင္ယင္းမွန္ လက္ဖက္ေၿခာက္နဲ႕ ရွမ္းလက္ေဆာင္ရႏိုင္ပါသည္တဲ့။ ၀ယ္ခ်င္စရာေလး။ ခ်စ္စရာဆိုင္ေလးေပါ့။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၄) ေတာင္ႀကီး ၿမိဳ႕ အထြက္ တစ္ေနရာ</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-5ZwZKok_c-A/TrTNIxgc_kI/AAAAAAAAAF4/62e_Wkibzxo/s1600/IMG_2222.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5ZwZKok_c-A/TrTNIxgc_kI/AAAAAAAAAF4/62e_Wkibzxo/s400/IMG_2222.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671383381378399810" border="0" /></a><br />ဒါကေတာ့ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕အထြက္ တစ္ေနရာဗ်။ ရွဳ႕ခင္းေလးေတာ္ေတာ္လွလို႕။ အိမ္ေလးေတြကလည္း ခ်စ္စရာ။ အဲဒီမွာ မ်ားေသာအားၿဖင့္ အိမ္ေတြက ၿဗံဳးအုတ္လို႕ ေခၚတဲ့ အုတ္ခဲ အၿဖဴေရာင္နဲ႕ ေဆာက္ထားတာ။ ေနခ်င္စရာေလးေတြေပါ့။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၅) သတၱ၀ါနဲ႕ လက္နက္နဲ႕ မမွ်</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-HKUiGlW6u1Y/TrTMZfryGGI/AAAAAAAAAFs/yVXCTIfaxQk/s1600/IMG_2211.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-HKUiGlW6u1Y/TrTMZfryGGI/AAAAAAAAAFs/yVXCTIfaxQk/s400/IMG_2211.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671382569140230242" border="0" /></a><br />ၾကည့္ပါဦးဗ်ာ။ ေတာင္ႀကီးက ကားဂိတ္တစ္ခုမွာ။ ကားေလးေပၚမွာတင္ထားတာ။ weight ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ရွိ မလဲမသိဘူး။ volume ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးတာပဲ။ ဒီပံုစံနဲ႕ ေတာင္တက္ ေတာင္ဆင္းေတြ သြားေနတာ။ အႏၱရာယ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ အာဆီယံ စံညႊန္းနဲ႕ ကားေတြ ပစၥည္းတင္ရတာဆို။ ဒါလည္း အာဆီယံ စံညႊန္းလားေတာ့ မသိဘူး။<br /><div style="text-align: left;"><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၆) ဂလိုဘယ္ စားေသာက္ဆိုင္</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-IGAw5F26C4U/TrTLqOHo--I/AAAAAAAAAFg/sPwaN-beXTI/s1600/IMG_2169.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-IGAw5F26C4U/TrTLqOHo--I/AAAAAAAAAFg/sPwaN-beXTI/s400/IMG_2169.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671381756971383778" border="0" /></a><br />ဂလိုဘယ္လိုက္ေဆးရွင္း ေခတ္ႀကီးမွာ ဒီဆိုင္ေလာက္ ဂလိုဘယ္က်တာ ရွိဦးမလား။ ၾကည့္ေလ။ အေနာက္အတိုင္း အစားအစာ၊ တရုတ္အစားအစာ၊ ကုလားစာ၊ ဗမာစာ အကုန္ရတယ္။ ေတာင္ႀကီးမွာ ရိုက္ထားတာ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၇) ကင္မရာမန္း လား ပအို႕၀္ စစ္သားေတြလား</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-2dWa_zqlKPw/TrTKGw_FllI/AAAAAAAAAFU/v7ssl5Da6-s/s1600/IMG_2126.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 321px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-2dWa_zqlKPw/TrTKGw_FllI/AAAAAAAAAFU/v7ssl5Da6-s/s400/IMG_2126.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671380048343832146" border="0" /></a><br /><br />ဒီပံုကေတာ့ ေတာင္ႀကီးနဲ႕ လြိဳင္လင္ၾကားမွာရွိတဲ့ ထန္႕စန္းဂူဆိုတဲ့ သဘာ၀ ထံုးေက်ာက္ဂူကို သြားတံုးက ရိုက္ထားတဲ့ပံုမွာ။ အဲဒီနယ္ေၿမက ပအို႕၀္ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေၿမ။ ၿမန္မာစစ္တပ္မရွိဘူးတဲ့။ ပအို႕၀္စစ္သားေတြ ပဲေတြ႕ ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေၾကာက္ေနေသးတယ္။ ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်။ အဲလို မ်ိဳးမ်ားမ်ားစားစား မေတြ႕ဖူးလို႕ေလ။ ေဟာ ေနာက္လာတဲ့ အဖြဲ႕ကေတာ့ဗ်ာ စစ္သားေတြကို ကင္မရာမန္း ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ၿပစ္လိုက္တယ္။<br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">၈) ကေလာဟိုတယ္မွ ဒီဇိုင္းသစ္</span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-MMYaDhPnqWA/TrTRYxVjpWI/AAAAAAAAAGo/xEqKtY_yIb0/s1600/IMG_2511.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-MMYaDhPnqWA/TrTRYxVjpWI/AAAAAAAAAGo/xEqKtY_yIb0/s400/IMG_2511.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5671388054257116514" border="0" /></a>ကေလာဟိုတယ္က အိမ္သာနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္တဲ့ ေဗစင္။ လူက ဘယ္နားမွာရပ္ၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ရမလဲ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဥာဏ္မမွီဘူးဗ်ိဳ႕။ မိတ္ေဆြမ်ား သိရင္ ရွင္းၿပေပးပါဦး။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-nQVLAxPBmo0/TrTJ-anKAiI/AAAAAAAAAFI/gNX4MBY7UkY/s1600/IMG_2126.JPG">November 2011</a><br />မိုးတိမ္ညိဳ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-9212595810379611281?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-81149783138818328852011-09-18T21:48:00.001+08:002011-09-18T21:48:49.525+08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-gaqIR488SYY/TnXIfk2v4WI/AAAAAAAAAFA/9o8MYJbAsXs/s1600/paradigm-shift.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 209px; height: 126px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-gaqIR488SYY/TnXIfk2v4WI/AAAAAAAAAFA/9o8MYJbAsXs/s320/paradigm-shift.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653645352028332386" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br />Paradigm Shift ဆိုတဲ့ အသံုးအႏုန္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ စၿပီးေၿပာခဲ့တဲ့ သူကေတာ့ Thomas Kuhn ပါ။ သူရဲ႕ နာမည္ႀကီးစာအုပ္ၿဖစ္တဲ့ The Structure of Scientific Revolutions ထဲမွာ အဲဒီအေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။ အဲဒီ Paradigm Shift ဆိုတာကို ၿမန္မာလို အတိအက်ဘယ္လိုၿပန္ထားလဲေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး။</div><br /><div style="text-align: justify;">အဲဒီေတာ့ Paradigm Shift ဆိုတာဘာလဲ လို႕ေတြးၾကည့္လိုက္ပါ။ စံႏုန္းေတြ ေၿပာင္းလဲသြားတဲ့ သေဘာကို Paradigm Shift လို႕ေခၚႏိုင္ပါ လိမ့္မယ္။</div><br /><br /><div style="text-align: justify;">သူကေတာ့ ဆြစ္ဇာလန္ ႏိုင္ငံရဲ႕ နာရီလုပ္ငန္းနဲ႕ ယွဥ္ၿပီးေတာ့ ရွင္းၿပထားပါတယ္။ ဆြစ္ဇာလန္က လုပ္တဲ့ နာရီက ကမာၻေပၚမွာ နာမည္ အႀကီးဆံုးပါ။ အရင္တံုးကဆို ဘယ္သူမွ မယွဥ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီကထုတ္တဲ့နာရီေတြက Mechanical နာရီေတြပါ။ အလြန္ေသးငယ္တဲ့ ေခြးသြားစိတ္ေလးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ အရမ္းကိုတိက်ၿပီး အရမ္းကို ခိုင္ခန္႕တဲ့ နာရီေတြထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ နည္းပညာဆိုတာေပၚလာေတာ့ ဆြစ္နာရီလုပ္ငန္းကို တစ္မ်ိဳးေၿပာင္းလဲသြားေစခဲ့ပါတယ္။ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ ဂဏန္းေတြနဲ႕ နာရီထုတ္လုပ္ ႏိုင္တယ္ ဆိုတာကို ၿမင္တဲ့သူေတြက ဆြစ္နာရီလုပ္ငန္းေတြကို ဒစ္ဂ်စ္တယ္ နာရီေတြ ထုတ္လုပ္ဖို႕ တင္ၿပခဲ့ၾကပါတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုေသာ လုပ္ငန္းရွင္ေတြက လံုး၀လက္မခံခဲ့ပါဘူး။ နာရီဆိုတာ ဒါမ်ိဳးလံုး၀မေကာင္းႏိုင္ဘူး။ ဘယ္လိုမွ မေအာင္ႏိုင္ဘူးလို႕ သံုးသပ္ၾကပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႕ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ နာရီလုပ္ငန္းကို ဂ်ပန္က သိမ္းပိုက္သြားခံၿပီး ဆြစ္နာရီလုပ္ငန္းေတြ လည္း အႀကီးအက်ယ္က်ဆံုးခဲ့ပါတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထိပ္တန္းနာရီလုပ္ငန္းေစ်းကြက္ဟာ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ နာရီလုပ္ငန္းကို ေရြ႕သြားပါသတဲ့။ အဲဒါကို Thomas Kuhn ကေတာ့ Paradigm Shift ေနာက္ကို မလိုက္ႏိုင္လို႕ ဆြစ္နာရီလုပ္ငန္းေတြ ဆံုးရွံဳးခဲ့ရတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။</div><div style="text-align: justify;"><br />အိႏိၵယက အိုးလုပ္ငန္းေတြလည္း အဲလိုပါပဲတဲ့။ အရင္က အိႏိၵယႏိုင္ငံက အိုးလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္တဲ့ သူေတြက လူတန္းစားတစ္ရပ္အေနနဲကကို ရွိတယ္လို႕ ဆိုၾကပါတယ္။ သားစဥ္ေၿမးဆက္ အိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးလုပ္တဲ့ လုပ္ငန္း ေတြနဲ႕ အသက္ေမြးခဲ့ၾကသတဲ့။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပလတ္စတစ္ လုပ္တဲ့ နည္းပညာတိုးတက္လာၿပီး ပလတ္စတစ္ေရပံုးေတြ၊ ေရခြက္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပၚလာေတာ့ အဲဒီအိုးသည္ေတြ ဒုကၡအႀကီးအက်ယ္ေရာက္ ၾကပါသတဲ့။ လူေတြက ပိုၿပီးေပါ့ပါးေကာင္းမြန္တဲ့ ပလတ္စတ္ေတြကိုပဲ သံုးလာၾကေတာ့ အိုးသည္ေတြ အလုပ္ အကိုင္မရွိေတာ့ပဲ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြကို တက္သြားၿပီး ႀကံဳရာက်ပန္း လုပ္ကိုင္ၾကရပါေတာ့ တယ္တဲ့။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း ေနရာတိုင္းမွာ အဲဒီ ပါရာဒိုင္းအေရြ႕ကိုႀကံဳရပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဟာေတြက ကိုယ္သတိမထားမိလိုက္လို႕ပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြက ေသးေသးေလးေတြပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဟာေတြက်ေတာ့ ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ေတြ။ ႏိုင္ငံနဲ႕ လူမ်ိဳးေလာက္ကို အထိထိခိုက္ႏိုင္တာေတြရွိပါတယ္။<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">ၿမန္မာႏိုင္ငံေရးမွာလည္း ပါရာဒိုင္းေတြ အမ်ားႀကီးေရႊ႕ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အားလံုးကိုေတာ့ မသိပါဘူး။ ကိုလိုနီေခတ္ကဆိုရင္ ႏိုင္ငံလြပ္လပ္ေရးဆိုတဲ့ ၀ါဒကို ေရွ႕တန္းတင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္ စိတ္ရွိသူေတြ၊ အဂၤလိပ္ကၽြန္ပညာေရးကို ဆန္႕က်င္တဲ့သူေတြ စတဲ့ သူေတြက ႏိုင္ငံေရးရဲ႕ ထိပ္ဆံုးေနရာကို အမ်ားဆံုးရခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းလြပ္လပ္ေရးရၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ပါရာဒိုင္းက ေၿပာင္းသြားတယ္ဗ်။ ႏိုင္ငံ ကိုတည္ေဆာင္ဖို႕၊ တိုးတက္ဖို႕ဆိုရင္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္တစ္ခုတည္းနဲ႕ မရေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ပညာေရးပဲေၿပာေၿပာ၊ ဗ်ဴရို ကရက္ပဲေၿပာေၿပာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ပညာေရးမွာ တကယ့္အေတြ႕အႀကံဳရွိတဲ့ ပညာတတ္ေတြ ကိုေနရာေပးဖို႕ လိုလာၿပီဗ်။ ဒါကို လက္မခံႏိုင္တဲ့သူေတြ သေဘာမေပါက္တဲ့ သူေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိခဲ့ပါတယ္။ အေၿခအေနတစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း အဲလိုၿဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးေပးခဲ့တာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး မွာကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဗ်ဴရိုကရက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အိႏိၵလူမ်ိဳးေတြ ၿဖစ္ေနတာမ်ိဳးတို႕၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပညာကၽြမ္းက်င္ တဲ့ ဗမာ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း အဂၤလိပ္ကို မွ အရမ္းအထင္ႀကီးတာမ်ိဳးတို႕ စတာေတြေပါ့။ က်န္တဲ့ အေၾကာင္းေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိမွာပါ။<br /><br />ၿပီးေတာ့ ကြန္ၿမဴနစ္၀ါဒကလည္း အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ၿမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ထိပ္ဆံုးကေရာက္ေနတဲ့ ၀ါဒတစ္ခုပဲေလ။ အခုအခ်ိန္မွာ ကြန္ၿမဴနစ္၀ါဒ ကိုကိုင္ဆြဲဖို႕ သိပ္အဆင္မေၿပႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႕က ကာလ၊ ေဒသနဲ႕ လိုက္ၿပီး ေၿပာင္းလဲသင့္ရင္ ေၿပာင္းလဲႏိုင္ရမယ္ဗ်။ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား အရာေတြက အေသဆုပ္ကိုင္ထားလို႕ သိပ္မလြယ္ဘူး။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />ဒီႏွစ္ပိုင္း (၂၀၁၁) ထဲမွာလည္း ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးမွာ အေၿပာင္း အလဲေတြေတာ္ေတာ္ မ်ားလာတာကို ေတြ႕ရတယ္။ အရင္က မေတြ႕ဖူး မႀကံဳဖူးတဲ့ အေၿခအေနေတြလည္း ေတြ႕ရတယ္ဗ်။ အဲဒီကိစၥေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ သံုးသက္တဲ့ သူေတြကလည္း သံုးသပ္ခ်က္ ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့ အၿမင္ကေတာ့ ပါရာဒိုင္း တစ္ခုေရႊ႕ေနၿပီ ဒါမွမဟုတ္ ေရႊ႕ဖုိ႕ တာစူေနၿပီလို ၿမင္ပါတယ္။ ဘယ္လိုအေၿခအေနမ်ိဳး ဘယ္လိုပါရာဒိုင္းမ်ိဳးကို ေၿပာင္းေနတယ္ဆိုတာ အတိအက်သံုးသပ္ဖို႕ေတာ့ နည္းနည္းေစာေနပါေသးတယ္။ အဲလိုအခ်ိန္မွာ အရင္က အမွန္ဆိုတဲ့ အေၿခအေနတစ္ခုတည္း ကိုဆုပ္ကိုင္ ထားရင္ေတာ့ ထူးအိမ္သင္ သီခ်င္းလို "နည္းနည္းေလးေတာ့ လြဲေနတယ္" ဆိုတာမ်ိဳး ၿဖစ္ေနဦးမယ္ထင္ပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ေဆြးေႏြးခ်င္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုး ေရႊ႕သြားမယ့္ ပါရာဒိုင္းကို မ်က္ေၿခမၿပတ္ဖို႕ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေတြ အရင္က ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အမွန္တရားေတြအားလံုးက အခုအခ်ိန္မွာ ေဘးေရာက္ သြား ႏိုင္ပါတယ္။ (မွားသြားတယ္လို႕ မဆိုလိုပါဘူး)။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ မွန္တယ္ မွားတယ္ ဆိုတာေတာ္ေတာ္ ေၿပာရခက္လို႕ပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ အၿမဲတမ္းေၿပာင္းလဲ ေနတဲ့ ကမာၻႀကီးမွာ စံႏုန္းေတြ ေၿပာင္းလဲ သြားတာ အခုေနာက္ပိုင္း မွာတစ္အား ၿမန္လြန္းလို႕ပါပဲ။<br /><br />ဥပမာအေနနဲ႕ ဆိုၾကပါစို႕။ "အၿပင္ထြက္လွ်င္ အေႏြးထည္၀တ္သြားရမည္" ဆိုတဲ့ ၀ါက်ကို မိတ္ေဆြကို မွန္၊ မွားၿဖည့္ခုိုင္း တယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုၿဖည့္မလဲ။ မွန္သည္ဟုဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေစာဒက တက္ပါမည္။ အညာေဒသ ရဲ႕ေႏြရာသီမွာဆိုလွ်င္ မွန္ႏိုင္ပါသလား။ မွားသည္ဟု ဆိုလွ်င္လည္း ပူတာအိုေဆာင္းရာသီမွာ ဆိုလွ်င္ မွားပါ သေလာ။ အမွန္မွာ ၀ါက်ကိုယ္တိုင္က မၿပည့္စံုဟု ဆိုရပါမည္။ အဲဒီေတာ့ ထို၀ါက်သည္ ေဆာင္းတြင္း တြင္ ေၿပာလွ်င္မွန္ၿပီး ေႏြရာသည္တြင္ ေၿပာပါက မွားသည္ဟု သံုးသပ္ရမည္ေလာ။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကိုမွန္၏ မွား၏ ဆိုတဲ့ အေၿခေပၚမွာပဲ မူတည္ၿပီး ဆံုးၿဖတ္ခ်င္ ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ပိုၿပီးရွဳပ္ေထြးကုန္တာေပါ့။<br /><br />ေနာက္ထပ္ဥပမာ တစ္ခုေၿပာခ်င္တာက တကယ္လို႕ စာရွဳ႕သူ မိတ္ေဆြ ဒါမွမဟုတ္ မိတ္ေဆြရဲ႕ ေဆြမ်ိဳး၊ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္က ေသေလာက္တဲ့ ေရာဂါတစ္ခုခံ စားေနရပါၿပီဆိုပါဆို႕။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိတ္ေဆြရဲ႕ အနားမွာလည္း နာမည္ပ်က္ရွိတဲ့၊ အက်င့္သိကၡာ မေကာင္းတဲ့ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္ဆို ပါဆို႕။ မိတ္ေဆြအေနနဲ႕ အဲဒီဆရာ၀န္ အက်င့္ မေကာင္းဘူးဘူးဆိုၿပီး အဲဒီဆရာ၀န္နဲ႕ မကုပဲ အေသခံမလား ဒါမွ မဟုတ္ ကုမလား။ အဲဒီ ေမးခြန္းက ေတာ္ေတာ္ကို အၿငင္းပြားစရာေကာင္းတဲ့ ေမးခြန္းေနမွာပါ။ မိတ္ေဆြ ဘယ္ရွဳ႕ ေဒါင့္က ထိုင္စဥ္းစားမယ္ ဆိုတဲ့ အေပၚကို ပိုမူတည္ပါလိမ့္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အေၿခအေနေတြက ပံုၿပင္ေတြ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို သိၾကားမင္း ဆင္းၿပီး အရွဳပ္ေတြ အားလံုး ရွင္းေပးသလိုမ်ိဳး ရွင္းလင္း ေၿပလည္ သြားတာ မ်ိဳး ၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ အဲလိုရွင္းသြားႏိုင္ရင္ေတာ့ တကယ္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပဲေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕ ဘ၀နဲ႕ ကင္းကြာသြားတာမ်ိဳး ေတာ့ မၿဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ တကယ္ၿဖစ္ႏိုင္လား ၿဖစ္ႏိုင္ေခ်မ်ားရဲ႕ လားဆို တာလည္း ထည့္တြက္ဖို႕ လိုပါလိမ့္မယ္။ အကယ္၍ အဲဒီေရာဂါ ၿဖစ္ေနတဲ့ သူက မိတ္ေဆြနဲ႕ သိလည္း မသိ ေဆြမ်ိဳး သူငယ္ခ်င္းလည္း မဟုတ္ဆိုရင္ေတာ့ မိတ္ေဆြအေနနဲ႕ ဒီလို ဆရာ၀န္မ်ိဳးနဲ႕ေတာ့ မကုသင့္ဘူး လို႕ ဆိုေကာင္းဆိုပါလိမ့္မယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တရားမွ်တမႈ႕ဆိုတာကို ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးၾကတယ္ ဒါမွမဟုတ္ ခ်စ္ၿမတ္ႏိုးၾကပါတယ္လို႕ ဆိုၾကပါတယ္။ အဲလိုတရားမွ်တာမႈ႕ကို ခ်ဥ္းကပ္တဲ့ေနရာမွာ တစ္ၿခားအရာေတြ ဆံုးရွံဳးရတာလည္ ႀကံဳဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ အေၿဖတစ္ခုကေတာ့ မိတ္ေဆြဘာကိုလိုခ်င္သလဲ၊ လူအမ်ားကေရာ ဘာကိုလိုခ်င္သလဲဆိုတဲ့ အထိုင္ေပၚက စဥ္းစားရင္ေတာ့ အေကာင္း ဆံုးအေၿဖတစ္ခု ၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕ဖူးတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕အေဒၚႀကီးေတြဆိုေၿပာတတ္ၾကတယ္။ "ဒို႕ တစ္သက္လံုးဒီလိုေနလာတာ အခုမွေတာ့ မေၿပာင္းႏိုင္ပါဘူး" တဲ့။ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို သူတို႕ အဲလိုၿမင္ၾကတယ္ဗ်။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္လို ၿဖစ္သလဲဆိုေတာ့ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေၿပာင္းလဲေနတဲ့ ကမာၻႀကီးနဲ႕ ၿပတ္က်န္ခဲ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံ ေရးသမားေတြအဲလိုၿမင္လာရင္ေတာ့ ပိုဆိုးပါတယ္။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံေရး သမားဆိုတာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံက လူေပါင္းမ်ားစြာရဲ႕ အနာဂတ္ေတြကို အဆံုးအၿဖတ္ေပး ေနတဲ့ သူေတြ ၿဖစ္လို႕ပါပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း သိသိနဲ႕ ပဲ <span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;font-family:&quot;;" >ပုဂိ</span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" lang="MY">ၢ</span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;font-family:&quot;;" >ဳလ္ေရး ခံစားခ်က္ေတြကို မစြန္႕ပစ္ႏိုင္ၾကဘူးဗ်။ လူတစ္ေယာက္ ခ်င္းစီအေနနဲ႕ကေတာ့ အမွန္ေတြပဲ ၿဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံနဲ႕ လူမ်ိဳးအတြက္ဆိုရင္ေတာ့ အဲလိုအေတြး အေခၚေတြက အႏၱာရာယ္ရွိႏိုင္ပါတယ္။<br /></span><br /></div><div style="text-align: justify;">အဲဒီေတာ့ Paradigm Shift ေနာက္ကို မလိုက္ႏိုင္တဲ့သူေတြမ်ားေနေသးတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ ႏိုင္ငံ အဲဒီေဒသ က အရင္လိုပဲ ဒုကၡေတြ မ်ားေနဦးမွာပဲလို႕ သံုးသပ္မိပါတယ္။ အဲဒီပါရာဒိုင္းေတြ တကယ္ပဲ ေရြ႕သြား ၿပီးလား ေရြ႕ႏိုင္ၿပီလား ဆိုတာ သံုးသပ္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ Risk ေတာ္ေတာ္မ်ားႏိုင္ပါေသးတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ မွာ မွန္တယ္မွားတယ္ဆိုတာလည္း ရလဒ္အေပၚမွာ မူူတည္တဲ့ အေၿခအေနမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါေသးတယ္ ဆိုတာ နားလည္ႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။<br /></div><br />18 Sep 2011<br /><br />မိုးတိမ္ညိဳ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8114978313881832885?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-18476508021568098942011-08-21T09:43:00.007+08:002011-08-21T10:52:07.961+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Q-IHe08ko_o/TlByNUD_JfI/AAAAAAAAAE4/4iqK-EjTXyk/s1600/02.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Q-IHe08ko_o/TlByNUD_JfI/AAAAAAAAAE4/4iqK-EjTXyk/s320/02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5643135906144527858" border="0" /></a> <br /><div style="text-align: justify;"> <br />ယခုလအတြက္ ၿမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ အေကာင္းဆံုး ဓါတ္ပံု ကို ေဖာ္ၿပပါဟုဆိုလွ်င္ ေဒၚေအာင္ဆန္းဆုၾကည္ႏွင့္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေနာက္ခံဓါတ္ပံုေရွ႕တြင္ တြဲရိုက္ထားေသာပံုဟု ဆိုသင့္ပါသည္။ ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာ အေၿပာင္းအလဲကိုတာစူေနၿပီလို႕ ယံုၾကည္ခ်င္ပါတယ္။ <br /> <br />တကယ္ေတာ့ဗ် ၿမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း ပေလယာေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ ပရိတ္သတ္လို႕ပဲဆိုရမွာေပါ့။ အဲ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ေဘာလံုးပြဲ ၾကည့္တဲ့ ပရိတ္သတ္လိုမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ေဘာလံုးပြဲပရိတ္သတ္ဆိုတာ ကိုယ္ေလာင္းမထားရင္ သူ႕ဟာသူဘယ္အသင္းရွံဳးရွံဳး ဘယ္အသင္းႏိုင္ႏိုင္ကိုယ့္ တိုက္ရိုက္ထိခိုက္တာမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာ။ အခုဟာက ဒီပြဲရဲ႕ ရလဒ္ေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို တိုက္ရိုက္ၿဖစ္ၿဖစ္ သြယ္၀ိုက္ၿဖစ္ၿဖစ္ သက္ေရာက္မႈ႕ရွိမွာဆိုေတာ့ ပိုစိတ္၀င္စားရတာေပါ့ဗ်ာ။ <br /> <br />ၿမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေကာင္းေမြ ဆိုးေမြ၊ ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးက်ိဳး ေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႕အေနနဲ႕ အရင္ကလည္း ခံစား ခဲ့ရၿပီးၿပီ၊ အခုလည္း ခံစား ေနရပါေသးသည္ ေနာင္လည္း ခံစားရပါဦးမယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ဗ်ာ ဒီပြဲစဥ္ေတြရလဒ္ေတြေကာင္းေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္က အုတ္တစ္ခ်ပ္သဲတစ္ပြင့္ ပါ၀င္သင့္တယ္ဗ်ိဳ႕။ <br /> <br />အခုအခ်ိန္အထိကၽြန္ေတာ္ၿမင္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံက ကမာၻႀကီးနဲ႕ အဆက္ၿပတ္ေနတဲ့ ကၽြန္းေလးတစ္ ကၽြန္းလိုၿဖစ္ေန တာဗ်။ ကမာၻ႕ေရစီးထဲမွာ မပါဘူးေလ။ ဘယ္ႏိုင္ငံတကာေလဆိပ္မွာမွ ၿမန္မာေငြလဲလို႕မရဘူး၊ ႏိုင္ငံတိုင္းမွာရွိတဲ့ နာမည္ႀကီး စားေသာက္ဆိုင္ေတြ စတိုးဆိုင္ေတြ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ မရွိဘူး။ ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းကြက္မရွိဘူး။ အေၿခအေနအေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဒီလိုၿဖစ္ေနၿပီး ကၽြန္တို႕ ႏိုင္ငံသားေတြ ခံစားေနရတာ ၾကာပါၿပီ။ အခု တိမ္ညိဳေတြမွာ ေငြေရာင္အနားသတ္ေလးေတြၿမင္ ရသလို ေကာင္းႏိုင္ မယ့္အလားအလာေတြေတြ႕ေနရၿပီလို႕ ယူဆပါတယ္။ <br /> <br />ကၽြန္ေတာ့္အၿမင္ကေတာ့ ဘယ္ႏိုင္ငံမဆို သာမာန္လူေတြအတြက္ ေနရာရွိရမယ္ဗ်။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံတိုင္းလိုလိုမွာ သာမာန္လူ ေတြဆိုတာ လူမ်ားစုကိုး။ အရမ္းေတာ္တဲ့ထက္တဲ့သူ အရမ္းညံ့တဲ့လူက လူနည္းစုေလ။ အဲဒီသာမာန္လူမ်ား စုအဆင္မေၿပ ရင္အဲဒီႏိုင္ငံ အဆင္ေၿပဖို႕ မလြယ္ဘူးလို႕ထင္တယ္ဗ်။ <br /> <br />ဥပမာဗ်ာ လမ္းေဘးမွာ ယဥ္ထိန္းရဲသားတစ္ေယာက္ ကားေတြကိုပိုက္ဆံေတာင္းေနတယ္ဆိုပါစို႕။ သာမာန္စဥ္းစားၾကည္ရင္ေတာ့ ဒီရဲသားကို အက်င့္ပ်က္ၿခစား ေနတယ္ဆိုၿပီး ရွံဳ႕ခ်ၾကမွာပဲ။ ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ သူ႕အေနနဲ႕ အိမ္မွာကေလးအငယ္က ဆာလို႕ငိုေနမယ္ အႀကီးက ေက်ာင္းစာအုပ္ဖိုးေတာင္းေနမယ္ သူ႕မွာလည္း တၿခားေနရာက ရစရာမရွိဘူးဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ သူက သာမာန္လူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အရည္ခ်င္းအရမ္းမရွိလို႕မွ ဒီအလုပ္လုပ္ေနရပါတယ္။ ဒီအလုပ္ကလည္း စားဖို႕ေသာက္ဖို႕ မေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ သူ႕ အေနနဲ႕ မဟုတ္တာလုပ္ဖို႕ပဲ ရွိေတာ့တာပဲ။ တၿခားလည္း လုပ္စရာမရွိတာကိုး။ စနစ္က လူကိုဖ်က္ဆီးသြားတာေပါ့။ ဆိုလိုခ်င္တာက သာမာန္လူေတြအတြက္ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေၿပတဲ့ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုရွိဖို႕လိုမယ္ဗ်။ <br /> <br />အဂၤလိပ္စကားပံုတစ္ခုရွိတယ္ဗ်။ "Try to see the system than event" တဲ့။ အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုၿခင္းထက္ စနစ္ တစ္ခုလံုးကို ၾကည့္ပါလို႕ ဘာသာၿပန္ရမလားပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေၿပာခ်င္တာက လူတစ္ေယာက္ အက်င့္ပ်က္ၿခစားေနတယ္ဆိုရင္ ဒီလူကိုယ္တိုင္က မေကာင္းတာလား စနစ္ေၾကာင့္ လားဆိုတာ ေသခ်ာၾကည့္ၾကည့္ပါ။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ေတာ့ စနစ္ေၾကာင့္ ဆိုတာေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ အဲ လူကိုယ္တိုင္မေကာင္းတာေတြလည္း ရွိေတာ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စနစ္နဲ႕ ထိန္းလို႕ရတယ္ဗ်။ (ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံက ေတာ့ လူေတြမေကာင္းလို႕ စနစ္ပ်က္သြားတာလား မသိဘူး)။ <br /> <br />ဥပမာတစ္ခုထပ္ေၿပာရရင္ စင္ကာပူေဆးရံုေတြမွာ သူနာၿပဳေတြက ေဆးရံု၀န္ထမ္းေတြ တအားသေဘာေကာင္းတာ အရမ္းလည္း ကူညီတယ္ ၿမန္မာႏိုင္ငံက အေပါက္ဆိုးဆိုးသူနာၿပဳေတြ ၀န္ထမ္းေတြနဲ႕ေတာ့ ကြာပါ့လို႕ လူေတြက ေၿပာၾကတယ္။ တကယ္လို႕ အဲဒီ စင္ကာပူေဆးရံုကသူေတြနဲ႕ ၿမန္မာႏိုင္ငံေဆးရံုကလူေတြ ဘ၀ၿခင္းလဲၾကည့္ပါ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံက ခပ္ဆိုးဆိုး၀န္ထမ္း ၉၀ရာႏုန္းလည္း သေဘာေကာင္းတဲ့ သူေတြ အေၿပာခ်ိဳတဲ့ သူေတြၿဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ စင္ကာပူက ၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳ ၀န္ထမ္းအမ်ားစုဟာ လည္းအေပါက္ဆိုးတဲ့ သူေတြၿဖစ္သြားပါလိမ့္ယ္။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ သာမာန္လူေတြက စနစ္က ခ်ေပးတဲ့ လမ္အတိုင္း ပဲေလွ်ာက္ၾကတာပါ။ အဲဒီလမ္းထြင္ေပးတဲ့ သူေတြ အရမ္းေတာ္ဖို႕ေတာ့ လိုပါတယ္။ အဲလို လမ္းေကာင္းေတြမွာ ေလွ်ာက္ရင္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕ အဲဒီ သာမာန္လူဆိုတဲ့ လူေတြရဲ႕ အရည္အခ်င္း၊ အက်င့္စာရိတၱ၊ အေတြးအေခၚက လည္းတၿဖည္းၿဖည္းခ်င္းတက္လာမွာ မလြဲပါပဲ။ ပညာရွင္ေတြေၿပာသလိုဆို လူလတ္တန္းစား မ်ားမ်ား ေမြးထုတ္ေပးရမယ္ေပါ့။ <br /> <br />အခုကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံ အစိုးရသစ္လည္း ႏိုင္ငံတိုးတက္ေအာင္ စီးပြားေရးေကာင္းေအာင္ ပညာရွင္ေတြနဲ႕ တိုင္ပင္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ေနတယ္ ဆိုေတာ့ အရမ္း ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ အရမ္းေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လို႕မရဘူးေလ။ အခုမွ အစပဲရွိ ေသးတာကိုး။ <br /> <br />ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႈးတာ၀န္ယူခဲ့ဖူးတဲ့ မစၥတာ ဒက္ဟားမားရွိဳးက ေၿပာဖူးတယ္။ ကုလသမဂၢ ဆိုတာ လူသားတို႕ကို ေကာင္းကင္ဘံုပို႕ေဆာင္ပးႏိုင္ရန္ ဖန္တီးထားေသာ အဖြဲ႕အစည္းမဟုတ္ပါ။ ငရဲတြင္းလိမ့္မက်ေအာင္ ကာကြယ္ ေပးရန္သာၿဖစ္သည္။ တဲ့။ <br /> <br />အဲလိုဆိုရင္ေတာ့ ယခုလက္ရွိအစိုးရဟာလည္း ကၽြန္ေတာ္ တို႕ႏိုင္ငံ ကို ေကာင္းကင္ဘံု ေရာက္ေအာင္ မလုပ္ေပးႏိုင္ရင္ေတာင္မွ ငရဲတြင္းကေေန ကယ္ေပးႏိုင္ရင္ကို မဆိုးလွပါဘူး။ <br /> <br />August 2011 <br />မိုးတိမ္ညိဳ <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-1847650802156809894?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-40163915542880397802011-08-13T13:40:00.006+08:002011-08-13T14:57:47.880+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-gnADjHHrlxo/TkYO3bHmMhI/AAAAAAAAAEw/p8IaTBs_y_Y/s1600/sugarcane.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 250px; height: 191px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-gnADjHHrlxo/TkYO3bHmMhI/AAAAAAAAAEw/p8IaTBs_y_Y/s320/sugarcane.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640211928663339538" /></a> <br /> <br /><div style="text-align: justify;">ရာဇ၀င္ထဲမွာ ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ အမတ္ႀကီးႏွစ္ေယာက္ေတြ႕ေတာ့ တစ္ေယာက္က ႀကံနဲ႕ ဧည့္ခံတယ္တဲ့။ ၿပီးေတာ့ ႀကံကို အရင္းကစစုုပ္မလား အဖ်ားကစစုပ္မလား ဆိုတဲ့ သီအိုရီကို ေဆြးေႏြးမိၾကတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေၿပာတယ္ အရသာဆိုတာစားရင္းစားရင္း တစ္ၿဖည္းၿဖည္းခ်ိဳလာမွေကာင္းတာ အဲဒါေၾကာင့္ အခ်ိဳေပါ့တဲ့ အဖ်ားကေန အရင္းအထိတၿဖည္းၿဖည္းအရသာခံစားသင့္တယ္ေပါ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ တရားသေဘာနဲ႕ လူေတြကေကြးေသာလက္ မဆန္႕မွီ ဆန္႕ေသာလက္ မေကြးမွီ ေသႏိုင္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ မို႕လို႕ ပိုခ်ိဳတဲ့ အရင္းကေန အရင္စားသင့္တယ္ေပါ့။ အဲဒါက ရာဇ၀င္ အရေပါ့။ <br /> <br />(ဆက္မေၿပာခင္မွာ ေၿပာမယ့္အေၾကာင္းအရာနဲ႕ သိပ္မဆိုင္တာေလး တစ္ခုေၿပာဦးမယ္ဗ်။ အမတ္ႀကီး ႏွစ္ေယာက္ ေတြ႕တာကို ႀကံေခ်ာင္းႀကီးကို မခြဲပဲ မၿဖတ္ပဲ အေခ်ာင္းလိုက္ႀကီး ဧည့္ခံတယ္ဆိုေတာ့ တစ္မ်ိဳးႀကီး ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးတဲ့ ႀကံဆိုတာက လူတစ္ရပ္ေလာက္ရွိမယ္ဗ်။ တစ္ေပေလာက္ ေသးတာေလးနဲ႕ ဆိုရင္ေတာ့ မဆိုးဘူး။ ဒါေတာင္ အေခ်ာင္းလိုက္ႀကီးစားဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုစဥ္းစားစဥ္းစား သိပ္ေနရာ မက်ပါဘူးဗ်ာ။ ထားပါေတာ့။) <br /> <br />အဲဒီအေၾကာင္းကို စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဒီလိုရွိတယ္ဗ်။ အရသာနဲတာကေန အရသာေကာင္းတာကို ၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း အရသာခံမလား ဒါမွမဟုတ္ အရသာမ်ားတာကို အရင္ဆံုးစားၿပီး save side ယူထားမ လားဆိုတာ။ အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္ အၿမင္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လက္ရွိေရာက္ေနေသာ ေနရာ၊ အေၿခအေနေပၚမွာမူတည္တယ္ဗ်။ ဥပမာ ဆြစ္ဇာလန္၊ စင္ကာပူ၊ ၿပင္သစ္၊ ကိုးရီးယား စတဲ့ တိုးတက္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာေနတဲ့သူကေတာ့ အဖ်ားမွ စစုပ္သင့္ပါတယ္။ အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာက ၉၀ ရာႏုန္းေက်ာ္က တည္ၿငိမ္မယ္လို႕ မွန္းလို႕ရတယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ ဘာပူစရာလိုလဲဗ်ာ။ ေအးေအးေဆးေဆး အရသာခံစား သင့္တာေပါ့ဗ်။ <br /> <br />သိပ္မတည္ၿငိမ္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြ အာဖကန္၊ ပါလက္စၥတိုင္း တို႕လို ၿပီးေတာ့ သိပ္စိတ္မခ်ရတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ က်ဴးဘားတို႕ ယီမင္တို႕လိုမွာ ဆိုရင္ေတာ့ အရင္းက အရင္စစုပ္ရမယ္ဗ်ိဳ႕။ အခ်ိန္မေရြးေသႏိုင္တယ္ တစ္ခုခုၿဖစ္ ႏိုင္တယ္ေလ။ ညသန္းေခါင္ အိမ္တံခါးလာေခါက္ၿပီးလည္း ေခၚသြားခံရႏိုင္တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ ၿမန္ၿမန္သုတ္သုတ္ စားထားမွ ၿဖစ္မယ္။ <br /> <br />အဲလိုစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရႊၿပည္ႀကီးမွာဆိုရင္ေတာ့ ႀကံကို ဘယ္လိုစားသင့္သလဲလို႕ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိသေလာက္ေတာ့ ႀကံရရခ်င္း တစ္ေခ်ာင္းလံုး အၿမန္ႀကိတ္ၿပီးသာ ေသာက္လိုက္ေတာ့ဗ်ိဳ႕လို႕။ အရသာေတြဘာေတြခံမေနနဲ႕ေတာ့။ အဟာရၿဖစ္ဖို႕ အေရးႀကီးတာကိုး။ ဘာမွ မွမတည္ၿငိမ္မတည္ၿမဲဘူး ဆိုေတာ့ ရႏိုင္သေလာက္ ရတံုးယူထားၾကပါဗ်ိဳ႕။ <br /> <br />August 2011 <br />မိုးတိမ္ညိဳ <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-4016391554288039780?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-4988056898430428072011-07-21T21:22:00.006+08:002011-08-11T21:06:49.513+08:00<div style="text-align: justify;">ဒီအေၾကာင္းကို မေရးခင္မွာ နည္းနည္းေတာ့ စကားပလႅင္ခံပါရေစ။ မဟုတ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဓမၼႏာၱရယ္ လို႕ေၿပာ ႀကဦးမယ္။ ငါးပါးသီလ အေၾကာင္းပါတယ္ဆိုေပမယ့္ ငါးပါးသီလကို ေ၀ဖန္တာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ လူေတြကို ေ၀ဖန္တာ။ လူေတြထဲမွာမွ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးတဲ့ လူေတြကိုပဲ ေ၀ဖန္တာ။ ၀ါးလံုးရွည္နဲ႕ သိမ္းရမ္းတာ မဟုတ္ပါဘူး။ <br /> <br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ <!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;">ဗုဒ</span><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-bidi-language:MY" lang="MY">ၶ</span><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-bidi-language:MY">ဘာသာ</span><span style="font-family:&quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;"></span>ဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ အေရးအႀကီးဆံုး အဆံုးအမေတြထဲမွာ ငါးပါးသီလက ထိပ္ဆံုးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ငါးပါးသီလကို ေန႕စဥ္မဟုတ္ေတာင္ မၾကာခဏ ခံယူၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ငါးပါးသီလလံုရံုနဲ႕ မၿပည့္စံုဘူးဆိုတာ သတိထားမိတဲ့ အခ်ိန္ကစတာပါပဲ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ငါးပါးသီလပဲဆိုရင္ သိပ္မလံုေလာက္ေသးပါဘူး။ <br /> <br />ကၽြန္ေတာ္တို႕လူေတြအတြက္ ေန႕စဥ္လိုအပ္ေနတာေတြက ဒီထက္ အမ်ားႀကီးပိုပါတယ္။ ငါးပါးသီလထဲမွာ အလိုက္သိတတ္တာ၊ သူမ်ားအတင္းမေၿပာတာ၊ သူမ်ားကို စိတ္ညစ္ေအာင္မလုပ္တာ၊ ကိုယ္ခ်င္းမစာတတ္တာ၊ မနာလိုတာေတြ၊ မာနမေထာင္လႊားတာ၊ ပစၥည္းဂုဏ္ မေမာက္မာတာ အစရွိတဲ့ ဟာေတြ မပါလို႕ပါ။ <br /> <br />ငါးပါးသီလဆိုတာ တကယ့္ကို အေၿခခံလိုအပ္ခ်က္တစ္ခုပဲ။ ကားတစ္စီးလိုေပါ့ဗ်ာ။ ကားတစ္စီးရဲ႕ အဓိက Structure က ဖရိန္ရယ္ အင္ဂ်င္ရယ္ ဘီးတို႕ဘာတို႕ စတဲ့ ေရြ႕လွ်ားေအာင္ ၿပဳလုပ္တဲ့ အရာေတြပါ။ က်န္တဲ့ မီးလံုးတို႕၊ ဟြန္းတို႕၊ ဆိုဖာတို႕၊ အဲယားကြန္းတို႕၊ ၀ိုက္ပါတို႕ဆိုတာ ၿပည့္စံုေအာင္ ၿဖည့္ဆည္းေပးတဲ့ အရာေတြ။ Major need နဲ႕ Minor Need လို႕ေၿပာလို႕ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးကေတာ့ အေရးႀကီးတာပဲ။ အင္ဂ်င္ကလည္းေကာင္းဖို႕လိုတယ္။ အင္ဂ်င္တို႕ ဖရိန္တို႕ ဘီးတို႕ စတဲ့ အဓိကဟာ ေတြမေကာင္းရင္ အဲဒီကားက သံုးမရေတာ့ဘူး။ အဲဒါေတြကဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း က်န္တဲ့ ၿပည့္စံုေအာင္ ၿဖည့္ေပးတဲ့ ဟာေတြမပါပဲ ကားဆိုတာေရႊ႕ရင္ၿပီးေရာဆိုရင္ေတာ့ မာစီးဒီးနဲ႕ ေထာ္လာဂ်ီေႏွးတာၿမန္တာကလြဲလို႕ ဘာကြာေတာ့မွာလဲ။ အဲလိုပဲဗ်။ ငါးပါးသီလ ဆိုတာကလည္း အေၿခခံလိုအပ္ခ်က္ပဲရွိေသးတာ။ အဲဒါလံုတာနဲ႕ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ၿပီးၿပည့္စံုၿပီလို႕ ေၿပာလို႕ မရေသးဘူး။ <br /> <br />လူေတြကခက္တယ္ဗ်။ <br /> <br />ငါးပါးသီလေတာ့ လံုပါတယ္၊ သူမ်ားအတင္းေၿပာေနတယ္၊ မနာလိုေနတယ္၊ အလိုက္မသိတတ္ဘူး ဆိုရင္ သိပ္အဆင္မေၿပေသးဘူးဗ်။ ဒါကိုမသိတဲ့ လူေတြက ငါးပါးသီလယူၿပီးရင္ကိုပဲ သူေတာ္စင္ႀကီးလို ကိုုယ့္ကိုကိုယ္ ထင္ၾကတာဗ်။ ေၿပာၾကေသးတယ္။ ငါးပါးသီလကို ခါး၀တ္ပုဆိုးလိုၿမဲတာတဲ့။ ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ေၿပာလိုက္ဦးမယ္။ ခါး၀တ္ပုဆိုးလိုၿမဲတာဆိုတဲ့ ဥပမာက ေတာ္ေတာ္ရယ္ရတယ္ဗ်။ ဘယ့္ႏွယ့္ဗ်ာ ခါး၀တ္ပုဆိုးဆိုတာ ၿမဲမွမၿမဲတာကိုး။ မယံုရင္ ပုဆိုး၀တ္ၿပီး ေၿပးၾကည့္ပါလား။ ေလွခါးတတ္ၾကည့္ပါလား။ ေၿပာမယ့္ေၿပာေတာ့ <br /> "ငါးပါးသီလကို Levis ခါးပါးပတ္ထားတဲ့ ဂ်င္းေဘာင္းဘီလိုၿမဲတာ" ဆို ပိုမ်ားေကာင္းမလား။ <br /> <br />မိတ္ေဆြကိုေမးၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ မုဆိုးတစ္ေယာက္က ငါးပါးသီလသမားထက္ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းအေပၚ ပိုေကာင္းေနတဲ့ အေၿခအေနမ်ိဳးေတြ ႀကံဳဖူးပါသလား။ အရက္သမားတစ္ေယာက္က ပုတီးကိုင္ၿပီး ေယာဂီ၀တ္စံု ၀တ္ထားတဲ့သူထက္ လူေတြအေပၚပိုနားလည္ေပးႏိုင္တာ ေတြ႕ဖူးပါသလား။ <br /> <br />ကၽြန္ေတာ့္အၿမင္ကေတာ့ ငါးပါးသီလအၿပင္ မဂၢင္ ရွစ္ပါးကိုပါ က်င့္သံုးႏိုင္မွ ၿပည့္စံုႏိုင္မယ္လို႕ယူဆပါတယ္။ <br /> <br />ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုပဲေၿပာေၿပာ ငါးပါးသီလဆိုတဲ့ အေၿခခံလိုအပ္ခ်က္ကို ၿပည့္စံုႏိုင္ရင္ေတာ့ ပထမအဆင့္ ေအာင္ၿမင္ၿပီေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီ Major လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုပဲ ၿပည့္စံုၿပီး ေနာက္က Minor လိုအပ္ခ်က္ေတြ မလိုက္လာရင္ေတာ့ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ ၿဖစ္ေနဦးမွာ အေသအခ်ာပဲဗ်ိဳ႕။ <br /> <br />ဒါနဲ႕ဗ်ာ ကိုၿမစ္က်ိဳးအင္းရဲ႕<a href="http://www.myitkyoeinn.com/2011/06/blog-post_26.html"> ကိုယ့္တရားနဲ႕ကိုယ္</a> ဆိုတဲ့ ဟာေလးညႊန္းခ်င္ပါတယ္။ အဲ ဒါဖတ္ၾကည့္ရင္ ကၽြန္ေတာ္ မရွင္းမရွင္းဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ေၿပာထားတာထက္ ပိုရွင္းသြားပါလိမ့္မယ္ဗ်ာ။ <br /> <br /> <br />11, August,2011 <br /> <br />မိုးတိမ္ညိဳ <br /> <br /><a href="http://thisandthat81.blogspot.com/2010/12/blog-post.html">လူေတြကခက္တယ္ (၁)</a> <br /><a href="http://thisandthat81.blogspot.com/2011/03/blog-post.html">လူေတြကခက္တယ္(၂)</a> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-498805689843042807?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-91122146448685487012011-07-16T10:16:00.004+08:002011-07-17T11:31:17.004+08:00<div style="text-align: justify;">ရဟန္းေလးတစ္ပါး ေတာထဲမွာသတင္းသံုးေနတံုး ဆူဆူညံညံ အသံေတြၾကားလိုက္တယ္တဲ့။ အဲဒီရဟန္းေလးဟာ သမာဓိရွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ဘာေတြလဲလို႕ သြားမစပ္စုပဲ နဲ႕ကိုယ့္ အာရံုနဲ႕ကို ဘာ၀နာပြားေနတယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မရပါဘူး။ အဲဒီဆူဆူညံညံအသံေတြက သူနဲ႕ နီးနီးလာတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ကယ္ပါယူပါ ေအာ္ေနတဲ့ အသံ။ ဒါနဲ႕ ရဟန္းေလး မေနႏိုင္ပဲ အသံရွိရာသြားၾကည့္မိတယ္။ သူၿမင္ရတဲ့ ၿမင္ကြင္းကေတာ့ လူဆိုးႀကီးတစ္ေယာက္က လူသံုးေယာက္ကို ဖမ္းေခၚလာၿပီး သတ္ေတာ့ မလို႕လုပ္ ေနတယ္။ အဲဒီလူသံုးေယာက္ကိုလည္း သူသိတယ္။ လူဆိုးႀကီးကိုလည္း သူသိတယ္။ အသတ္ခံရေတာ့ လူသံုး ေယာက္ကေတာ့ အဲဒီရဟန္းေလးကိုဆြမ္းေလာင္းေနၾက အနီးအနားရြာက လူသံုးေယာက္။ လူဆိုးႀကီး ဆိုတာလည္း အဲဒီေဒသမွာ အလြန္နာမည္ႀကီး ဆိုးသြမ္းေနတဲ့ လူဆိုးႀကီး။ အဲဒီလူဆိုးႀကီးက ရဟန္းေရာဘာေရာမသိ။ စိတ္မထင္ရင္ အကုန္သတ္တဲ့ လူဆိုးႀကီး။ အခုေန သူက ၀င္တားလိုက္ရင္ သူ႕ကိုပါသတ္မယ္ ဆိုတာေသခ်ာတယ္။ မတားၿပန္ရင္လည္း ဟိုသူသံုးေယာက္ ကိုသတ္ ေတာ့မယ္။<br /><br />အဲလိုၿဖစ္ေနတံုးမွာ သူရပ္ေနတဲ့ ေနရာနားမွာ ေသနတ္တစ္လက္ ေထာင္ထားတာေတြ႕ရတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ လူသံုးေယာက္အသက္ကို ကယ္ဖို႕ ရဟန္းေလးမိမိရဲ႕ သီလကိုခ်ိဳးေဖာက္ၿပီး အဲဒီလူဆိုး ႀကီးကို ေသနတ္နဲ႕ ပစ္သတ္လို႕မလား။ ဒါမွမဟုတ္ သတၱ၀ါတစ္ခုကံတစ္ခုပဲေလ ဆိုၿပီး လွည့္ထြက္သြားမလား။<br /><br />အထက္ပါ အက်ပ္အတည္းေလးက ရဟန္းစားရေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးနဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္တူပါတယ္။ ရဟန္းစားရေသာ ဆြမ္းတစ္နပ္ထဲမွာ ရဟန္းတပါးက သူ႕ရဲ႕ ဒကာအိမ္မွ ဆြမ္းခံႀကြ ေနတံုး အဲဒီဒကာကို ဘုရင္ကအပ္ထားတဲ့ ပတၱၿမားကို ႀကိဳးၾကာက ၿမိဳလိုက္တာ ရဟန္းက ၿမင္လိုက္တယ္။ ဒကာက ပတၱၿမားကို ရဟန္းယူတာလို႕ထင္တယ္။ ဒကာအေနနဲ႕ကလည္း အဲဒီပတၱၿမားေပ်ာက္သြားရင္ ဘုရင္က တစ္မိသားစုလံုးကို သတ္ၿပစ္မယ္ေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ရဟန္းကို ၿပန္ေပးပါလို႕ေတာင္းတယ္။ ရဟန္းက လည္း အဲဒီပတၱၿမားကို ႀကိဳးႀကာၿမိဳတာပါလို႕ ေၿပာလိုက္ရင္ ႀကိဳးၾကားကို သတ္ၿပီးဗိုက္ခြဲယူမွာ ဆိုတာသိတဲ့ အတြက္ အေသသာခံမယ္ မေၿပာဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႕ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဲဒီႀကိဳးၾကာမေတာ္တဆေသသြား ေတာ့မွာ ရဟန္းက ပတၱၿမားကို ႀကိဳးၾကာၿမိဳသြားတာပါလို႕ ဖြင့္ေၿပာတယ္။ ဒကာလည္း သူမွားပါၿပီဆိုၿပီး ေနာင္တေတြရ ငိုၾကယိုၾကေပါ့။<br /><br />အဲဒီဇာတ္လမ္းကို မိတ္ေဆြေတာ့ ဘယ္လိုခံစားရမလဲ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္။ တကယ္လို႕သာ ႀကိဳးၾကာသာ မေတာ္တဆ မေသဘူးဆိုရင္ ရဟန္းကို လုပ္ေကၽြးၿပဳစုေနတဲ့ ဒကာႀကီး တစ္မိသားစုလံုးကို ဘုရင္က သတ္လိမ့္မယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဒကာႀကီးလက္ခ်က္နဲ႕ ေသၿပီး ဗုဒၶဘာသာ အလိုအရဆိုရင္ ဒကာႀကီးလည္း ငရဲကို ေဇာ္ထိုးက်သြားလိမ့္မယ္။ သတ္တဲ့ဘုရင္ႀကီးလည္း အကုသို္လ္တစ္ခုတိုးမယ္။ သခ်ာၤနည္းနဲ႕ တြက္ၾကည့္ရင္ လူေလးငါး ေယာက္အထင္ေတြလြဲၾကၿပီး ေသၾကေက်ၾက ဒုကၡေရာက္ၾကရမွာထက္ ႀကိဳးၾကာတစ္ေကာင္ေသတာ ပိုတန္တယ္လို႕ ေၿပာလို႕ရမလား။ ရဟန္းအေနနဲ႕ ဥပကၡာ အဲေလာက္ၿပဳႏိုင္သလား။ ၿပဳသင့္သလား။<br /><br />ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ရင္ ပုထုဇဥ္လူသားဆိုတာနဲ႕ ရဟန္းဆိုတာ အၿပန္အလွန္မွီခိုေနရတဲ့ သေဘာမွာရွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေလာကီနဲ႕ ေ၀းေ၀းေနေန ရဟန္းဆိုတာလည္း လူသားခႏၶာကို ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ့ အတြက္စားရ ေသာက္ရေသးတာပဲ။ ဆရာဒကာဆိုတဲ့ သေဘာက အဲဒါပဲ။ လူကရဟန္းကို စိတ္ဓါတ္ေရးရာအရ မွီခိုေနၿပီး ရဟန္းကလူကို ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းအရမွီခိုေနရတယ္ေလ။ (အနည္းငယ္လွေသာ ေတာထြက္ရဟန္းအခ်ိဳ႕မွ အပ)။<br /><br />ဥပမာ ကမာၻႀကီးေပၚမွာ လူတိုင္း ရဟန္းၿဖစ္သြားရင္ ဘာၿဖစ္သြားမလဲ။ လူသားမ်ိဳးႏြယ္စုမ်ိဳးတံုးသြားမယ္ ဆိုရင္ မိတ္ေဆြလက္ခံႏိုင္မလား။ ဘယ္သူမွ အမဲမလိုက္ေတာ့ဘူး၊ ဘယ္သူမွ လယ္မထြန္ေတာ့ဘူး၊ ဘယ္သူမွ ေရာဂါဘယေတြကို ကုဖို႕အတြက္ ယုန္ေတြ၊ေမ်ာက္ေတြကို မစမ္းသတ္ေတာ့ဘူး၊ ဘယ္သူမွ ေလာကီအလုပ္ ေတြကိုမလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ ဘာၿဖစ္သြားမလဲ။<br /><br />ဆရာဒကာဆိုတဲ့ မွီတည္မႈ႕မရွိရင္ ဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားဖို႕ ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းပါလိမ့္မယ္။ ရုပ္၀တၳဳပစၥည္းအတြက္ ပူပန္ေနရရင္ ဗုဒၶရဲ႕ ဓမၼေတြလိုက္နာက်င့္ႀကံဖို႕ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါလိမ့္မယ္။ စိတ္အဓိက ဆိုေပမယ့္ ရာႏုန္းၿပည့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ ၿမတ္စြာဘုရားေတာင္မွာ နန္းေတာ္ထဲမွာေနရင္ တရားက်င့္လို႕မရလို႕ ေတာထြက္ရေသးတာပဲ။ တကယ္တန္းသာ စိတ္အဓိကဆိုရင္ နန္းေတာ္ထဲမွာ ပဲဘုရား ၿဖစ္ေအာင္က်င့္ႀကံမွာေပါ့။ ကာလ၊ေဒသ ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးပါတယ္။ေလာကီလူသားေတြ ဆင္းရဲေနရင္ ရဟန္းေတြလည္း အနည္းနဲ႕ အမ်ားေတာ့ ထိခိုက္မွာပဲ။ ဥပမာ စစ္ၿဖစ္ေနတဲ့ ေဒသမွာ တရားက်င့္လို႕ ၿဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးေနတဲ့ ေဒသမွာ တရားက်င့္ႀကံလို႕ လြယ္ကူပါ့ မလား။ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႕ ေၿပာလို႕မရေပမယ့္ သိပ္မလြယ္ကူပါဘူး။ သာမာန္လူေတြ အတြက္ေတာ့ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူး လို႕ေၿပာလို႕ရပါတယ္။<br /><br />အဂၤလိပ္စကားပံု တစ္ခုဖတ္ဖူးတယ္ဗ်။<br /><br /><br />"You can avoid the reality, but you cannot avoid the consequences of avoiding reality "<br /><br />အမွန္တရားကို ဥပကၡာၿပဳလို႕ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို ဥပကၡာၿပဳလို႕ ၿဖစ္လာတဲ့ အက်ိဳးဆက္ကို ေတာ့ေရွာင္လႊဲလို႕ မရပါဘူး။<br /><br />16 July 2011<br />မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-9112214644868548701?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-8004022797099925302011-07-04T15:57:00.006+08:002011-07-04T17:14:39.433+08:00<div align="justify">"ရင္းႏွီးသည့္သေဘာ ရိုင္းသည့္သေဘာ" ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းေလးကို ငယ္ငယ္က ၿမန္မာသဒၵါမွာ သင္ခဲ့တာ မွတ္မိေနေသးတယ္။ "ငါ" ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို အဓိပၸယ္ဖြင့္ၿပထားတာ။ "ငါ" ဆိုတဲ့ စကားလံုးက ရင္းႏွီးတဲ့ အခါမွာလည္း သံုးတယ္။ ရိုင္းတဲ့ အခါမွာလည္း သံုးတယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာဗ်။ ၿမန္မာသဒၵါၿပန္သင္ေနတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္ မိတ္ေဆြ။ အဲဒီ ရင္းႏွီးသည့္ သေဘာရိုင္းသည့္ သေဘာဆိုတဲ့ ဟာေလး ကိုကၽြန္ေတာ္တို႕ ပတ္၀န္းက်င္မွာ အမ်ားအၿပားေတြ႕ရလို႕ဗ်။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အခ်င္းခ်င္း ရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာ ငါ လို႕သံုးၾကတယ္။ အဲ ဆရာသမား လူႀကီးသူမနဲ႕ ဆိုရင္ ငါဆိုတဲ့ စကားလံုးက ရိုင္းတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အခ်င္းခ်င္းေတြ႕တဲ့အခါ "ဟာေခြးေကာင္ႀကီး" ႏုတ္ဆက္ တာ အရမ္းခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း အတြက္ ဆိုရင္ေတာ့ ရိုင္းတယ္လို႕ ေၿပာမရဘူးဗ်ာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ လည္း စိတ္ထဲပါလို႕ေတာ့ မဟုတ္ဘူး စကားေၿပာရင္ အဆဲေလးနဲ႕ မွေၿပာတတ္တယ္ဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးလည္း ရွိေသးတယ္။ ၾကားဖူးတဲ့ ပံုၿပင္ေလး တစ္ခုကေတာ့ ဒီလိုဗ်။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">တစ္ခါကစပါး၀ယ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္က ပြဲရံုတစ္ရံုမွာ စပါးလာ၀ယ္တယ္။ သူစပါး၀ယ္ၿပီး သူ၀ယ္တဲ့ စပါးေတြကို ကုန္ကားေပၚတင္ ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အဲဒီပြဲရံုက အလုပ္သမားေတြက တအားဆဲၾကသတဲ့။ အဆဲေလး မပါရင္ ကိုအလုပ္မလုပ္တတ္သလို ၿဖစ္ေနတာ။ အဲဒါနဲ႕ ၾကာေတာ့ အဲဒီသူလည္း သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ ပဲပြဲရံုပိုင္ရွင္ကို သြားတိုင္ေတာ့သတဲ့။ "ပြဲစားႀကီး ႀကည့္ေၿပာဦး ပြဲစားႀကီး အလုပ္သမားေတြ ကတအား ဆဲတာပဲဗ်ာ" အဲဒီေတာ့ ပြဲရံုပိုင္ရွင္ၿပန္ေၿပာလိုက္တဲ့ စကားၾကားေတာ့ အဲဒီ၀ယ္လက္လည္း ပက္လက္ကို လန္ေရာတဲ့။ "ဒီ ေအ-ိုးေတြက ဒီလိုပဲ က်ဳပ္လည္း ေၿပာမရဘူး" တဲ့ဗ်ာ။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">အဲလိုပဲ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက စကားေၿပာရင္း အဆဲေလးပါမွ ေၿပာတတ္တယ္ဗ်။ တစ္ဖက္က ၾကည့္ရင္ ရိုင္းတယ္လို႕ ေၿပာလို႕ ရသလို ရင္းႏွီး တဲ့သေဘာလည္းေဆာင္တယ္ဗ်။ စိတ္ဆိုးရမွလည္း ခက္ သေဘာက်လို႕လည္း မၿဖစ္ၿပန္ေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ သေဘာကေတာ့ ဆဲတာကိုလည္း မႀကိဳက္ပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ တစ္ခါတစ္ေလ အေပၚယံ စကားအလွေလး ေတြၾကည့္ပဲ ေၿပာေနတဲ့ သူနဲ႕ ေတြ႕ရင္လည္း ေနရထိုင္ရတာ ေတာ္ေတာ္ၾကပ္တယ္ဗ်ာ။ ၾကာၾကာထိုင္စကားေၿပာရရင္ ေခၽြးေစးေတြေတာင္ ၿပန္လာသလိုပဲ။ ခံစားမႈ႕ မပါလို႕။ ရင္းႏွီးတဲ့ သေဘာမရွိလို႕။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">တစ္ခါတေလၾကေတာ့ လည္း ေတာ္ေတာ္ကသိကေအာင့္ႀကံဳတာေလးေတြ ႀကံဳဖူးတယ္ဗ်။ တစ္ခါက ၿမိဳ႕သစ္ဖက္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္အိမ္ကို သြားလည္ၾကတယ္ဗ်။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သူတို႕အိမ္မွာ မီးလာေတာ့ အ၀ီစိတြင္းကေန ေရတင္ေနတယ္။ ေရက လည္း သန္ေတာ့ အုတ္ကန္တစ္ခုလံုးကို ၿပည့္လွ်ံေနတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေတြရဲ႕ အေမ အေဒၚႀကီးက ဧည့္သည္ကၽြန္ေတာ္ တို႕ေတြကို ေရေႏြးၾကမ္းေလး ဘာေလးနဲ႕ ဧည့္ခံေနရင္း "သားေလးတို႕ ေရခ်ိဳးသြားၾကပါလား" တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရယ္ရလည္းခက္ ငိုရလည္း ခက္ဗ်ာ။ သူကေတာ့ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးနဲ႕ ေလာကြက္လုပ္တာပဲ။ မိတ္ေဆြပဲ စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့ဗ်ာ။ အခုေခတ္ႀကီးမွာ သူမ်ားအိမ္သြားလည္ လို႕ ေရခ်ိဳးသြားပါလားလို႕ ေၿပာတာ ရယ္စရာႀကီးေပါ့ဗ်။ မေကာင္းၿမင္တတ္တဲ့သူဆို ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို ညစ္ပတ္တယ္ လို႕ ေၿပာခ်င္တာ လားဆိုၿပီး ရန္ေတြ႕ သြားႏိုင္ေသးတယ္။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ၿမန္မာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲမွာ "လက္ေရ တၿပင္စီး ေရွးကထက္ ပိုခ်စ္ၾကသည္" ဆိုတဲ့ စာသားေလး ၾကားဖူးတယ္ဗ်။ အဲဒီ ထဲက လက္ေရ တၿပင္စီးဆိုတာကို မသိလို႕ လူႀကီးေတြကို ေမးၿမန္းၾကည့္ေတာ့ ေရွးတံုးက လူေတြက ထမင္းစုစားၾကရင္ အလယ္ မွာဖက္ႀကီးခင္း ပါသမွ် ထမင္းေတြ ဟင္းေတြကိုပံု ၿပီးေတာ့ သူ႕ဟာကိုယ့္ဟာ မခြဲၾကပဲ အတူတူ ဖက္ႀကီးေပၚက အားရပါးရ ႏႈိက္စား လိုက္ၾကတာ လက္ေဆးထားလို႕ လက္က စီးက်လာတဲ့ ေရေတြက ဖက္ေပၚကိုက်ေနတာကို လက္ေရ တၿပင္စီးလို႕ ေခၚပါတယ္တဲ့။ ကဲ အဲဒီအတိုင္းသာ ဟုတ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဗ်ာ။ ဘယ္ေလာက္မ်ား က်န္းမာေရးနဲ႕ မညီညြတ္လိုက္မလဲ။ Hygiene မၿဖစ္လိုက္မလဲ။ စဥ္းစား ၾကည့္ၾကပါေတာ့။ ရင္းႏွီးတာ ခ်စ္တာက တစ္ပိုင္းပဲ။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">အရင္က အိမ္တိုင္းမွာ ေရအိုးစင္နဲ႕ ေရေသာက္ၾကေတာ့ တစ္ေယာက္က ေသာက္လိုက္ အဲဒီလူ ႏုတ္ခမ္းနဲ႕ အားရပါးရ ထိထားတဲ့ ခြက္ကိုပဲ ေရအိုးထဲ ၿပန္ႏွစ္လိုက္နဲ႕ကဲ တစ္ကယ္မ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္မွာ ကူးစက္ေရာဂါ တစ္ခုခုရွိရင္ အကုန္လံုးကူးၿပီးေပါ့ဗ်ာ။ အခု ေခတ္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ္ပါေသးတယ္။ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူေတြက ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ေရဘူးနဲ႕ ခြက္နဲ႕ ဆိုေတာ့ အရင္ေလာက္ ေတာ့ မဆိုးေတာ့ဘူးေပါ့။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">အဲဒီ ရင္းႏွီးသည့္သေဘာ ရိုင္းသည့္ သေဘာဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာ လူ႕အဖြဲ႕ အစည္းမွာ ပိုေတြ႕ရသလိုပဲဗ်။ ေကာင္းတာလား မေကာင္းတာလား ေၿပာရခက္တဲ့ဗ်။ အဲ ေကာင္းတာေရာ မေကာင္းတာေရာရွိမွာေပါ့ဗ်ာ။ မဂၤလာပါဆိုတာ အရမ္းယဥ္ေက်းၿပီး အရမ္းေကာင္းတဲ့ စကားဆိုေပမယ့္ အရမ္းရင္းႏွီးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႕ ေတြ႕ရင္ မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ လို႕ ဘယ္သူႏုတ္ဆက္သလဲ။ အဲလို Formal စကားနဲ႕ ႏုတ္ဆက္ရင္ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့ နားထဲ ေထာင့္တယ္ဗ်။ ေအးစက္စက္ ၿဖစ္သလို ခံစားရတယ္။ "ဟာ ေဟ့ေကာင္ႀကီး ဘယ္သြားေသေနတာလဲကြ" ႏုတ္ဆက္တာ ရိုင္းတယ္ဆိုေပမယ့္ အရမ္းခင္တဲ့ သေဘာ ေႏြးေထြးတဲ့ သေဘာပါတယ္ ဗ်ာ။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့ အေပၚယံစကာအလွေလး ေတြသံုးေနရင္ ခံစားမႈ႕က ေအးစက္စက္ႀကီးဗ်ာ။ သိပ္မေကာင္းဘူး။ အဲ ရင္းႏွီးသည့္ သေဘာရိုင္းသည့္သေဘာ ဆိုတာကလည္း ေႏြးေထြးတယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္ အလုပ္ႀကီးအကိုင္ႀကီး လုပ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ ေတာ့ သံုးလို႕ မရဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့ ရုန္းကန္ရတာေတြမ်ားတဲ့ ဒီေလာကႀကီးမွာ ေႏြးေထြးမႈ႕ ဆိုတာကေတာ့ လိုေသးတာပဲဗ်ာ။ မိတ္ေဆြအေနနဲ႕ အေမနဲ႕ ဖုန္းေၿပာတဲ့ အခါမွာ မဂၤလာပါ အေမ။ မိန္းမနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အခါတိုင္းမွာ ေကာင္းေသာ နံနက္ခင္းမွာ အခ်စ္ေရ စသၿဖင့္ အေပၚယံ စကားအလွေလးေတြ သံုးေနရင္ ဘယ္ေႏြးေထြးႏိုင္ပါ့မလဲဗ်ာ။ ဟုတ္ဘူးလား။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">ဘာပဲ ေၿပာေၿပာ ႏိုင္ငံၿခားသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ပါတဲ့ စာသားေလးလိုပါပဲ။ "Just a drop of water in the endless sea" ပါပဲ။ နဲနဲပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ေႏြးေထြးမႈ႕ေလး ရေစခ်င္လို႕ပါဗ်ာ။</div><br /><div align="justify"></div><br /><div align="justify">4 July 2011</div><br /><div align="justify">မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-800402279709992530?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-89400211938989030632011-06-26T19:59:00.000+08:002011-06-26T20:01:19.608+08:00<div style="text-align: justify;">ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္ဦးေကာသလႅ ေဟာတဲ့ တရားတစ္ပုဒ္ ထဲမွာ ဆရာေတာ္ေၿပာတဲ့ စကားလံုးေလး တစ္လံုးကို ေတာ္ေတာ္ သေဘာက်မိပါတယ္။ သူက မဟာၿမတ္မုနိဘုရား အတြင္းထဲကို မိန္းမ မ၀င္ရတဲ့ ကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး အဲဒါ ေဂါတမ <span style=";font-family:&quot;;" > ဗုဒ<span lang="MY">ၶ ကသတ္မွတ္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး။ ေဂါပကေတြက သတ္မွတ္တာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒါေတြက "ေဂါတမ Rules" မဟုတ္ဘူး။ "ေဂါပက Rules" တဲ့။ ေကာင္းလိုက္တဲ့ စကားလံုးဗ်ာ။</span></span><br /><br /><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;font-family:&quot;;" ><span lang="MY">ဟုတ္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီ ေဂါပက Rules ေတြနဲ႕ ၾကည့္ပဲေတြ႕ေနရတယ္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက </span></span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶ ဘာသာဆိုၿပီးေတာ့ဗ်ာ ေဂါတမ</span></span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;font-family:&quot;;" ><span lang="MY"> </span></span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;font-family:&quot;;" >ေဟာခဲ့တာေတြကို မလိုက္နာတာေတြ အမ်ားႀကီး ပဲဗ်။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ေဂါတမ </span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶ </span></span> <span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" > ေဟာခဲ့တာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လိုက္နာဖို႕ ခက္တာကိုးဗ်။ သိေအာင္သင္ယူဖို႕လည္း ခက္တာကိုး။<span lang="MY">ၶ</span></span> <span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;font-family:&quot;;" > </span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" > <span lang="MY">ၶ</span></span> အဲဒီေတာ့ လြယ္တာေတြပဲ လိုက္လုပ္ၾကတာေလ။ အေပၚယံေတြေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />တစ္ရက္က ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြႏိုင္ငံၿခားသားတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးတယ္။ သူက ဘယ္ဘာသာ မွမကိုးကြယ္တဲ့သူ။ သူကေမးတယ္။ "ငါ<span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶ ဘာသာေၿပာင္းခ်င္တယ္။ ဘယ္လိုေၿပာင္းရမလဲ</span></span>" တဲ့။ ေဟာဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့လူပဲဗ်။ သူေမးတဲ့ ေမးခြန္းက ေဟ့ေကာင္ ငါဆရာ၀န္က ေန အင္ဂ်င္နီယာ အၿဖစ္ ေၿပာင္းခ်င္တယ္ကြာ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ဆိုသလိုပဲဗ်။ ဆိုင္းပုဒ္ေၿပာင္းလိုက္ရံုနဲ႕ အင္ဂ်င္နီယာ ၿဖစ္ပါ့ မလား။ <span style=";font-family:&quot;;" >အင္ဂ်င္နီယာ အတတ္ပညာေတြကို အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိသင္ယူမွ အင္ဂ်င္နီယာ ၿဖစ္မွာ ေပါ့ဗ်ာ။ ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာ ေၿပာင္းခ်င္တဲ့ သူလည္း အဲလိုပဲေလ။</span></span> ဆရာေတာ္ဦးေကာသလႅ ကေတာ့ ေဟာဖူးတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ သင္မွ<span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶ ေဟာခဲ့တာေတြကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ နားလည္းႏိုင္မယ္တဲ့။</span></span> <span style=";font-family:&quot;;" ><span lang="MY"> အဲ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ မွတ္ပံုတင္ကဒ္မွာ ၿဖည့္ရံုပဲ ဆိုရင္ေတာ့ ရတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲေလာက္ထိ အပင္ပန္းခံ စရာမလိုပါဘူး။ </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာဆိုတာ သင္ယူမႈ႕ မရွိပဲနဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ၿဖစ္ခဲ့ရင္လဲ မိရိုးဖလာ </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာပဲ ၿဖစ္မွာပဲေလ။</span></span><br /><br /><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶ ဘာသာၿဖစ္ခ်င္ရင္ ဘုရား၊တရား၊သံဃာကို ကိုးကြယ္လိုက္ရင္ ၿဖစ္ၿပီလို႕ ဆိုတာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ဘ၀င္မက်ခ်င္ဘူးဗ်။ </span></span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶ ဘာသာဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ မသိပဲနဲ႕</span></span><span style=";font-family:&quot;;" ><span lang="MY"> </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူးေလ။ ဥပမာ သစၥာေလးပါး ဘာလဲဆိုတာ မသိတဲ့ </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာ၀င္ဆိုတာ ဘယ္လို </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာ၀င္မ်ိဳးၿဖစ္မလဲ။ အခု တၿခားဘာသာ ၀င္ေတြေၿပာေနၾကတဲ့ ဆင္းထုကိုးကြယ္တဲ့ </span></span><span style="Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-bidi-language:MYfont-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶ ဘာသာပဲ ၿဖစ္ေတာ့ မေပါ့ဗ်ာ။</span></span> အဓိက အိုင္ဒီယာ ကိုေတာ့ ေယ်ဘူယ် သေဘာေတာ့ သိထားသင့္တာေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />အထက္မွာ ေၿပာခဲ့သလိုပဲေလ။ ေဂါပက Rules နဲ႕ ဆိုရင္ေတာ့ ဘာမဆိုၿဖစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အစစ္အမွန္ ေတာ့မဟုတ္ႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဥပမာ တစ္ခုေၿပာပါရေစ။ မႏ ၱေလးမွာေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ တစ္ခ်ိဳ႕ အလြန္ေအးတဲ့ မႏ ၱေလးေဆာင္းတြင္း မနက္ေလးနာရီေလာက္မွာ မဟာၿမတ္မုနိဘုရားႀကီးကို သြားၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ သြားယူပါသတဲ့။ အဲ ယူတယ္လို႕လည္း ေၿပာလို႕မရဘူး။ ၀ယ္ရတာ။ အသြားအၿပန္ ႏွစ္နာရီ ေလာက္ၾကာပါတယ္တဲ့ဗ်ာ။ အဲလိုမလုပ္ပဲ ႏွစ္နာရီေလာက္ တရားထိုင္လိုက္ ဒါမွ မဟုတ္ရင္ တရားသေဘာတရား စာတစ္ခုခုကို ေလ့လာလိုက္ရင္ ပိုအက်ိဳးရွိမလား လို႕ ေတြးမိပါတယ္။ လမ္းေၾကာင္း လြဲေနတာကို ဆိုလိုခ်င္တာပါ။ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။ တရားထိုင္ရတာ၊ တရားသေဘာ ေလ့လာ ရတာပိုခက္တာကိုးဗ်။ ဘုရားႀကီးသြားၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ၀ယ္ရတာက လြယ္တာကိုး။ ခြင့္လြတ္ပါတယ္ဗ်ာ။ လြယ္တာသာ လုပ္ၾကပါ။<br /><br />အဲလိုေၿပာလို႕ ဆင္းထုေတာ္ေတြ ေစတီေတာ္ေတြ မလိုဘူးလို႕ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေတြလည္း လိုအပ္တယ္ဗ်။ ဆင္းထုေရွ႕မွာ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ႕ေတြ အၿပည့္ရွိတဲ့ ေစတီေတြမွာတရားထိုင္ရတာ လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္းမွာ တရားထိုင္ရတာနဲ႕ေတာ့ ဘယ္တူပါ့မလဲေနာ္။ အတြင္းစိတ္က အေရးအႀကီးဆံုးဆိုေပမယ့္ ဘုရားေတာင္မွ နန္းေတာ္ထဲေနရင္ က်င့္ႀကံဖို႕ ခက္ခဲလို႕ ေတာထြက္ရေသးတာပဲ။ ကိုယ္လုပ္မယ့္ အလုပ္နဲ႕ ကိုက္ညီတဲ့ ေနရာ၊အခ်ိ္န္၊ အေၿခအေနတစ္ခုလဲ လိုေသးတာကိုးဗ်။ တစ္ခုေၿပာဖို႕ ခက္တာက သိန္းတစ္ေထာင္ တန္ေစတီတစ္ခုတည္တာနဲ႕ သိန္းတစ္ေထာင္တန္ <span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶစာၾကည့္တိုက္တစ္ခု ဖြင့္တာ ဘယ္ဟာ ပိုအက်ိဳးရွိမလဲ ဆိုတာပဲ။ တစ္ခုေသခ်ာတာကေတာ့ စာၾကည့္တိုက္ဆိုရင္ေတာ့ လူအလာနဲမွာပဲ။ စာဖတ္ၿပီးေလ့လာ ရတာခက္လဲခက္ ပင္လည္းပင္ပန္းတာကိုးဗ်။ ေစတီသြားရွိခိုးရတာ လြယ္တယ္ေလ။ လူလည္း ေလးစားတယ္ေလ။ </span></span><br /><br />အခု၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာက သိၿမင္ႏွံစပ္တဲ့ ပညာရွင္ေတြ၊ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ဒီေလာက္ေၿပာဆိုဆံုးမေန တဲ့ၾကားက နာမည္ႀကီးဘုရားေတြမွာ ဘိုးေတာ္ေတြ နတ္ရုပ္ေတြ ရွိေနေသးတာကိုပဲ။ ေဂါပကေတြက ဘာလို႕ မဖယ္ႏိုင္ေသးတာပဲ။ ရွင္းပါတယ္။ သူတို႕အပါအ၀င္ လူမ်ားစုက ဒါေတြကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ေနၾကလို႕ပါပဲ။ ဘုရားေဟာအရဆိုရင္ ဒိဌိေတြမ်ားေနေသးတယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲဗ်ိဳ႕။<br /><br /><span style=";font-family:&quot;;" ><span lang="MY">ၿပီးေတာ့ သဃန္း၀တ္လိုက္ရံုနဲ႕ ဘုန္းႀကီးၿဖစ္ေရာတဲ့လား။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ သဃန္းကို ေလးစားတာေပါ့တဲ့။ မဟုတ္တာ လုပ္ရင္ အဲဒီလုပ္တဲ့သူ (ဘုန္းႀကီးတု)က ခံရလိမ့္မယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သိပ္လက္မခံခ်င္ဘူး။ ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ လူမိုက္အားေပး မလုပ္သင့္ဘူးထင္တာပဲ။ အဲလိုၿဖစ္ေလ </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာ ပိုညစ္ႏြမ္းေလပဲ။ ဘုရား၊တရား၊သံဃာ ထဲမွာ သံဃာဆိုတာ ကိုးကြယ္ရ အခက္ဆံုးပဲ။ ေရြးၿခယ္မႈ႕ မွန္ကန္ဖို႕ အေတာ္အေရးႀကီး တာကိုး။</span></span><br /><br /><span style=";font-family:&quot;;" ><span lang="MY">ကၽြန္တာ့္သေဘာအရေတာ့ </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶဘာသာ ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာထက္ </span></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ<span lang="MY">ၶလမ္းစဥ္ကို လိုက္တယ္ လို႕ေၿပာတာ ပိုသေဘာက်တယ္ဗ်။ အဲ ေဂါတမ Rules ေနာ္ ေဂါပက Rules ကိုေတာ့ မလိုက္ေလနဲ႕ ဗ်ိဳ႕။</span></span><br /><br /><span style=";font-family:&quot;;" ><span lang="MY">26 June 2011</span></span><br /><span style=";font-family:&quot;;" ><span lang="MY">မိုးတိမ္ညိဳ</span></span><br /><br /><a href="http://thisandthat81.blogspot.com/2010/10/blog-post_25.html">ေပၚပင္ဘာသာေရး</a> ဆိုတာလည္း ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8940021193898903063?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-49056928030035221922011-06-24T23:02:00.004+08:002011-06-24T23:20:06.058+08:00<div style="text-align: justify;">ဟိုးတေလာက စာေပေဟာေၿပာပြဲ သြားနားေထာင္တံုးက ဆရာဦးေအာင္သင္း ေၿပာသြားတဲ့ အထဲမွာ အမွတ္ရတာ ေလးတစ္ခုရွိတယ္။ သူက ကြန္ၿမဴနစ္၀ါဒ အေၾကာင္းေၿပာရင္းနဲ႕ မက္စ္ ၀ါဒရဲ႕ အီေကြးရွင္းကို ေၿပာသြားတယ္။<br /><br />သဘာ၀+အလုပ္=တန္ဖိုး<br /><br />အဲဒီေတာ့ သဘာ၀ဆိုတာ ေယဘူယ်အားၿဖင့္ သူ႕ဟာသူရွိေနတဲ့ဟာ။ အဲဒါကို အလုပ္နဲ႕ တြဲလိုက္မွ တန္ဖိုးရွိတယ္ တယ္။ အဲဒီ အေၿခခံေပၚမူတည္ၿပီး တစ္ကမာၻလံုးကို ကို္င္လႈပ္ခဲ့တဲ့ ကြန္ၿမဴနစ္ ၀ါဒ ဆိုတာႀကီး ေပၚလာတာတဲ့။ ဥပမာကေတာ့ သူ႕ဟာသူရွိေနတဲ့ ရြံ႕ ဆိုတာကို လုပ္အားနဲ႕ ေပါင္းၿပီး ေလာက္စာ လံုးလုပ္လိုက္ရင္ တန္ဖိုးရွိသြားေရာတဲ့။ ဆရာက ဆက္ေၿပာေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြန္ၿမဴနစ္၀ါဒ က်ဆံုးသြားတာ အရင္းရွင္ေတြကို ေလွ်ာ့တြက္လို႕တဲ့။<br /><br />အဲဒါနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ဥာဏ္မီွသေလာက္ စဥ္းစားၾကည့္တာေတာ့ တစ္ခုခုလိုေနသလိုပဲ။ ကၽြန္ေတာ့ အေနနဲ႕ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလိုေၿပာခ်င္တယ္ဗ်။<br /><br />သဘာ၀+လုပ္အား+ပညာ=တန္ဖိုး<br /><br />ဥပမာဗ်ာ သူ႕ဟာသူရွိေနတဲ့ ရြံ႕ကို ေလာက္စာလံုးလုပ္ရင္ ေလာက္စာလံုးတန္ဖိုးပဲရလိမ့္မယ္။ တကယ္လို႕ ပန္းပု ပညာရွင္ တစ္ေယာက္က နတ္သမီးရုပ္ကေလး လုပ္လိုက္ရင္ ေဒၚလာ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာလည္း တန္သြားႏိုင္တယ္။ အဲဒါ ပညာေပါင္းလိုက္လို႕ပဲ။ အခုေခတ္ႀကီးက ပညာေခတ္ႀကီးလို႕လည္း ဆိုၾကတယ္ဗ်။ ဒါေၾကာင့္ လုပ္အားတစ္ခုထဲနဲ႕ မရေတာ့ဘူး။ ပညာဆိုတာ ေပါင္းမွကို ရမယ္ဗ်။<br /><br />အဲဒီေတာ့ တန္ဖိုးဆိုတာကို အလုပ္သမားကရသင့္တယ္ဆိုရင္ ပညာနဲ႕ လုပ္တဲ့ အလုပ္သမားက ပိုရသင့္တာေပါ့။ How ကိုသိတဲ့ သူကက အလုပ္သမား။ Why ကိုသိတာ ပညာအလုပ္သမားဗ်။ စကားပံု တစ္ခုေတာင္ရွိေသးတယ္။<br /><br />ႊThe man who knows 'How' will get a job. The man who knows 'Why' will be his boss. တဲ့ဗ်။<br /><br />ေနရာတိုင္းမွာအဲလိုပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ရတယ္ဆိုတာလည္း အေရးႀကီးတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အဲလိုလုပ္ရတယ္ ဆိုတာ သိတဲ့သူက ပိုအေရးႀကီးတယ္ဗ်။<br /><br />အဲဒီေတာ့ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ အေနတဲ့လည္း How အဆင့္မွာ ရပ္မေနပဲ Why အဆင့္ကို တက္မွ ၿဖစ္မယ္ဗ်ိဳ႕။ အခုဆိုရင္ ႏိုင္ငံၿခားမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရႊေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက How ေတြပဲလုပ္ ေနၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကိုကၽြန္ေတာ္တို႕ Why အဆင့္ကို တက္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားမွ ၿဖစ္မယ္ဗ်ိဳ႕။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ သူမ်ား လက္ေအာက္မွာပဲ ခိုင္းတာလုပ္ေနရမွာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံလည္း ကမာၻ႕ အဆင့္မွီဖို႕ ေ၀းေနဦးမွာပဲဗ်ာ။<br /><br />June 2011<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-4905692803003522192?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-47366975473145323562011-05-03T19:56:00.008+08:002011-05-08T12:52:06.172+08:00<div style="text-align: justify;">"ဟာဒီေကာင္ ကန္တင္ေပးလိုက္တာ မဟုတ္ဘူး"<br />"ဆြဲေၿပးေလကြာ ဆြဲေၿပး ဟာကြာ ဘယ္ေတာင္ပံကို ဆြဲေၿပးရမွာ ငတံုးပဲ"<br /><br />အထက္ပါ အားမလိုအားမရ အသံေတြက ကၽြန္ေတာ္ ေဘာလံုးပြဲ ၾကည့္ၿဖစ္တိုင္း ၾကားေနၾက အသံေတြပါ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေဘာလံုးပြဲၾကည့္ရင္ ပရိတ္သတ္အေနနဲ႕ မိမိၿမင္သမွ် အားမလိုအားမရ ၿဖစ္တဲ့ အခါတိုင္း ထုတ္ေဖာ္ ေၿပာေလ့ရွိၾကပါတယ္။<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ အေၿခအေနေတြမ်ာ ပရိတ္သတ္ဆိုတာ ကြင္းထဲမွာ ကစားတဲ့ သူထက္ပို ၿမင္ေကာင္းၿမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ သူတို႕ကို ဒါေလာက္ေတာင္ သိေနရင္လည္း မင္း၀င္ကစားကြာဆိုၿပီး ကစားခိုင္းလိုက္ရင္ေတာ့ ကိုသာဆိုး ၿဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္ဗ်ာ။<br /><br />ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ အေၿခအေနေတြကို ပရိတ္သတ္ အၿမင့္နဲ႕ ၾကည့္ရင္ တစ္ကယ္ကစားေနသူေတြ မၿမင္တဲ့ ရွဳ႕ေဒါင့္ မ်ိဳးက ၿမင္တတ္တယ္ဗ်။ အဲလိုပဲ ၿပသနာတစ္ခုကို ေဘးလူအေနနဲ႕ သံုးသပ္ရင္ ဆံုးၿဖတ္ရတာ ပိုလြယ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ခံစားခ်က္မွ မပါတာကို။ အဲဒီေတာ့ ေကာင္းရင္ေကာင္းတယ္၊ မေကာင္းရင္ မေကာင္းဘူးလို႕ လြယ္လြယ္ကူကူဆံုးၿဖတ္ႏိုင္တာေပါ့ဗ်ာ။ ခံစားခ်က္မပါရင္ ဘက္မလိုက္ပဲ ဆံုးၿဖတ္ရတာပိုလြယ္တယ္ဗ်။<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေယာက္က သူတစ္ခုခု အဆင္မေၿပတာကို ရင္ဖြင့္ၿပရင္ မင္းဒါကေတာ့ ဒီလိုကြ၊ ဒါေလးကေတာ့ ဒီလိုေတြးလိုက္ ဟိုဟာေလးကေတာ့ ဟိုလိုေတြးလိုက္ အစရွိသၿဖင့္ ဆရာလုပ္လို႕ ေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ။ ေကာင္းမွာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က ေဘးလူ အၿမင္နဲ႕ ေၿပာတာကိုး။ ခံစားခ်က္မပါေတာ့ မွ်မွ်တတ သံုးသပ္ႏိုင္တာေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />အဲသူေၿပာတဲ့ အေၿခအေနမ်ိဳးကိုယ္တိုင္ႀကံဳလာတဲ့ အခါေတာ့ အဲေလာက္မလြယ္မွန္းသိလာတယ္။ ကိုယ္ပရိတ္သတ္ တုန္းကလို မွ်မွ်တတ မေတြးႏိုင္ဘူးေလ။ ခံစားခ်က္ပါတာကိုး။ အဲဒါေၾကာင့္ တရားသူႀကီး ေတြဘာေတြဆိုတာလည္း တစ္စိမ္းကိုသာမွ်မွ်တတ စီရင္ခ်က္ခ်ႏိုင္မွာ။ ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း ဆိုရင္ေတာ့ ရာႏုန္းၿပည့္ မွန္ကန္ဖို႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းပါလိမ့္မယ္။<br /><br />လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တကယ့္ေတာ့ အမွန္အမွား၊ အေကာင္းအဆိုးဆိုတာကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ ခြဲၿခားႏိုင္တယ္ဗ်။ ဒါေပမယ့္ အတၱဆိုတာပါလာေတာ့ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ေတြ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ရာႏုန္းၿပည့္ မမွန္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ လာဘ္္စားတာ မေကာင္းဘူးဆိုတာ သိတဲ့ ၀န္ထမ္း တစ္ေယာက္ကလည္း အိမ္ကကေလး ထမင္းဆာလို႕ငိုေနရင္ေတာ့ သူလာဘ္စားၿဖစ္သြားမွာပဲ။ ကိုယ္တိုင္ေတာ့သိတယ္။ လိုက္နာဖို႕ ခဲယဥ္းတယ္ေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ ပညာရွင္ေတြ ေဆြးေႏြးတာ ၾကားဖူးတယ္။ လူနဲ႕ စနစ္ဘယ္ဟာကို ၿပင္ရင္ရမလဲ။ ဘယ္ဟာက ပိုအေရးႀကီးသလဲတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္အၿမင္ကေတာ့ ႏွစ္ခုလံုး ၿပိဳင္တူလုပ္ရမွပဲလို႕ထယ္တယ္ဗ်။<br /><br />ဥပမာ အေနနဲ႕ ေၿပာရရင္ စင္ကာပူလိုႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ ေဆးရံုက သူနာၿပဳဆရာမ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သေဘာေကာင္းၾကတယ္။ ေဖာ္ေရြတယ္ ကူညီတယ္။ သူတို႕ဆီကလူေတြမ်ား ေကာင္းလိုက္တာ လုိ႕ ေၿပာၾကလိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာေတာ့ ေဆးရံုသြားရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အေပါက္ဆိုးတဲ့ သူနာၿပဳ ဆရာမေတြရဲ႕ အေဟာက္ခံရပါလိမ့္မယ္။ အဲဒါဘာလို႕လည္း။ တစ္ခုစဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ။ စင္ကာပူက သူနာၿပဳဆရာမ ေတြကို ၿမန္မာႏိုင္ငံက သူနာၿပဳဆရာမေတြနဲ႕ ဘ၀ၿခင္းလဲၿပီး ေနခိုင္းၾကည့္။ အရမ္းသေဘာေကာင္းႏုိင္ဦးမလား။ ေဖာ္ေရြႏိုင္ဦးမလား။ ကူညီႏိုင္ဦးမလား။ ကၽြန္ေတာ္သံသယ ၿဖစ္မိတယ္ဗ်။ အဲလိုပဲ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံက သူနာၿပဳဆရာမေတြကိုလည္း စင္ကာပူကလို အေၿခအေနမ်ိဳးေပးၾကည့္။ သေဘာေကာင္းေဖာ္ေရြကူညီတတ္တဲ့ သူနာၿပဳေတြၿဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႕ ထင္တယ္ဗ်ာ။ ဒါကၽြန္ေတာ္က ေဘးလူ အၿမင္နဲ႕ ၾကည့္ၾကည့္တာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီေနရာေရာက္ရင္ အဲလိုပဲေနမွာ။ ခံစားမႈ႕ပါတာကိုးဗ်။<br /><br />အဲလို ပတ္၀န္က်င္အေၿခအေနေတြ၊ ခံစားမႈ႕ေတြကို ေက်ာ္ၿပီး မွန္မွန္ကန္ကန္ဆံုး ၿဖတ္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္က အဆင့္အတန္းတစ္ခုမွာ ရွိေနဖို႕လိုတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လို ေတာ္ရံုတန္ရံုသာမာန္လူေတြအေနနဲ႕ သိပ္မလြယ္ေသးဘူးဗ်။ ခက္ေနတာတဲ့ ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေကာင္းမွန္းသိရဲ႕နဲ႕ လိုက္မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူးဗ်။<br /><br />ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ခ်ဳိ႕လည္း ေတြ႕ဖူးပါရဲ႕။ အစိုးရကို မုန္းေနေတာ့ အစိုးရလုပ္သမွ် ဘာမဆိုဆန္႕က်င္ေနတဲ့ သူတစ္ခ်ိဳ႕ ရွိတယ္ဗ်။ ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုးဆန္႕က်င္တယ္။ အစကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မေတြးမိဘူး။ ဒီလူေတြ ဘာလို႕မ်ားအဲလိုၿဖစ္ေနသလဲလို႕။ ဒါေူပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွ ေတြးၾကည့္မိတယ္။ ေၾသာ္သူတို႕လည္း ဒုကၡေတြအမ်ားႀကီးခံခဲ့ရ၊ ဆံုးရွံဳးမႈ႕ေတြ အမ်ားႀကီး ႀကံဳခဲ့ရ၊ နာက်င္ခဲ့ရ နာက်ဥ္းခဲ့ရတာေတြ မ်ားလို႕ေနမွာပဲလို႕။ ကိုယ္က အဲလိုမွ မခံစားခဲ့ရတာကိုး။ ကိုယ္ကေဘးလူဆိုေတာ့ ေဘးကၾကည့္တဲ့ အၿမင္နဲ႕ပဲေတြးတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာတစ္ခုက ႏိုင္ငံေလးလုပ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္အၿမင္ကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕ ပုဂလိကခံစားခ်က္ကို အနည္းနဲ႕ အမ်ားေတာ့ ေဘးခ်ိတ္ထားႏိုင္ရမယ္လို႕ေတာ့ ယူဆတယ္ဗ်။ ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာ ႏိုင္ငံတစ္ခု လံုးအတြက္ လုပ္ေနတာဆိုေတာ့ သာမာန္လူထက္ အနည္းနဲ႕ အမ်ားေတာ့ သာေနရမယ္ေလ။<br /><br />အဲဒီကိစၥေတြက ေၿပာရရင္ နည္းနည္းေတာ့ ခက္တယ္ဗ်။ ဘယ္လိုခက္တာလဲဆိုေတာ့ သူမ်ားခံစားသလို လိုက္ခံစားဖို႕ မလြယ္လို႕ပဲ။ ဥပမာဗ်ာ လူတစ္ေယာက္ ဓါးနဲ႕ ခုတ္ရင္ ေတာ္ေတာ္နာမွာပဲ ဆိုတာ လူတိုင္းကိုယ္ခ်င္းစာႏိုင္တယ္။ လွံနဲ႕ ထိုးရင္နာမွာပဲ ဆိုတာ လူတိုင္း ကိုယ္ခ်င္း စာႏိုင္တယ္။ ခက္တာက အေသးအဖြဲကိစၥေလးေတြမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာဖို႕ ခက္တာဗ်။ အဲဒီ အေသးအဖြဲေလးေတြက သိဖို႕၊ သတိထားမိဖို႕၊ ကိုယ္ခ်င္းစာဖို႕ ေတာ္ေတာ္ ခဲယဥ္းတယ္။<br /><br />ကဲ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဟိုေၾကာ္ၿငာထဲကလိုပဲ။ "ဟိုလိုလုပ္ပါလား၊ ဒီလိုလုပ္ပါလား၊ ငါလည္း မလုပ္တတ္ဘူး" ဆိုတာလိုၿဖစ္ေနၿပီ။ သူမ်ားေၿပာရတယ္လြယ္ေပမယ့္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လိုက္နာဖို႕ေတာ့ ခက္ေနေသးတယ္ဗ်ိဳ႕။<br /><br />8 May 2011<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-4736697547314532356?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-88158552190874340892011-04-17T08:25:00.002+08:002011-04-17T08:33:19.316+08:00<div style="text-align: justify;">"ေဟးမိုက္ကယ္ ဘယ္သြားမလို႕လဲ"<br />"ဟာ နယ္လဆင္ပါလား ငါအခု အလက္ဇန္းဒါးဆီက ၿပန္လာတာကြ"<br /><br />အထက္ပါ ဒိုင္ယာေလာ့သည္ ႏိုင္ငံၿခားဘာသာၿပန္၀တၳဳတစ္ပုဒ္ထဲမွ သို႕မဟုတ္ ႏိုင္ငံၿခားဇာတ္ကား တစ္ခု၏ ၿမန္မာ စာတန္းထိုးမွ ဟု ထင္လွ်င္ မိတ္ေဆြ အေတာ္မွားသြားပါမည္။ အမွန္ကား အထက္ပါ ဒိုင္ယာေလာ့ သည္ စင္ကာပူ ေရာက္ ၿမန္မာႏိုင္ငံသား သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ႏႈတ္ဆက္ေနၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္တကား။<br /><br />ဟုတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ခ်ိဳ႕ စလံုးေရာက္မွ အဂၤလိပ္နာမည္ ေၿပာင္းသြားပါသည္။ အဲ အဂၤလိပ္နာမည္ ေၿပာင္းသြားသည္ ဟုေတာ့ ေၿပာ၍ မရပါ။ ၿမန္မာနာမည္ႏွင့္ အဂၤလိပ္နာမည္ ပူးေပါင္းထားေသာ ကၿပား နာမည္ သို႕ ေၿပာင္းသြားသည္ဟုဆိုလွ်င္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မည္။<br /><br />မိုက္တယ္တုတ္ႀကီး၊ အလက္ဇန္းဒါး ဖိုးေခြး၊ နီကိုလပ္ သာဒင္ စသၿဖင့္ စသၿဖင့္။<br /><br />အဘယ့္ေၾကာင့္ ထိုသို႕ နာမည္မ်ား ေၿပာင္းလဲသြားရၿခင္းကို ေမးၿမန္းၾကည့္ေသာ္ အခ်ိဳ႕ကလည္း လုပ္ငန္းခြင္တြင္ အဆင္ေၿပေစရန္ အတြက္ေသာ္လည္းေကာင္း အခ်ိဳ႕ကလည္း ေခတ္မွီလို၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ေၿပာင္းလဲသည္ဟု သိရပါသည္။ (ထိုသို႕ နာမည္ေၿပာင္းလဲလိုက္ပါက ေခတ္မွီသည္ ဟု တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဆိုထားဟန္ရွိပါသည္။) စင္ကာပူႏိုင္ငံသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း အဂၤလိပ္နာမည္ႏွင့္ တရုတ္နာမည္ တြဲမွည့္ထားေသာ ကၿပားနာမည္မ်ား ရွိၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေရႊၿမန္မာေတြလည္း သူတို႕ကို အားက်လို႕ထင္ပါရဲ႕။ နာမည္ေတြ လိုက္ေၿပာင္းၾကေလသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ဆိုရၿဖင့္ မ်ားေသာအားၿဖင့္ေတာ့ ႏိုင္ငံၿခားနာမည္ မွည့္ထားသူေတြကို ထိုနာမည္ မည္သူမွ မေခၚၾကပါ။ ရွိရင္းစြဲနာမည္သာ ေခၚၾကပါသည္။ တကယ္၍ထိုႏိုင္ငံၿခားနာမည္ၿဖင့္ ပိုအဆင္ေၿပသည္ဆို ရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းပါသည္။ စင္ကာပူက တရုတ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ေတာ့ အဲလိုနာမည္ေတြက ေတာ္ေတာ္အသံုး၀င္ပံုရတယ္ဗ်။ အဲဒီနာမည္ေတြပဲ သူတို႕ တကယ္သံုးၾကတာေလ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ ယဥ္ေက်းမႈ႕ဆိုတာထက္ လက္ေတြ အဆင္ေၿပမႈ႕ကို ဦးစားေပးရင္ ပိုေကာင္းပါသည္။<br /><br /> ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာေတြ ပုဆိုး၀တ္တဲ့ ဥပမာကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ တကယ္ေတာ့ ကာယလုပ္သားေတြအတြက္ ပုဆိုး၀တ္တာ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေၿပပါ။ တကယ္ဆိုရင္ ကာယလုပ္သားေတြအားလံုး ပုဆိုးမ၀တ္ၾကဖို႕ safety ရွဳ႕ေထာင့္ကၾကည့္ၿပီး အမိန္႕ထုတ္သင့္သည္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ယဥ္ေက်းမႈ႕ကယဥ္ေက်းမႈ႕ လက္ေတြ႕အဆင္ေၿပမႈ႕က အဆင္ေၿပမႈ႕ပါပဲ။<br /><br />အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြက ထိပ္ဆံုးေရာက္ေနတဲ့သူေတြ လုပ္တာကို လိုက္လုပ္ၾကတာမ်ားသည္။ ဥပမာ ဂ်ပန္ေတြ ငါးအစိမ္းေတြစားေတာ့ raw food ဆိုၿပီး ေစ်းႀကီးေပးၿပီး စင္ကာပူကလူေ စားလိုက္ၾကတာ စားလိုက္ၾကတာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာေတြမ်ားစားရင္ အစိမ္းစား လူရိုင္းေတြဆိုၿပီး ႏွာေခါင္းရွံဳ႕ၾကမယ္ ထင္ပါရဲ႕။ </div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><br /><div style="text-align: justify;">အခုေခတ္မွာ ကြမ္းစားတာ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေၿပေတာ့ဘူး မေကာင္းေတာ့ဘူးဆိုတာ လက္ခံပါတယ္။ သန္႕ရွင္းေရးရွဳ႕ေဒါင့္ကေရာ၊ က်န္းမာေရးရွဳ႕ေဒါင့္ကပါမေကာင္းပါဘူး။ တၿခားႏိုင္ငံသားေတြ အထင္ေသးပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ညစ္ပတ္တယ္လို႕ ႏွာေခါင္းရွံဳ႕ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘရက္ပစ္တို႕၊ အိုဘားမားတို႕၊ ေဒးဗစ္ဘက္ခမ္းတို႕မ်ား ႏႈတ္ခမ္းေလးရဲေနေအာင္ ကြမ္းစားထားရင္ လူေတြဘယ္လို တုန္႕ၿပန္မလဲဆိုတာ သိခ်င္စမ္းပါဘိဗ်ာ။</div><br /><div style="text-align: justify;"> </div><br /><div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္ေၿပာေနတာ မေကာင္းတဲ့ဟာေတြကို အေကာင္းလုပ္ေၿပာေနတာမဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ လူေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါ စရိုက္ကိုေၿပာေနတာ။ မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါဆိုတဲ့ စကားပံုကလည္း ေတာ္ေတာ္ ေလးထိေရာက္တယ္ဗ်ာ။ ထမင္း၀ိုင္းစားၾကၿပီဆိုရင္ အေၿခၿမင့္ အေနၿမင့္ ၿဖစ္ေနတဲ့ လူဆီကို ၾကည့္ပဲ ဟင္းေတြထည့္ေပးၿပီး မ်က္ႏွာမြဲဆီကိုေတာ့ ဘာမွမေရာက္ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာဗ်ာ။ အင္းဒါကတကယ္ေတာ့ လူ႕ သဘာ၀ပဲေလ။ အနည္းနဲ႕ အမ်ားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မကင္းႏိုင္ပါဘူး။ မ်က္ႏွာႀကီးတဲ့ လူဘက္ကို လိုက္မိတာပါပဲ။ ခက္တာက လူေတြက ကိုယ့္အလွည့္သာ မႀကိဳက္တာ သူမ်ားၾကရင္ ေတာ့ ကိုယ့္မႀကိဳက္တဲ့ ရင္ မႀကိဳက္သလို လုပ္မိၾကတာၾကည့္ပဲ။<br /><br />အခုဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံက ေအာက္ဆံုးေရာက္ေနေတာ့ဗ်ာ ဘာလုပ္လုပ္ ဘာကိုင္ကိုင္ ႏိုင္ငံၿခားသားေတြအၿမင္မွာ သိပ္ၿပီး Impress မၿဖစ္သလိုပဲဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြညံ့တာလည္း ပါပါတယ္။ ဥပမာဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဆီမွာ ငံၿပာရည္ဆိုရင္ ႏိုင္ငံၿခားသားေတြ စားဖို႕ မေၿပာနဲ႕ နံလြႏ္းလို႕တဲ့။ အခုေတာ့ ထိုင္းက ငံၿပာရည္ သန္႕သန္႕ကို ပတ္ကင္း ေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ထုတ္ၿပီး ေရာင္းေနတာမ်ား စလံုးက အစားအေသာက္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္တိုင္းလိုလိုမွာ ၀ယ္လို႕ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေတြ ဘာလို႕အဲလို မလုပ္ႏိုင္တာလဲဆိုၿပီး အားမလို အားမရၿဖစ္မိပါရဲ႕။<br /><br />ကမာၻေပၚမွာ လူမ်ိဳးေရးခြဲၿခားမႈ႕ေတြကေနရာအႏွံ႕မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးရွိေနပါေသးတယ္။ ေယဘူယ်အားၿဖင့္ ေတာ့ အၿဖဴလို႕ေခၚၾကတဲ့ ယူရိုပီယန္ေတြကေတာ့ ဦးစားေပး နံပါတ္တစ္အဆင့္ပဲဗ်။ တစ္ဖက္က စဥ္းစားၾကည့္ရင္လည္း သူတို႕က ထိပ္ေရာက္မွာေပါ့။ ဦးေႏွာက္အေကာင္းဆံုးကိုးလို႕။ အခုကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ အသံုးၿပဳေနရတဲ့ သိပၸံပညာ အကုန္လံုးနီးပါးေလာက္က သူတို႕ဆီကလာတာလို႕ ေၿပာလို႕ရတယ္ဗ်။ အဲလိုအေၿခအေနေတြကရွိေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြက အလိုလိုေနာက္ေရာက္သြားတာေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္ဆံုးစဥ္းစားမိတာကေတာ့ဗ်ာ အကယ္၍သာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံသာ ထိပ္ဆံုးေရာက္ေနေသာ ႏိုင္ငံတစ္ခုဆိုရင္ ႏိုင္ငံၿခားသားေတြ လည္းကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာနာမည္ေတြယူမွည့္ႏိုင္တယ္ဗ်။ ဥပမာ ေသာင္းရင္အိုဘားမား၊ ထြန္းတင္ဘုရွ္၊ ဘတုတ္ ဘက္ခမ္း စသၿဖင့္ မၿဖစ္ႏိုင္ဘူးလားဗ်ာ။<br /><br />April၊ 2011။<br />မိုးတိမ္ညိဳ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8815855219087434089?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-76234821376053883342011-03-26T10:27:00.003+08:002011-03-26T10:34:19.030+08:00<div style="text-align: justify;">ကၽြန္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက လူႀကီးသူမေတြ ေၿပာတာေရာ စာအုပ္ေတြထဲမွာပါ “နတ္ၿပည္မွာ တစ္ရက္ ကလူ႕ၿပည္မွာ တစ္သက္နဲ႕ ညီတယ္လို႕” မွတ္ဖူးဖတ္ဖူးတယ္ဗ်။ စာဖတ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြေတာ့ ဘယ္လိုနားလည္သလဲ မသိဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ကေလးအေတြးနဲ႕ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းပဲ ကိုယ့္ဟာကို ဘာသာၿပန္လိုက္တယ္။ တစ္ရက္ဆိုတာ ေနထြက္ခ်ိန္က ေန၀င္ခ်ိန္ ၿပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ရက္ ေနထြက္ အခ်ိန္အထိ ဒါတစ္ရက္ပဲလို႕။<br /><br />အဲလိုဆိုေတာ့ လူ႕ၿပည္မွာ တစ္ရက္က ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ ၾကာေပမယ့္ နတ္ၿပည္မွာက ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာ ေလာက္ ၾကာတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲလိုပဲ နားလည္မိတယ္။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေၾသာ္သူတို႕က နတ္ကိုး တန္ခိုးရွိတာ ကိုး ဒါေၾကာင့္ တစ္ရက္က ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာေလာက္ၾကာတာလို႕ ပဲ ေတြးမိတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့ အေတြးအၿမင္ေတာ္ေတာ္ ေၿပာင္းသြားသဗ်။ အဲဒီ နတ္ၿပည္မွာ တစ္ရက္ လူ႕ၿပည္မွာ တစ္သက္ဆိုတဲ့ စကားလံုးက ေတာ္ေတာ္အေတြးအေခၚပါတယ္ဗ်။ ဒုကၡနဲ႕ သုခကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ခြဲၿပထားတာ။<br /><br />အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခု ၾကာတယ္မၾကာဘူး၊ ၿမန္တယ္ မၿမန္ဘူးဆိုတာ လူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ စိတ္ထားနဲ႕ အမ်ားႀကီး ဆိုင္တယ္။ ၾကာတယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုက လည္းနာရီလက္တံႀကီး ေႏွးသြားလို႕ ၾကာတာ မဟုတ္ဘူး။ ၿမန္တယ္ဆိုတာလည္း နာရီလက္တံႀကီး ၿမန္သြားလို႕ ၿမန္တာ မဟုတ္ဘူး။ ဥပမာဗ်ာ သြားနာေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ နာတာက တစ္နာရီေလာက္နာတယ္လို႕ ထင္ရတယ္။ ရည္းစားနဲ႕ ခ်ိန္းေတြ႕ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာရင္ေတာင္မွ ႏွစ္မိနစ္ပဲ လို႕ထင္ရတယ္။ ထမင္းဆာေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ ထမင္းအိုးတည္ထားတာကို ထိုင္ေစာင့္ေနရရင္ တစ္ကမာၻေလာက္ၾကာတယ္ လို႕ထင္ရတယ္။ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေကာင္း ၾကည့္ေနတဲ့သူလည္း သံုးနာရီေလာက္ေတာင္မွ ဘယ္လိုကုန္သြား မွန္းမသိလိုၾကဘူး။<br /><br />ေဆးရံုတစ္လေလာက္ တက္ေနရတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို "ဟာ တစ္လေတာင္ရွိၿပီလား ၿမန္တာေနာ္" လို႕ သြားေၿပာရင္ အရိုက္ခံရႏိုင္တယ္ဗ်။ ဟန္းနီးမြန္း တစ္ပတ္ေလာက္ ထြက္တဲ့ ၾကင္စဦး ဇနီး ေမာင္ႏွံကို လည္း "ဟင္ မင္းတို႕ ဟန္းနီးမြန္းကလည္း ၾကာတာကြာ" လို႕သြားေၿပာရင္ လူမႈ႕ေရးေတာ္ေတာ္ ညံ့တဲ့သူ လို႕ အထင္ခံရ ႏိုင္တယ္ဗ်။<br /><br />ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ ကုန္တာ ၿမန္ၿပီးေတာ့ စိတ္ညစ္ စရာ အခ်ိန္ေတြက ၾကာတယ္လို႕ ေယဘူယ် ခံစားရတယ္ေလ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ေပါ့ဗ်ာ။ နတ္ၿပည္မွာ တစ္ရက္က လူ႕ၿပည္မွာ တစ္သက္ဆိုတာလဲ အဲဒီလိုပဲ။ နတ္ၿပည္ဆိုတာက သီအိုရီအရ သုခခံစားတဲ့ ေနရာကိုးဗ်။ အဲဒီေတာ့ အခ်ိန္ေတြက ၿမန္တယ္လို႕ထင္ရမွာပဲေလ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ လူ႕ၿပည္ဆိုတာက ဒုကၡက သုခထက္ ပိုမ်ားတဲ့ေနရာေလ။ အဲဒီေတာ့ ဒီႏွစ္ေပါင္းေလးငါး ေၿခာက္ဆယ္ ခုႏွစ္ဆယ္ေလာက္ကို လူေတြက အၾကာႀကီးပဲလို႕ ခံစားရတာေပါ့ဗ်ာ။ သူ႕ဟာသူေနတဲ့ အခ်ိန္က လူေတြရဲ႕ ခံစားမႈ႕ကို လိုက္ၿပီး ၾကာတယ္ၿမန္တယ္ဆိုတာ ၿဖစ္လာတာပဲဗ်။<br /><br />ဒီလိုေၿပာၾကေၾကးဆိုရင္ ငရဲၿပည္ရဲ႕ တစ္ရက္ဆိုတာလည္း လူ႕ၿပည္ရဲ႕ တစ္မိနစ္ေလာက္ပဲ ၾကာတယ္လို႕ ခံစားရမယ္ ထင္ပါ့ဗ်ာ။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ တစ္မိနစ္ေလာက္ ႏွိပ္စက္ခံေနရတဲ့သူက အခ်ိန္ေတြၾကာတယ္ လို႕ထင္ရမွာပဲေလ။ အဲ စာေတြထဲမွာေတာ့ မဖတ္ဖူးပါဘူး။ ကိုယ့္ဟာကို ေလွ်ာက္ေတြးၾကည့္တာ။<br /><br />အဓိကေၿပာခ်င္တာကေတာ့ နတ္ၿပည္အေၾကာင္းငရဲၿပည္အေၾကာင္းမဟုတ္ဘူးေနာ္။ လူေတြရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈ႕က အခ်ိန္အေပၚဘယ္လိုသက္ေရာက္တယ္ဆိုတာေလး ေတြးၾကည့္တာပါ။<br /><br />အဲဒီေတာ့ မိတ္ေဆြ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုက မိတ္ေဆြ အတြက္ ဒုကၡလား သုခလား သိခ်င္ရင္ေတာ့ အဲဒီအၿဖစ္အပ်က္က မိတ္ေဆြ အတြက္ အခ်ိန္ေတြတအားၾကာသလား ၿမန္သလား လို႕ ဆံုးၿဖတ္ၾကည့္လိုက္။ ေယဘူယ်အားၿဖင့္ေတာ့ ဒုကၡလား သုခလား ဆိုတာခြဲၿခားႏိုင္လိမ့္မယ္ထင္ပါ့ဗ်။<br /><br />26 March 2011<br /><br />မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-7623482137605388334?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-39436439946306934842011-03-16T22:05:00.005+08:002011-03-17T20:39:15.218+08:00<div style="text-align: justify;">အလကားေနရင္း လူမုန္းခံရတဲ့ ေန႕တစ္ေန႕ရွိတယ္ဗ်။ အဲ အလကားေနရင္းေတာ့ လည္းမဟုတ္ဘူး။ အေၾကာင္းေတာ့ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူနဲ႕ ေတာ့တိုက္ရိုက္မဆိုင္ပါဘူး။ သူနဲ႕ ဆန္႕က်င္ဖက္ လူခ်စ္ခံရတဲ့ ေန႕လည္း ရွိေသးတယ္ဗ်။ လူမုန္းခံရတဲ့ ေန႕ကေတာ့ တနလၤာေန႕။ လူခ်စ္လူခင္မ်ားတဲ့ ေန႕ကေတာ့ ေသာၾကာ ေန႕ေပါ့။<br /><br />Happy Friday.<br />Tomorrow is Holiday...<br /><br />ဒါေတြကေတာ့ gmail တို႕ facebook တို႕ မွာ လူအမ်ား အပတ္စဥ္ ေရးေလ့ေရးထရွိတဲ့ စာေၾကာင္းေလး ေတြေပါ့။<br /><br />သူ႕ဟာသူေနတဲ့ တနလၤာေန႕ ကေတာ့ လူမုန္းစရာ ၿဖစ္ၿပီး ေသာၾကာေန႕ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ လူခ်စ္လူခင္မ်ားတဲ့ သေဘာဗ်။ ဘာေၾကာင့္ တနလၤာေန႕ကို လူေတြမုန္းၾကသလဲဆိုေတာ့ ရံုးစတတ္တဲ့ ရက္ၿဖစ္ေနလို႕တဲ့ဗ်ာ။ ေသာၾကာေန႕ကေတာ့ ေနာက္ေန႕ ရံုးပိတ္မွာ မို႕လို႕ ေပ်ာ္ၾကတာပါတဲ့။ ရံုးတတ္တဲ့ သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြကို သတိထားၾကည့္ၾကည့္။ တနလၤာေန႕ နဲ႕ ေသာၾကာေန႕ တူကို မတူဘူး။ တနလၤာေန႕ဆို မႈန္ကုပ္ေနတာပဲ။ ေသာၾကာေန႕ဆိုရင္ေတာ့ ေၿမာက္ႀကြေၿမာက္ႀကြနဲ႕ဗ်။<br /><br /><br />ဘာလို႕ အဲလိုေတြ ၿဖစ္ၾကတာလည္း လို႕ ေတြးၾကည့္မိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားမိတာကို ေၿပာရရင္ေတာ့ Law of duality ေၾကာင့္ဗ်ာ။ ဟဲဟဲ ဘိုလိုမႈတ္တယ္ဆိုၿပီး တြန္႕မသြားနဲ႕ဦး မိတ္ေဆြ။ လူရွိန္ေအာင္ တစ္ခါ တစ္ေလေလး ေၿပာရတာပါဗ်ာ။ ဒီလိုဗ်။ Law of duality ကို ၿမန္မာလို ဘာသာၿပန္ရင္ ဆန္႕က်င့္ဘက္ နိယာမ လို႕ ၿပန္ရမလားပဲ။<br /><br />ဆန္႕က်င္ဖက္ နိယာမက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုးက ဆန္႕က်င္ဖက္ ေတြ နဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတာ ဆိုပဲ။ ဥပမာ အပူနဲ႕ အေအး၊ အလင္းနဲ႕ အေမွာင္၊ ဒုကၡ သုခ၊ ခ်စ္ၿခင္း မုန္းၿခင္း စသၿဖင့္ေပါ့။ အဲဒီမွာ ဘာသြားေတြ႕ရလည္း ဆိုေတာ့ တစ္ခုနဲ႕ တစ္ခု မွီခိုေနတာကိုပဲဗ်။ တစ္ခု မရွိရင္ ေနာက္တစ္ခု မရွိႏိုင္ဘူး။<br /><br />ေခါင္းမရွဳပ္သြားနဲ႕ ဦး မိတ္ေဆြ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ နဲ႕ ေၿပာရရင္ မေကာင္းဆိုး၀ါး (Evil) ဆိုတာ မရွိရင္ ဘုရားသခင္(God) ဆိုတာ မရွိႏိုင္ဘူး။ ရွိတယ္ထားဦး ဘာမွ အဓိပၸာယ္မရွိဘူး။ အပူဆိုတာ မရွိရင္ အေအးဆိုတာ ဘာလဲ လို႕ မသိႏိုင္ဘူး။ အေမွာင္ဆိုတာ မရွိရင္ အလင္းဆိုတာကို ဘယ္သူမွ မတမ္းတဘူး။ ငရဲ ၿပည္ဆိုတာ မရွိရင္ နတ္ၿပည္ဆိုတာ ဘာအဓိပၸာယ္မွ မရွိဘူး။ အဲဒါေတြက ဆန္႕က်င္ဖက္နိယာမေတြပဲဗ်။ တစ္ခုရွိမွ ေနာက္တစ္ခုက အဓိပၸာယ္ရွိတာ။<br /><br />ကဲ အဲဒါေၾကာင့္ဗ်ာ လူေတြ ေသာၾကာေန႕ ဆိုရင္ ေနာက္တစ္ရက္ ရံုးပိတ္ေတာ့မွာ မို႕လို႕ ေပ်ာ္ၾကတာပါတဲ့။ ဘာေၾကာင့္ လဲ ဆိုေတာ့ ရံံုးမွာ မေပ်ာ္တဲ့ ဒုကၡဆိုတာ ရွိေနလို႕ ရံုးပိတ္ရက္ဆိုတဲ့ သုခေလး ကိုတမ္းတၾက တာေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္လို႕ ဘာအလုပ္မွ မလုပ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို Happy Friday လို႕ သြားေၿပာၾကည့္ပါလား။ ဘာလဲ ဒီေကာင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕ လို႕ေတာင္ ကိုယ့္ၿပန္ေၿပာသြားဦးမယ္။ သူ႕အတြက္က ပိတ္ရက္ ဖြင့္ရက္မွ မရွိပဲကိုး။ ကၽြန္ေတာ့္ အထင္ေတာ့ ဒီေလာကႀကီးမွာ လုပ္ငန္းခြင္မွာ ေပ်ာ္တဲ့ သူအေရအတြက္ ထက္ မေပ်ာ္တဲ့ သူက အေရအတြက္က ပိုမ်ားတယ္ထင္တယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၀ါသနာနဲ႕ အလုပ္ ထပ္တူမက်ၾကလို႕ပဲ။ အဲလို ထပ္တူက်ႏိုင္တဲ့ သူေတာ္ေတာ္ရွားတယ္ဗ်။ မ်ားေသာအားၿဖင့္က ထမင္းစားဖို႕ အလုပ္လုပ္ေနၾကရတာဗ်။<br /><br />အဲဒီေတာ့ ရံုးမ်ားပိတ္ၿပီဆိုရင္ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ၾကတာဗ် (ဟဲဟဲ ကၽြန္ေတာ္ အပါအ၀င္ေပါ့ဗ်ာ)။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လည္း ရံုးဖြင့္ရက္ကေလးေတြကို ႀကံဖန္ ေက်းဇူးတင္လိုက္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။ ရံုးဖြင့္ရက္ သာ မရွိဘူးဆိုရင္ ဘယ္ရံုးပိတ္ရက္မွ ဒီေလာက္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းမွ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘ၀မွာ ေပ်ာ္စရာ တစ္ခုေလွ်ာ့သြားမွာေပါ့။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။ အေကာင္းၿမင္ ၀ါဒေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ဗ်ာ။ မနက္ၿဖန္ေသာၾကာေန႕ဗ်ိဳ႕.။<br /><br />March 2011<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-3943643994630693484?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-974109409069456202011-03-15T22:14:00.005+08:002011-03-16T21:07:02.611+08:00<div style="text-align: justify;"><br />လူေတြက ခက္တယ္ဗ်ာ။ တကယ္ေၿပာတာ။ အခုတစ္ခါ ခက္တာကပိုဆိုးတယ္။<br />ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႕ Bottle Tree ရွိတဲ့ေနရာကို မထင္မွတ္ပဲ ေရာက္သြားတယ္ဗ်။ အဲဒီမွာ ေတာ္ေတာ္ခက္တာ တစ္ခုသြားေတြ႕တယ္ဗ်။ Bottle Tree ရွိတဲ့ေနရာက စင္ကာပူမွာ လူေတြ ေတာ္ေတာ္သြားလည္ၾကတဲ့ ေနရာပါ။<br />အဲဒီမွာ ေရကန္ေလးေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္ဗ်။ ပုလင္းပံု သစ္ပင္ႀကီးလည္းရွိတယ္။ တၿခားစိတ္၀င္စားစရာကေတာ့ ငါးမွ်ားတာဗ်။ ေရကန္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္ကမိုးရြာေနေတာ့ လူေတြက အၿပင္က ေရကန္ေတြမွာ ငါးမမွ်ားပဲနဲ႕ အမိုးရွိတဲ့ ေရကန္ေသးေသးေလးမွာ ၀ိုင္းၿပီး ငါးမွ်ားေနလိုက္ၾကတာ။<br /><br />လူေတြဗ်ာ ေရကန္ေသးေသးေလးမွာ ငါးမွ်ားေနတာၾက။ ကန္ကလည္း တကယ့္ေသးေသးေလး။ ငါးတို႕ ပုဇြန္တို႕ ကိုအဲဒီကန္ထဲမွာ လူေတြမွ်ားလို႕ရေအာင္ လြတ္ေပးထားတာဗ်။ တစ္နာရီ ၁၄ ေဒၚလာတဲ့ဗ်ာ။ ငါးေလးေတြ ပုဇြန္ေလးေတြ ခ်ိတ္မွာ ခ်ိတ္ၿပီး ယက္ကန္ယက္ကန္ ပါပါလာတာ ေတာ့ မၿမင္ခ်င္အဆံုးပါပဲဗ်ာ။<br /><br />ပထမဆံုးေၿပာခ်င္တာ ငါးမွ်ားတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပာၸယ္ကိုဗ်။ တကယ္က ငါးမွ်ားတယ္ဆိုတာ မၿမင္ရတဲ့ ေရထဲက တစ္ခုခုကို ကံစမ္းမဲ ႏိႈက္သလို ကံစမ္းတဲ့ သေဘာဗ်။ ငါးရွည့္ရမလား၊ ငါးခူရမလား၊ ပုဇြန္ရမလား စသၿဖင့္ ရင္ခုန္စရာရွာရတာ။ အခုဟာက ဒီကန္မွာမွ်ားရင္ ပုဇြန္၊ ဟိုဘက္ကန္က ငါးရံ႕ စသၿဖင့္ အတိအက်ႀကီး သိေနရတာ။<br /><br />ၿပီးေတာ့ဗ်ာ လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္။ သူမ်ားရဲ႕ suffering ကို အပန္းေၿဖသေဘာနဲ႕ လုပ္ၾကတာတဲ့။ မိတ္ေဆြ စဥ္းစားၾကည့္ပါဗ်ာ။ မိတ္ေဆြရဲ႕ အာေခါင္ကို သံခ်ိတ္နဲ႕ ခ်ိတ္ၿပီး မမယ္။ ဘယ္လိုခံစားရမလဲ။ ငါးမွ်ားတာကို အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအတြက္ တံငါသည္ လုပ္ရတဲ့ သူေတြကိုေတာ့ မေၿပာလိုပါဘူးဗ်ာ။ အခုဟာ အေပ်ာ္ငါးမွ်ား တာတဲ့။ Just for fun တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ခက္တဲ့ လူေတြပဲ။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-V5ZMijbBJdg/TX99gdPIWsI/AAAAAAAAAEc/N4hD6D08XRI/s1600/photo.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 239px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-V5ZMijbBJdg/TX99gdPIWsI/AAAAAAAAAEc/N4hD6D08XRI/s320/photo.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584320059520080578" border="0" /></a><br /><br />အဲဒီလူေတြရဲ႕ ႏွလံုးသားက ဘယ္လိုရွိတယ္ဆိုတာ ၾကည့္လိုက္ခ်င္စမ္းပါဘိ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲလို အပန္းေၿဖမႈ႕ကို အားမေပးဘူးဗ်ာ။ အဲလိုကိုယ့္ထက္အားနည္းတဲ့ သတၱ၀ါေလးေတြရဲ႕ suffering ကို ဇိမ္နဲ႕ ထိုင္ၾကည့္ႏိုင္တဲ့ သူေတြက ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးေပးႏိုင္ပါ့ မလားဆိုတာကို သံသယ ၿဖစ္မိပါရဲ႕။<br /><br /><br />March 2011<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /><br /><a href="http://thisandthat81.blogspot.com/2010/12/blog-post.html">လူေတြကခက္တယ္(၁)</a><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-97410940906945620?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-90029974448726548052011-02-27T10:40:00.000+08:002011-02-27T10:41:23.432+08:00<div style="text-align: justify;">အခုတစ္ခါေတာ့ ငယ္ငယ္က အမွတ္တရၿဖစ္မိတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ေလးတစ္ခ်ိဳ႕ ေၿပာခ်င္ပါတယ္။<br /><br />ပထမဆံုးအမွတ္ရမိတာက ေလးတန္းငါးတန္း အရြယ္ေလာက္ တံုးကဗ်။ တစ္ရက္ေတာ့ အတန္းတဲ့က ေက်ာင္းသား ႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းေၿပးၾကတယ္။ ေက်ာင္းေၿပးတယ္ ဆိုေပမယ့္ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္က အတူတူတိုင္ပင္ၿပီး ေၿပးတာမဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္အစီအစဥ္နဲ႕ကိုယ္။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လံုးရဲ႕ အစီအစဥ္က တူေနပါေလေရာ။ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ၾကတာေလ။ ဒီေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္က ရုပ္ရွင္ရံုထဲမွာ ေတြ႕လာၾကတယ္။ အဲေၿပာရဦးမယ္။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္က သိပ္တည့္ၾကတာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုးကေတာ့ ေတးထားၾကတယ္။ ဆရာမကို သြားခၽြန္ဖို႕ေပါ့။ ေနာက္ေန႕ ေက်ာင္းလည္း တက္ေရာ အရင္ဦးတဲ့ေကာင္က တိုင္ခ်င္ေဇာနဲ႕ ထၿပီး<br /><br />'ဆရာမ ဆရာမ ဒီေကာင့္ကို မေန႕က ေက်ာင္းခ်ိန္ႀကီး ရုပ္ရွင္ရံုထဲမွာ ေတြ႕လိုက္တယ္' လို႕ တိုင္ပါေလေရာ။ အဒီမွာ ဆရာမက ၿပန္ေမးတယ္။<br />'ေနပါဦး နင္ကေရာ ေက်ာင္းခ်ိန္ႀကီး ရုပ္ရွင္ရံုထဲ ဘာသြားလုပ္ေနတာလဲ' တိုင္တဲ့ တစ္ေယာက္ေတာ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသား နဲ႕ မေၿဖႏိုင္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး အရိုက္ခံရတာနဲ႕ အဆံုးသတ္သြား ပါေလေရာ။<br /><br />ေနာက္တစ္ခုလည္း ရွိေသးတယ္။ ေက်ာင္းသားႏွစ္ေယာက္ ရန္ၿဖစ္ၾကလို႕ ဆရာမက ေခၚေမးတယ္။ ကဲေၿပာ ဘယ္သူက စတာလည္း ဘာၿဖစ္လို႕ ရန္ၿဖစ္ၾကတာလဲေပါ့။ အဲဒီ မွာ တစ္ေယာက္ကေၿပာတယ္။<br />ဒီေကာင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ၿဂိဳလ္ၾကည့္ၾကည့္လို႕။ အဲဒီေတာ့ ဆရာမက ၿပန္ေၿပာတယ္။ ေနပါဦး မင္းတို႕ ေၿပာတဲ့ ၿဂိဳလ္ၾကည့္ ငါ့ၾကည့္ၿပစမ္းပါ။ မၾကည့္ႏိုင္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္လံုး အရိုက္ခံရမယ္တဲ့။ သူတို႕လည္း ႏွစ္ေယာက္စလံုး အရိုက္ခံလိုက္ရတာပါပဲဗ်ာ။<br /><br />ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေတြးမိတဲ့ အေတြးေလးလည္း ေတာ္ေတာ္ရယ္ရတယ္ဗ်။ အဲဒီတံုးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဗြီဒီယို ဇာတ္ကားေတြ ၾကည့္ရတာ အသည္းစြဲႀကိဳက္ေပါ့။ အထူးသၿဖင့္ ႏိုင္ငံၿခား ဇာတ္ၾကမ္းေတြဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က နယ္ၿမိဳ႕ေလးေတြမွာ ေနဖူးတာဆိုေတာ့ အဲဒီၿမိဳ႕က အဖိုးႀကီး တစ္ေယာက္ဆို ဒီလိုေတာင္ေၿပာတယ္။<br /><br />အဘတို႕က<br />ဇာတ္လမ္းဆို ႀကမ္းမွ<br />လက္ဖက္ရည္ဆို ခ်ိဳမွ<br />ေဘာလံုးဆို ေၿမာက္မွ တဲ့ဗ်။<br /><br />အဲဒါထားေတာ့။ ဇာတ္လမ္း အေၾကာင္းဆက္ေၿပာဦးမယ္။ တစ္ခါေတာ့ ဇာတ္ကား တစ္ကားထဲမွာ မင္းသားက ၾကက္ေပါင္ေၾကာ္ႀကီးကို ဒီအတိုင္းကိုက္စားၿပပါေလေရာ။ အဲဒီမွာ ၾကက္ေပါင္ေၾကာက္ကိုက္ခ်င္တဲ့ ေရာဂါထပါေလေရာဗ်ာ။ အိမ္မွာက ၾကက္သားဆိုလည္း ေသးေသးေလးေလးေတြ တံုးၿပီး ခ်က္တာတို႕ ေၾကာ္တာ တို႕ပဲစားရတာ။ ၾကက္ေပါင္ အႀကီးႀကီးကို ကိုက္ခ်င္တာ အခုဟာက။ အေမ့လုပ္ခိုင္းရင္ လည္း မဟုတ္က ဟုတ္က ဆိုၿပီး ေခါင္းေခါက္ခံရဦးမယ္။ အဲေနာက္ဆံုးေတာ့ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္တယ္။ ငါႀကီးလို႕ အလုပ္လုပ္ၿပီး ၀င္ေငြရရင္ေတာ့ ပထမဆံုး လုပ္မယ့္ အလုပ္က ၾကက္ေပါင္ႀကီး ၀ယ္ကိုက္မွာပဲလို႕။ အခုေတာ့ လည္း အဲဒီ အေတြးေလးေတြက ရယ္စရာေလးေတြေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ေနာက္အၿဖစ္အပ်က္တစ္ခုကေတာ့ ပါးစပ္ေဆာ့လို႕ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ငယ္ငယ္က ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေဒသမွာ ေတာ့ သားေရကြင္းက ကေလးေတြ အတြက္ေတာ့ ေငြပဲ။ သားေရကြင္း အမ်ားႀကီး ပိုင္တဲ့ေကာင္က ကေလးေတြထဲမွာေတာ့ ဗိုလ္ပဲ။ သားေရကြင္းနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ကစားနည္းကလည္း မ်ိဳးစံုပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အမ်ားဆံုးကစားတာကေတာ့ ေၿမႀကီးေပၚမွာ စည္း၀ိုင္း၀ိုင္း ၿပီးေတာ့ ေက်ာက္ၿပားနဲ႕ အဲဒီသားေရကြင္းေတြကို စည္း၀ိုင္းအၿပင္ေရာက္ေအာင္ ထုတ္တဲ့ ကစားနည္းပဲ။ တၿခားကစား နည္းေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိေသးတယ္။ အဲဒီေတာ့ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီမွာ ေက်ာက္ၿပားတစ္ၿပားကေတာ့ သြားေလရာပါတာပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္လည္း တစ္ေယာက္က ေက်ာက္ၿပားကို ေရွ႕ကို ပစ္လိုက္ ေနာက္တစ္ေယာက္က အဲဒီ ေက်ာက္ၿပားကို မွန္ေအာင္ လိုက္ပစ္လိုက္နဲ႕ ေထြခင္း ၿပီးသြားၾကတယ္။<br /><br />တစ္ခါေတာ့ တစ္ေယာက္က ေက်ာက္ၿပားကို ေရွ႕အေ၀းႀကီး ပစ္လိုက္ၿပီး ဒီေက်ာက္ၿပားကို မွန္ေအာင္ပစ္ႏိုင္တဲ့ သူ သားေရကြင္း တစ္ေသာင္းေပးမယ္ ဆိုၿပီး ပါးစပ္ေဆာ့လိုက္ပါေရာ။ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း အဲဒီေက်ာက္ၿပားကို ၀ိုင္းပစ္လိုက္ၾကတာ ကံေကာင္းေထာက္မၿပီး ကၽြန္ေတာ္ပစ္လိုက္တာ မွန္သြားပါေလေရာဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႕ သားေရကြင္းတစ္ေသာင္းေပးမယ့္ သူ႕စကားနဲ႕ သူထိေတာ့တာပဲ။ ေဘးက သူေတြကလည္း ေပးရမယ္ ဘာညာနဲ႕ ၀ိုင္းေညွာ္ၾကတာေပါ့။ သူ႕မွာလည္း သာေရကြင္းတစ္ေသာင္း ဘယ္လိုလုပ္ ရွိမလဲ။ အဲဒါနဲ႕ သူ႕ခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေန႕စဥ္ အေႀကြးဆပ္ရရွာတယ္ဗ်ာ။ အခုေတြးမိတိုင္း သူ႕ကို သနားမိပါရဲ႕။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ကေလးဆိုေတာ့ ေပ်ာ္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သူလည္း ကံေကာင္းပါတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုလည္း အဲဒီၿမိဳ႕က ေၿပာင္းလာရတယ္ေလ။ သားေရကြင္း တစ္ေသာင္း ၿပည့္ေအာင္ မယူလိုက္ရဘူးေပါ့။<br /><br />ဒါေတြကကေလးဘ၀က ၿဖစ္ခဲ့ ရယ္စရာေတြးစရာ အၿဖစ္ေလးေတြေပါ့ဗ်ာ။ အခုအခ်ိန္သာ ရယ္စရာ အၿဖစ္ေၿပာႏိုင္တာ အဲဒါေတြက အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ တကယ့္ကို serious ပဲဗ်ိဳ႕။ ဒါေၾကာင့္ အခုအခ်ိန္လည္း ေတြးမိပါရဲ႕။ အခုအခ်ိန္မွာ ၿဖစ္ေန႕တဲ့ ကိစၥတစ္ခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာတစ္ခ်ိဳ႕ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ရယ္စရာ အၿဖစ္နဲ႕ ၿပန္ေၿပာႏိုင္ဦးမယ္ ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။<br /><br />ေဖဖ၀ါရီ ၂၀၁၁<br />မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-9002997444872654805?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-23271324039041125642011-02-05T13:35:00.002+08:002011-02-05T13:38:35.584+08:00<div style="text-align: justify;">တကယ္လို႕မ်ား အဲဒီေမးခြန္းကို တစ္စံုတစ္ေယာက္ကမ်ား မိတ္ေဆြကို ေမးလာရင္ မိတ္ေဆြ ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ဘယ္ေလာက္ဗ် လို႕ အလြယ္တကူ ၿပန္ေၿဖၿဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါ့ဗ်ာ။ ထားပါေလ။ မိတ္ေဆြ အသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိရွိ။ ကၽြန္ေတာ္အခုေၿပာခ်င္တာ စကၠန္႕၊မိနစ္၊နာရီ၊ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ေတြ ေပါင္းစပ္ထား တဲ့ မိတ္ေဆြရဲ႕ အသက္ထက္ ပတ္၀န္းက်င္ အေၿခအေနေတြအရ မွန္းဆလို႕ရတဲ့ အရြယ္အေၾကာင္း ေၿပာခ်င္လို႕ဗ်ိဳ႕။<br /><br />ဒီလိုဗ်။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ပထမဆံုးမွတ္မိတာကေတာ့ အေမတို႕ ကၽြန္ေတာ္တက္ဖို႕ ေက်ာင္းကို ေရြးတဲ့ အခ်ိန္ပဲ။ ကေလးဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့ မသိပါဘူး။ လူႀကီးေတြကဟိုေက်ာင္းေကာင္းတယ္ ဒီေက်ာင္းမွေကာင္းတာ နဲ႕ ေရြးၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေၾသာ္ငါေက်ာင္းတတ္ရမယ့္ အရြယ္ေရာက္ပါၿပီလားလို႕ နားလည္မိပါတယ္။<br /><br />ဒီၾကားထဲမွာလည္း အရြယ္ေတြ အမ်ားႀကီး ၿဖတ္သန္းခဲ့ရေသးတယ္။ သေရကြင္းေတြနဲ႕ ေဆာ့တဲ့ အရြယ္။ စစ္သားရုပ္ေဆာ့တဲ့ အရြယ္၊ ကာတြန္းဖတ္တဲ့ အရြယ္၊ ၀တၳဳေတြဖတ္တဲ့ အရြယ္၊ ဂစ္တာတီးတဲ့ အရြယ္ အဲ ေကာင္မေလးေတြကို စစိတ္၀င္စားတဲ့ အရြယ္အဆံုးေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့ အရြယ္ၾကေတာ့လဲ ဒီလိုပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၾကားရတာေတြကေတာ့ ဘယ္သူက ေတာ့ ဘယ္တကၠသိုလ္ေလွ်ာက္ေနၿပီ။ ဘယ္သူက ဘယ္မွာ။ ဘယ္သူကေတာ့ စစ္ထဲ၀င္သြားၿပီ စသၿဖင့္ေပါ့ ၾကားရတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ငါ့အရြယ္က တကၠသိုလ္တက္ရမယ့္ အရြယ္ပါလားလို႕ သေဘာေပါက္မိပါရဲ႕။<br /><br />ဒီလိုနဲ႕ ပဲ ဘြဲ႕ရတဲ့ အရြယ္မွာ အေၿပာၿဖစ္ၾကဆံုးစကားေတြကေတာ့ ဘယ္သူက ဘယ္ကုမၼဏီမွာ အလုပ္ရသြား ၿပီ။ ဘယ္သူကေတာ့ ဘာလုပ္ေနၿပီ။ စသၿဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ လုပ္ငန္းခြင္၀င္ရမယ့္ အရြယ္ကိုးဗ်။<br /><br />ေနာက္လည္း အရြယ္ေပါင္းမ်ားစြာကို ၿဖတ္သန္းရဦးမွာပါပဲ။ အသက္အရြယ္ေတြ ေၿပာင္းလာတာနဲ႕ အမွ် အေတြးအေခၚအေၿခအေန စိတ္၀င္စားမႈ႕ေတြက မတူေတာ့ဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္း တစ္ခုၾကည့္မိတုန္းက အဲဒီကားထဲမွာ မင္းသားက ၾကက္ေပါင္ေၾကာင္အႀကီးႀကီးကို အားရပါးရ ကိုက္ေနတာ ပါေတာ့ အဲဒီတုန္းကဗ်ာ အဲလို ၾကက္ေပါင္ႀကီးစားခ်င္လိုက္တာ။ အိမ္မွာက ခ်က္ရင္ၿဖစ္ၿဖစ္ေၾကာ္ရင္ ၿဖစ္ၿဖစ္ ေသးေသးေလးေတြတံုးတစ္ၿပီးမွ ခ်က္တာဆိုေတာ့ အဲလို အခြင့္အေရး မရခဲ့ဘူးေလ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ အင္း ငါႀကီးလာလို႕ ကိုယ့္၀င္ေငြနဲ႕ ကိုယ္ရလို႕ကေတာ့ ပထမဆံုး အလုပ္ကေတာ့ ၾကက္ေပါင္ေၾကာ္ႀကီး ၀ယ္စားပစ္မွာ ပဲလို႕ ကေလးအေတြးနဲ႕ ေတြးမိတယ္ဗ်။ အခုေတာ့ ရယ္စရာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီတုန္းကေတာ့ တကယ္ကို စိတ္ကူးမိတာ။ ေၿပာခ်င္တာက စိတ္ကူးေတြ အေတြးေတြဆိုတာ အသက္အရြယ္ အရေၿပာင္းလဲေနတယ္ဗ်။ တူလည္း မတူသင့္ဘူးကို။ ငယ္ငယ္တံုးက ဒီလိုေတြး ႀကီးေတာ့လည္း ဒီလိုေတြးလို႕ ေတာ့ ဘယ္ၿဖစ္ပါ့မလဲေနာ္။<br /><br />အခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ့္ အရြယ္ဆိုရင္ဗ်ာ။ မဂၤလာေဆာင္ ဖိတ္စာေတြ ပလူပ်ံေအာင္ ရေနတဲ့ အရြယ္။ ဒါတင္ ဘယ္ဟုတ္ဦးမလဲ။ ကေလးတစ္ႏွစ္ၿပည့္တို႕ ႏွစ္ႏွစ္ၿပည့္တို႕ ဆိုတာလည္း ႀကိဳၾကားႀကိဳႀကား ပါလိုက္ေသး။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္သူမွ မေၿပာရပဲ ေၾသာ္ ငါလည္း အိမ္ေထာင္ၿပဳသင့္တဲ့ အရြယ္ေရာက္ေနပါၿပီလားလို႕ တြက္မိပါရဲ႕။<br /><br />အဲဒီေတာ့ဗ်ာ ငါ့အသက္ ႏွစ္ဆယ္ရွိၿပီ သံုးဆယ္ရွိၿပီ ေလးဆယ္ရွိၿပီ ဆိုတာလည္းတြက္ ၿပီးေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ အေၿခအေနကို ၾကည့္ၿပီး ကိုယ္ဘာလုပ္သင့္တယ္ ဆိုတာလည္း မွန္းဆၿပီး လုပ္သင့္တာကို လုပ္ေပါ့။ အဲသူမ်ား ေတြကိုပဲ ၾကည့္ၿပီး လိုက္လုပ္ရမယ္ေၿပာတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေယဘူယ် ဆံုးၿဖတ္လို႕ ရတယ္လို႕ ဆိုလိုတာပါ။ ဘာလို႕လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ္က လူ႕အဖြဲ႕အစည္းထဲမွာ ေနတာဆိုေတာ့ လူေတြနဲ႕ လိုက္ေလွ်ာညီေထြ အတတ္ႏိုင္ ဆံုးၿဖစ္ရင္ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ ဘႀကီး အသက္ ေၿခာက္ဆယ္ေက်ာ္ ခုႏွစ္ဆယ္နားနီး ကို ကၽြန္ေတာ္အဲဒီအေၾကာင္း ေၿပာၿပေတာ့ ေအးဟုတ္ေပသားပဲတဲ့။ မင္းေၿပာသလိုဆိုရင္ ငါေရာဘယ္အရြယ္ေရာက္ေနၿပီလဲ သိလားတဲ့။ ေအး ငါ့မိန္းမကေတာ့ ေန႕တိုင္းသတင္းစာ၀ယ္ၿပီး ေဟာေတာ့ ဘယ္သူေတာ့ၿဖင့္ ဆံုးသြားၿပီေတာ့။ ေဟာ ဒီတစ္ေယာက္က ရွင့္မိတ္ေဆြမဟုတ္လား နဲ႕ အားကို မအားရပါဘူးကြာ။ ေအးငါကေတာ့ နာေရးသတင္းေတြ ေစာင့္ဖတ္ေနရတဲ့ အရြယ္ေရာက္ေနၿပီေဟ့တဲ့ ဗ်ာ။<br /><br />ကဲဒီလိုဆိုရင္ မိတ္ေဆြေရာ ဘယ္အရြယ္ေရာက္ေနပါၿပီလဲ။<br /><br />၅၊ ေဖဖ၀ါရီ၊ ၂၀၁၁။<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-2327132403904112564?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-50988007956029296792011-01-23T15:12:00.001+08:002011-01-23T15:15:43.814+08:00<div style="text-align: justify;">အခုရက္ပိုင္း ေဒၚလာေစ်းေတြ ေတာ္ေတာ္က်တယ္ဗ်။ ၿမန္မာေငြတန္ဖိုးမာလာ တယ္လို႕ ေၿပာရမလား။ ဒါမွမ ဟုတ္တစ္ၿခားအေၾကာင္း ေတြပဲရွိမလား။ ကၽြန္ေတာ္လည္း လက္လွမ္းမွီသေလာက္ေတာ့ လိုက္ေလ့လာ ၾကည့္ေနတာပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း စီးပြားေရးသမားေတြက လုပ္ငန္းေတြမလုပ္ပဲ အစိုးရသစ္ တက္လာေအာင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္လို႕ ေၿပာၾကတယ္။ အထင္ေတြကေတာ့ တစ္ေယာက္ တစ္မ်ိဳးပဲ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />ေဒၚလာေစ်းေတြက်တယ္ဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံၿခားမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့သူေတြနာတာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕ ဆိုတညည္းညည္း တၿငဴၿငဴနဲ႕။ ကၽြန္ေတာ္သေဘာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေယာက္ၿခင္းစီ အတြက္မေကာင္းေပမယ့္ ဒီအေၿခေနက တကယ့္အမွန္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံအတြက္ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္။ တကယ္မ်ားစီးပြားေရးပြင့္လာမလားလို႕ ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္။ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးထားသလို ႏိုင္ငံေရးအရ မေၿပာင္းလဲႏိုင္ေသးေပမယ့္ စီးပြားေရးအရေတာ့ ေၿပာင္းလဲႏိုင္တယ္တဲ့။ အဲလို ဆိုလည္း ေလာေလာဆယ္မဆိုးပါဘူး။ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕နိုင္ငံက ေတာ္ေတာ္ကို ေနာက္က်က်န္ခဲ့ၿပီ။ ၿမန္ၿမန္လိုက္မွရမွာ။<br /><br /><br />စင္ကာပူ ဖခင္ႀကီး လီကြမ္းယူရဲ႕ စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ ၁၉၅၀/၆၀ ေလာက္ကစင္ကာပူဓါတ္ပံုေတြၾကည့္ ၿပီးေတာ့ ေၾသာ္အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဒို႕ႏိုင္ငံနဲ႕ သိပ္မကြာပါလားလို႕ ခံစားမိတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ္အတြင္း မွာေတာ္ေတာ္ကိုကြာသြားတာ။ ကြာမွာေပါ့ဗ်ာ။ ေရွ႕သြားတဲ႕ သူနဲ႕ ေနာက္ဆုတ္ေနတဲ့သူ။ အေကာင္းဘက္က ေတြးၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒီႏွစ္ပိုင္းအတြင္းအေၿပာင္းအလဲေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားသလိုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အေၿခအေနေတြက ဘာမွေၿပာမရဘူး။ ၿဖစ္ခ်င္တာၿဖစ္ေနတာ။<br /><br />အခုကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံၿခားဆိုရင္ အထင္ႀကီးစိတ္ တအားမ်ားေနသလိုပဲ။ ဘာလုပ္လုပ္ႏိုင္ငံၿခားမွ အေကာင္းပဲ။ ပစၥည္းဆိုလည္း ႏိုင္ငံၿခားပစၥည္း၊ ရုပ္ရွင္ဆိုရင္လည္း ႏိုင္ငံၿခားရုပ္ရွင္၊ ႏိုင္ငံၿခားဂီတ၊ အလုပ္လုပ္ရင္ေတာင္မွ ႏိုင္ငံၿခားမွာ သြားလုပ္မွတဲ့။ ေၿပာမယ္ဆိုလည္း ေၿပာရာပဲကိုး။ ၿပည္တြင္းမွာက အခြင့္အလမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ပိတ္ေနတာ။ စင္ကာပူမွာလာေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြတစ္ခ်ိဳ႕ လည္းစင္ကာပူႏိုင္ငံသားကို ေၿပာင္းသြားၾကတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ ဆံုးရွံဳးမႈ႕ေတြေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />အခုထိလည္းကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံထဲမွာ ႏိုင္ငံၿခားၿဖစ္ေတြနဲ႕ပဲ ရပ္တည္ေနရသလိုပဲ။<br /><br /><br />ဥပမာ TV အစီအစဥ္ေတြဆိုလည္း ေတာင္ကိုးရီးယား ဇာတ္လားေတြ တအားၿပ၊ ဇာတ္လမ္းေတြကလည္း ေကာင္းေတာ့ ကိုးရီးယားယဥ္ေက်းမႈ႕ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေတာ္ေတာ္ လႊမး္မိုးေနတယ္ဗ်။ လူငယ္ေတြဆိုရင္ ကိုးရီးယား မင္းသားမင္းသမီး စတိုင္လိုက္၀တ္၊ ကိုးရီးယားစကားေတြ လိုက္ေၿပာနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ ဟုတ္ေနၾကတာ။ ၿမန္မာဇာတ္လားေတြၾကည့္ၾကည့္ပါ။ ကိုးရီးယားရုပ္ရွင္က ဘယ္ေလာက္လႊမ္းမိုးတယ္ ဆိုတာသိသာပါတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ တရုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ ၾသဇာအရမ္းလႊမ္းမိုးေနတာလည္း သိပ္ေတာ့ သေဘာမက်ဘူးဗ်ာ။ အခုၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းႀကီးႀကီးေတြဆိုရင္ တရုတ္နဲ႕ တနည္းမဟုတ္တနည္းပတ္သက္ေနတာၾကည့္ပဲ။ ေအးေပါ့ေလ။ ႏိုင္ငံႀကီးနဲ႕ ႏိုင္ငံေလးဒီေလာက္ေတာ့ရွိမေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေရရွည္ေတာ့ မေကာင္းဘူးထင္တယ္။ အႏၱရာယ္ရွိႏိုင္တယ္။ ပညာရွင္တစ္ေယာက္က ေရးထားတာ ဖတ္ဖူးသလိုပဲ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံက ေနာက္ႏွစ္ေပါင္းဘယ္ေလာက္ၾကာရင္ တရုတ္လက္ေအာက္ေရာက္မယ္တဲ့။ အဲဒီအဆို မွားပါေစလို႕ေတာ့ ဆုေတာင္းရမွာပဲ။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဆီမွာ အေၿခအေနေတြက မတည္ၿငိမ္ေတာ့ သူမ်ား၀င္စြက္ဖက္တာကိုပဲ ခံေနရတာ။ ကိုယ့္ၿပည္တြင္းၿပသနာမရွင္းႏိုင္ေတာ့ တၿခားဖက္ေတြမွာ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ဒီအတိုင္းဆက္သြားေနရင္ေတာ့ ေရစုန္ေၿမာမွာပဲ။<br /><br />မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေၿပာတယ္။<br /><br />ေနာက္ပိုင္းအာဆီယံ ဆီးဂိမ္းေတြမွာ ၿမန္မာ ေဘာလံုးအသင္းဗိုလ္္ဆြဲသတဲ့။ အဲဒီလို ဗိုလ္ဆြဲေတာ့ ပရိတ္သက္ကလည္း တစ္ခဲနက္သီခ်င္းဆို ၿပီး အားေပးၾကပါသတဲ့။ ဘယ္လိုဆိုသလဲဆိုေတာ့…<br /><br /><br />“ၿမီမာ ႏုိင္ဘီ ဒို႕ ၿမီမာႏိုင္ဘီ…. ၿမီမာႏိုင္ဘီ ၀တို႕ ၿမီမာႏိုင္ဘီ…..” တဲ့ဗ်ာ။<br /><br />၂၃၊ဇန္ဇ၀ါရီ၊ ၂၀၁၁။<br /><br />မိုးတိမ္ညိဳ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-5098800795602929679?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-88601458301552045522010-12-16T21:31:00.002+08:002010-12-16T21:38:21.425+08:00<div style="text-align: justify;">လူေတြကခက္တယ္ဗ်ာ။ ခက္တယ္ဆိုတာဒီလိုပါ။ နားလည္မႈ႕မရွိတာ၊ မသိတတ္တာ၊ အတၱႀကီးတာ၊ ကိုယ္ခ်င္းမစာတတ္တာ အဲဒါေတြေၾကာင့္ ခက္တယ္လို႕ေၿပာတာ။ သူမ်ားခက္တာကိုပဲ ေၿပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ခက္ေတြလည္း ပါပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း လူပဲကို။ ကၽြန္ေတာ္ခက္တာေတြကိုေတာ့ ၿပီးမွေၿပာမယ္ဗ်ာ။ သူမ်ားခက္တာေတြ အရင္ ေၿပာပါရေစ။<br /><br />လူေတြမွာ အခက္ဆံုးတစ္ခုက ကိုယ့္ကိုယ္ကို မၿမင္ႏိုင္တာပဲ။ ဘာတဲ့ သူမ်ားမ်က္ေခ်းကိုပဲ ၿမင္ၿပီး ကိုယ့္မ်က္ေခ်းၾကေတာ့ မၿမင္ဘူးလို႕ ေၿပာၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ တကယ္မွန္တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဘူးတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ဒီလိုေၿပာတယ္ဗ်ာ။ "ဟိုေကာင္မမ်ား အားအားယားယား သူမ်ားအတင္းခ်ေနလိုက္တာ က်ဳပ္တို႕ၿဖင့္ သူမ်ားအေၾကာင္း ေယာင္လို႕ ေတာင္မေၿပာေပါင္" တဲ့။ ကဲဗ်ာ။ သူေၿပာတာၾကားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၿပံဳးပဲ ၿပံဳးမိပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ေၿပာတာ။ လူေတြက ခက္တယ္လို႕။<br /><br />တေလာက ဖတ္ဖူးတဲ့ ဘူးရြက္ဟင္းခ်ိဳ ဇာတ္လမ္းေလး လဲအဲလိုပဲ။ အတိုခ်ံဳးပဲ ေၿပာေတာ့မယ္ဗ်ာ။ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္နဲ႕ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။ ေယာက္က်ားက ေလၿဖတ္ေနေတာ့ စီးပြားေရး အဆင္မေၿပၾကဘူး ေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ရက္ၾကေတာ့ ဟင္းခ်က္မလို႕ ဟင္းမရွိေတာ့ မိန္းမက အပ်ိဳေပါက္အရြယ္ သမီးေလးကို ေဘးအိမ္မွာ ဘူးညႊန္႕ သြားခူးခိုင္းတယ္တဲ့။ ဘူးညႊန္႕ သြားခူးတဲ့ သမီးေလးက အၿပန္ၾကေတာ့ ငိုၿပီး ၿပန္လာတယ္တဲ့ဗ်ာ။ အေမက ေမးေတာ့ အဲဒီသြားခူးတဲ့ အိမ္ကအေဒၚႀကီးက ဘူးညႊန္႕လာခူးလို႕ တင္တင္စီးစီး ေၿပာလိုက္လို႕ ငိုတာလို႕ေၿပာသတဲ့။ အဲဒါနဲ႕ အေဖေရာ အေမေရာ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ၾကၿပီး ဘူးညႊန္႕ တစ္စီး အတြက္နဲ႕ ဒီလိုအေၿပာခံရတာ ေနာက္အေၿပာမခံရေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္ ဆိုၿပီး ႀကိဳးစားၾကတာ ေနာက္ေတာ့ စီးပြားေရး အတန္အသင့္ အဆင္ေၿပသြားတဲ့ အေၾကာင္းပါ။<br /><br />ဒီဇာတ္လမ္းက ေယဘူယ်အားၿဖင့္ ဘာ မက္ေဆ့စ္ ေပးခ်င္တာလည္းဆိုေတာ့ ဘူးရြက္တစ္ညႊန္႕ေၾကာင့္ မခံခ်င္စိတ္၊ အဲဒီကေနႀကိဳးစားခ်င္စိတ္ေပၚလာၿပီး ေအာင္ၿမင္တဲ့အေၾကာင္း အဲလိုေၿပာခ်င္တာ လို႕ယူဆပါတယ္။ တၿခားဖက္ကေနေတြးၾကည့္လိုက္ရင္ ဒီလိုဗ်။<br /><br />ဘူးရြက္သြားေတာင္းလို႕ ေၿပာဆိုလြတ္လိုက္တဲ့ မိန္းမႀကီးက အၿပင္ေလာကမွာ ဆိုရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ။ ေတာ္ရံုတန္ရံု စိတ္ထားရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ဘူးရြက္တစ္ခါလာေတာင္းရံု နဲ႕ေတာ့ စိတ္မဆိုးေလာက္ပါဘူး။ သူတို႕မိသားစုကေရာ ဘူးရြက္အၿပင္ဘာေတာင္းဖူးလဲ။ ေန႕တိုင္းေတာင္းေနသလား။ အဲလိုဆိုရင္ေတာ့ သူသူကိုယ္ကုိယ္စိတ္တိုမွာပဲေလ။ အဲလိုမၿမင္ပဲနဲ႕ ဘူးရြက္ေလးေတာင္းတာမ်ား ေၿပာဆိုလိုကတာလို႕ ပဲလူေတြကၿမင္ၾကတယ္ေလ။ ကိုယ့္လိုအပ္ခ်က္ကိုၾကေတာ့ မၿမင္ၾကဘူး။ ကဲ မခက္လား။<br /><br />ၿပီးေတာ့လာၿပီ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း။ စင္ကာပူမွာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ၿဖစ္တာ တစ္ခုရွိတယ္ဗ်။ ဘာလဲဆိုေတာ့ စက္ဘီးေတြ ပလက္ေဖာင္းေပၚ တက္စီးတာကိုပဲ။ လမ္းေလးမ်ား ေအးေအးေဆးေဆး ေလွ်ာက္ရင္ခ်င္ ဘယ္ေတာ့မွ ေအးေအး မေလွ်ာက္ရဘူး။ ေနာက္ကေန ကလင္ ကလင္ နဲ႕လုပ္လိုက္ တိန္ ကနဲ တင္ကနဲ တီးလိုက္နဲ႕ ေတာ္ေတာ္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ၿဖစ္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေနာက္ကေန ေဆာင့္တြန္းပစ္ခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္မိပါရဲ႕။<br /><br />အဲ ဒါက ကၽြန္ေတာ္စက္ဘီး မစီးဖူးခင္က အေတြးခင္ဗ်။<br />ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခါေတာ့ သူငယ္ခ်င္း စက္ဘီးယူစီးၿပီး တစ္ေနရာသြားၿပန္ေတာ့ ဟဲဟဲ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ သူေတြကို ေနာက္ကေန သိမ္းက်ံဳး တိုက္ပစ္ခ်င္ၿပန္ေရာဗ်ာ။ ဘယ္ႏွယ့္ဗ်ာ ေရွ႕မွာ ကိုးလိုးကန္႕လန္႕နဲ႕။ ဘယ္ဘက္ေရွာင္ရမလို ညာဘက္က ေရွာင္ရမလိုနဲ႕။ ေတာ္ေတာ္ ခက္တဲ့ လူေတြပဲ။<br /><br />အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ဘာသြားေတြ႕လည္း ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ အတၱကိုပဲဗ်။ လူတိုင္းမွာေတာ့ အနည္းနဲ႕ အမ်ား အတၱရွိၾကတာပဲ။ အတၱမရွိဖို႕ဆိုတာ သာမာန္လူအတြက္ မလြယ္ပါဘူး။ အဲဒီအတၱကို ဘယ္လိုတံု႕ၿပန္မလဲ ဆိုတဲ့ အေပၚမွာစဥ္းစားသင့္ပါတယ္။<br /><br />ေကာင္းတဲ့ အရာအားလံုးကို လူတိုင္းလိုက္လုပ္ႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ဥပမာ ငါးပါးသီလ ကိုပဲၾကည့္ေလ။ ေကာင္းတယ္၊ လူတိုင္းသိတယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ကယ္ လံုႏိုင္တဲ့သူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲ။ မရွိဘူးဗ်။ လက္ခ်ိဳးေရၾကည့္လို႕ရတယ္။<br /><br />တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ လူတစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ အဆင္မေၿပတာ အဲဒီ အတၱေၾကာင့္ပဲလို႕ ထင္ပါတယ္။ လူတိုင္းကေတာ့ ကိုယ္မွန္တယ္လို႕ ထင္ၾကတာပဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ ႏွစ္ေယာက္လံုးမွန္တယ္ဗ်။ ဥပမာ ေခြးသား အရမ္းႀကိဳက္တဲ့သူနဲ႕ ေခြးအရမ္းခ်စ္တဲ့ သူအတူတူေနၾကရင္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေတာ့ ၿပသနာ တက္မွာပဲ လို႕ေတြးၾကည့္လို႕ရတယ္ဗ်။ ဘယ္သူမွားသလဲ မွန္သလဲကေတာ့ ဘယ္လိုေၿပာမလဲ။<br /><br />လူေတြကခက္ေနတာ ရုပ္ရွင္ထဲကလို လူဆိုးနဲ႕ ဇာတ္လိုက္ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ႀကီး ခြဲၾကည့္ခ်င္ၾကတယ္။ အၿပင္ေလာကမွာ အဲဒီအေၿခအေနကရွားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အဆင္မေၿပၿဖစ္ခဲ့တဲ့သူ၊ မတဲ့ခဲ့တဲ့သူေတြအေၾကာင္း။ ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ရင္ သူတို႕လည္း သူတို႕ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာေတာ့ ပံုမွန္လူေတြပဲ။ အဲ တစ္ခ်ိဳ႕သူေတြအတြက္ေတာ့ လူေကာင္းေတြပဲ။ အဲလိုဆို ေတာ့ကၽြန္ေတာ္ကေရာလူဆိုးလား။ ကၽြန္ေတာ္လည္းလူဆိုးမဟုတ္ဘူး လို႕ထင္တာပါပဲ။ အေၿဖကေတာ့ အေၿခအေနတစ္ခုခုမွာ ကေတာက္ကဆၿဖစ္ၾကလို႕ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္မတည့္ၾကတာပဲလို႕။ အဲဒါကို လူဆိုးလူေကာင္းခြဲေနလို႕ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အေၿဖထြက္မွာ မဟုတ္ဘူးဗ်။<br /><br />တကယ္ဗ်။ လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ္ေတာ္ခက္တယ္။ ကိုယ့္အမွားကိုယ္ ဘယ္ေတာ့မွ မၿမင္ဘူး။ သူမ်ားအမွားပဲ ၿမင္တတ္တယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပါခ်င္ပါမွာပါ။ တကယ္ၿဖစ္သင့္တာက လူတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ အဆင္မေၿပၿဖစ္ရင္ ငါဘာမွားသြားလည္း အရင္စဥ္းစားသင့္တယ္။ ၿပီးမွ အေၾကာင္းအရင္း ေသခ်ာရွာ။ ရုပ္ရွင္ၿပသလို တစ္ကြက္ၿခင္းရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေပၚလာလိမ့္မယ္။ အဲလို မဟုတ္ပဲ ငါဒီေလာက္ေကာင္းတာကို ဟိုအေကာင္မ်ား ယုတ္မာလိုက္တာလို႕ စဥ္းစားရင္ေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ အေၿဖထြက္မွာ မဟုတ္ဘူး။<br /><br />Chicken Soup For the Soul ထဲက ၀တၳဳတိုေလး တစ္ပုဒ္လိုပဲ။ ဒီလိုဗ်။<br /><br />တစ္ခါက ခရီးသြားတစ္ဦးက ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕နားေရာက္လာေတာ့ ၿမိဳ႕ အ၀င္၀မွာ ထိုင္ေနတဲဲ့ ပညာရွိႀကီး ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး ဒီၿမိဳ႕က လူေတြက စိတ္ေနစိတ္ထား ဘယ္လိုရွိၾကသလဲလို႕ ေမးတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ပညာရွိႀကီးက ခရီးသြားကို ခင္ဗ်ား အရင္ထြက္လာခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ကလူေတြကေရာ ဘယ္လိုလဲဗ်လို႕ ၿပန္ေမးလိုက္တယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ခရီးသြားက ‘ဟာဗ်ာ အရင္ၿမိဳ႕ကလူေတြကေတာ့ ယုတ္မာလိုက္တာဗ်ာ။ တကယ္ကို စိတ္ပုတ္တဲ့ သူေတြပဲ ကၽြန္ေတာ္ၿဖင့္ အဲဒီၿမိဳ႕က ၿမန္ၿမန္ထြက္လာတာ ကံေကာင္းတာပဲ’ လို႕ ေၿဖသတဲ့။ အဲဒီေတာ့ ပညာရွိႀကီးက ‘ဒီၿမိဳ႕မွာလည္း ခင္ဗ်ား အဲလိုလူေတြပဲ ေတြ႕ရဦးမွာပါပဲ’ လို႕ ၿပန္ေၿဖသတဲ့။<br /><br />ခဏေနေတာ့ ေနာက္ခရီးသြားတစ္ဦးေရာက္လာၿပီး ပထမခရီးသြားအတိုင္းပဲ ေမးၿပန္သတဲ့။ ပညာရွိႀကီးလည္း ပထမခရီးသြားကို ေမးသလိုၿပန္ေမးေတာ့ ဒုတိယခရီးသြားက ‘အရင္ၿမိဳ႕က လူေတြကဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ ကိုစိတ္ေကာင္းရွိၾကတာဗ်။ ကူညီတတ္တာလည္းလြန္ေရာဗ်ာ။ စိတ္ထားလည္း ေကာင္းလိုက္ၾကတာ။ က်ဳပ္ၿဖင့္ အဲဒီၿမိဳ႕က ထြက္လာရတာ စိတ္ေတာင္ မေကာင္းဘူး။ မၿဖစ္လို႕သာ ထြက္လာခဲ့တာ’ လို႕ ေၿဖသတဲ့။ အဲဒီေတာ့ ပညာရွိႀကီးက ‘ဒီၿမိဳ႕မွာလည္း ခင္ဗ်ား အဲလိုလူေတြပဲ ေတြ႕ရဦးမွာပါပဲ’ လို႕ ၿပန္ေၿဖလိုက္ပါတယ္တဲ့။<br /><br />ကဲအဲဒီေတာ့ဗ်ာ မိတ္ေဆြလည္း တၿခားလူေတြကပဲ ေတာ္ေတာ္ခက္တယ္ (ကိုယ္ကေတာ့ မခက္ဘူး) လို႕ ထင္ေနရင္ အင္း ေရွ႕ေလွ်ာက္လည္း ခက္တဲ့ သူေတြပဲ ေတြ႕ရဦးမွာပါပဲ လို႕ ပညာရွိႀကီးက ေၿပာမွာ အေသအခ်ာပဲဗ်ိဳ႕။<br /><br />ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၀။<br />မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8860145830155204552?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-87971130738447985852010-11-13T12:48:00.003+08:002010-11-13T21:34:35.484+08:00‘မင္တို႕ နားမလည္ဘူးလားကြ။ တို႕က မင္းတို႔ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အသက္စြန္႕ ၿပီး တိုက္ေနရတဲ့ ေကာင္ေတြ၊ မင္းတို႕ဟာ တို႕ရဲ႕ေက်းဇူးကို သိတတ္ရမယ္။ မေအေပးေတြ၊ ေက်းဇူးမသိတတ္လို႕ ခုထိမလာၾကတာပဲ။’<br /><div style="text-align: justify;"><br />သည္ကား အခြင့္ထူးခံလူတန္းစား၏ ေရခံေၿမခံ စိတ္ဓါတ္ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />အထက္ပါ ဒို္င္ယာေလာ့ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းသည္ စာေရးဆရာႀကီး ဦးသိန္းေဖၿမင့္၏ အေရွ႕က ေန၀န္းထြက္သည့္ပမာ ၀တၳဳထဲမွ ၿဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ရန္ႏိုင္၏ ဘီအိုင္ေအတပ္ခြဲမွ ဗိုလ္တစ္ဦးမွ ေလွသမားမ်ား ကိုမာန္မဲ ေနၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ သခင္တင္ထြန္း သည္ထိုဟိန္းေဟာက္သံကို ၾကားလိုက္ရေသာ အခါ ေခါင္းႀကီးသြားသည္ ဟုဆိုပါသည္။ အကယ္၍သခင္တင္ထြန္းသာ ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း သံုးေလးငါးဆယ္ ေလာက္ကို ႀကိဳၿမင္ႏိုင္ခဲ့မည္ ဆိုပါလွ်င္…..<br /><br />'ထီးေတြပိတ္ၾကပါ ထီးေတြပိတ္ၾကပါ'<br /><br />၈၈ အေရးအခင္းတြင္ ကၽြန္ေတာ့္၏ စိတ္သႏၱာန္တြင္ ထင္က်န္ရစ္ခဲ့ေသာ အသံမ်ားထဲတြင္ အထက္ပါေအာ္သံလည္း ပါ၀င္ေလသည္။ ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ္၏ အသက္မွာ ၇ ႏွစ္ခန္႕ ၿဖစ္ပါသည္။၈၈ အေရးအခင္းအတြင္း ေနပူထဲတြင္ ဆႏၵၿပေနသူမ်ားထဲမွ ေခါင္းေဆာင္ ၿဖစ္ဟန္တူေသာ လူတစ္ေယာက္က လမ္းေဘး၀ဲယာတြင္ အားေပးၾကည့္ရွဳ႕ေနသူမ်ားကို ၄င္းတို႕ ေနပူထဲတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသကဲ့သို႕ အားေပးလွ်က္ရွိၾကေသာ မိဘၿပည္သူမ်ားကိုလည္း ၄င္းတို႕ကဲ့သို႕ ေနပူခံရန္ ေအာ္ဟစ္ေနေသာ အသံၿဖစ္ပါသည္။ အားေပးၾကည့္ရွဳ႕ ေနသူမ်ားထဲတြင္ ကေလးသူငယ္မ်ား သက္ႀကီးရြယ္အို အဖိုးအဖြားမ်ား နာမက်န္းၿဖစ္ေနသူမ်ား ပါေကာင္း ပါႏိုင္သည္ကို အဆိုပါ ေခါင္းေဆာင္ သတိမူမိဟန္မတူ။ ထိုသို႕ရပ္ၾကည့္ေနသူမ်ားကို ၄င္းတို႕ကဲ့သို႕ ေနပူခံရန္ တိုက္တြန္းလိုက္ပါက မည္ကဲ့သို႕ အက်ိဳးေက်းဇူး ရႏိုင္သည္ကို ကၽြန္ေတာ္မသိပါ။<br /><br />မည္သို႕ပင္ၿဖစ္ေစကာမူ အထက္ပါ ဥပမာႏွစ္ခုထဲမွ ပုဂိဳလ္ႏွစ္ဦးတို႕၏ စိတ္သႏၱာန္သည္ တူညီၾကသည္ ဟုဆိုလွ်င္ မွားသည္ဟု ၿငင္းရန္ေတာ့ ခက္ခဲလိမ့္မည္ထင္ပါသည္။ ဘာမွမလုပ္ပဲ အခြင့္ထူးခံခ်င္ေသာ အခြင့္ထူးခံေနရေသာ လူမ်ားထက္ေတာ့ အထက္ပါပုဂိၢဳလ္ႏွစ္ဦးက အပံုႀကီးသာသည္ဟုေတာ့ ဆိုရမည္ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အလွဴပြဲတစ္ခုတြင္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရေသာ အေတြ႕အႀကံဳတစ္ခုကို ေၿပာပါရေစ။ အလွဴတစ္ခုု လုပ္ၾကရာတြင္ အလွဴပြဲစီစဥ္သူမ်ားသည္ တူညီ၀တ္စံုမ်ား ၀တ္ဆင္ရေလသည္။ လူထုပရိတ္သတ္ ကိုထမင္းေကၽြးေသာအခါတြင္ လူထုပရိတ္သတ္သည္ ထမင္းဟင္းတို႕ကို တန္းစီ၍ ယူရေလသည္။ တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏွင့္ ခင္မင္ေသာ အလွဴပြဲစီစဥ္ သူတစ္ဦးက (တူညီ၀တ္စံု ၀တ္ဆင္ထားသူတစ္ဦး) ကၽြန္ေတာ္ တို႕ကို တန္းမစီေစပဲ အၿခားသူမ်ားကို ေက်ာ္လႊားကာ ထမင္းဟင္းမ်ားကို ယူေပးေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း အားရ၀မ္းသာစြာ ထိုသူကို ေက်းဇူးစကား ဆိုၾကေလ၏။ ထိုကိစၥသည္ အေသးအဖြဲေလးသာၿဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ထိုအေသးအဖြဲေလးမ်ားသည္ လူတို႕၏ အခြင့္ထူး ခံလိုေသာ စိတ္ကို ေဖာ္ၿပၿခင္းၿဖစ္သည္ဟု ဆိုႏိုင္ပါသည္။ ထိုဘာမဟုတ္ေသာ ကိစၥတြင္ပင္လွ်င္ အခြင့္ထူးခံလိုပါက တကယ့္မဟာအခြင့္အေရးႀကီးမ်ား ဆိုလွ်င္ အဘယ္သို႕ရွိေခ်မည္နည္း။<br /><br />အလားတူပင္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ႀကံဳေတြ႕ခဲ႕ရေသာ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ၿဖစ္ေလသည္။ တစ္ခါေသာ္ ကၽြန္ေတာ္သည္ အစိုးရရံုးတစ္ရံုးတြင္ ကိစၥတစ္ခုအတြက္ အၿခားေသာသူမ်ားႏွင့္အတူ ေစာင့္ဆိုင္းေနရေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မထင္မွတ္ပဲ ထိုရံုးတြင္ အရာရွိလုပ္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္၏ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေတြ႕ရာ ကၽြန္ေတာ္က ထိုကိစၥအတြက္ ေစာင့္ဆိုင္းေနရသည္ပါဟု ေၿပာသၿဖင့္ ထိုမိတ္ေဆြအရာရွိမွ ကၽြန္ေတာ့္ အရင္ေစာင့္ဆိုင္းေနသူမ်ားအားေက်ာ္၍ ကၽြန္ေတာ့္၏ ကိစၥကိုေဆာင္ရြက္ေပးရာ ကၽြန္ေတာ္ အလြန္ေပ်ာ္ရြင္ၿပီး ထိုအရာရွိမိတ္ေဆြကို ေက်းဇူးအထူးတင္ခဲ့ဘူးပါသည္။ ဤသည္မွာလည္း အခြင့္ထူးခံလိုေသာ စိတ္ဓါတ္တစ္မ်ိဳးပင္ၿဖစ္ေလသည္။<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ကေၿပာၾကေလသည္။ ဤကဲ့သို႕ေသာကိစၥမ်ားသည္ အခြင့္ထူးခံသည္ဟု မဆိုႏိုင္။ ခက္ခဲေအာင္ လုပ္ထားေသာ ရံုးကိစၥမ်ားကို မည့္သည့္နည္းႏွင့္ ေက်ာ္လႊားေက်ာ္လႊား မွန္ကန္သည္။ ငါးၾကင္းဆီႏွင့္ ငါးၾကင္းၿပန္ေၾကာ္သည္ဟု ေစာဒကတက္ၾကသည္။ သို႕ဆိုလွ်င္ လာဘ္စားေသာ အရာရွိမ်ားသည္ သူတို႕လည္း လခမလံုေလာက္ေသာစနစ္ေၾကာင့္ လာဘ္စားရပါသည္ ငါးၾကင္းဆီႏွင့္ ငါးၾကင္းၿပန္ေၾကာ္သည္ဟု ဆင္ေၿခေပး ၾကလိမ့္မည္။ လူမေကာင္းေသာေၾကာင့္ စနစ္ပ်က္စီးသလား စနစ္မေကာင္းေသာေၾကာင့္ လူပ်က္စီးသလား ဆိုသည့္ကိစၥမွာ ၾကက္ႏွင့္ ၾကက္ဥ ဘယ္အရာက စၿဖစ္သနည္းဆိုသကဲ့သို႕ ေၿပာရန္ခက္လွပါသည္။<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥမ်ားသည္ အလြန္ပင္ေၿဖရွင္းရန္ခက္ေလသည္။ ဥပမာ သင္၏ခ်စ္လွစြာေသာ သူတစ္ေယာက္သည္ ယဥ္မေတာ္တဆၿဖစ္မႈ႕ေၾကာင့္ တရားရင္ဆိုင္ေနရသည္ဆိုပါစို႕။ အကယ္၍ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကမ်ား သင့္ကို ေငြေၾကးမည္မွ်ေပးပါက ထိုအမႈ႕ကိစၥကို ကြင္းလံုးကၽြတ္လြတ္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ ေပးမည္ဆိုပါလွ်င္ သင္သည္ထို လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ႕တြင္ပါ၀င္မည္လား။ သို႕တည္းမဟုတ္ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ အားမေပးဟု ခံယူကာ သင့္အခ်စ္ဆံုးသူတစ္ေယာက္ကို ေၾကာက္စရာေကာင္းလွေသာ ေထာင္နန္းစံခိုင္းရက္မည္လား။ ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ထိုလာဘ္ေပးလာဘ္ယူမႈ႕တြင္ သင္ပါ၀င္လိုက္ပါက သင္လည္း ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္၍ အခြင့္ထူးရေသာ လူတန္းစားထဲ တြင္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပါ၀င္သြားမည္ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ရွဳ႕မိသေလာက္ေတာ့ တိုးတက္ေနေသာ ႏိုင္ငံၿခားတိုင္းၿပည္မ်ားတြင္လည္း ထိုကဲ့သို႕ေသာ အခြင့္ထူးခံလိုေသာ အခြင့္ထူးခံေနရေသာ ေရေပၚဆီ လူတန္းစားမ်ားရွိၾကပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ထိုႏိုင္ငံမ်ားသည္ ထိုလူမ်ား၏ လႊမ္းမိုးမႈ႕မ်ားကို အနည္းႏွင့္အမ်ားဆိုသလို ေရွာင္ကြင္းကာ တိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံ အဆင့္သို႕ တက္လွမ္းသြားႏိုင္ၾကေလသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕၏ ႏိုင္ငံသည္ကား ထိုအေၿခအေနမ်ားကို မေက်ာ္လႊားႏိုင္ပဲ နိမ့္က်ေသာ ႏိုင္ငံအၿဖစ္သို႕ ေလွ်ာဆင္းသြားေလသည္။ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံအသီးသီးတို႕တြင္ မည္သို႕ ေက်ာ္လႊားႏိုင္သည္ဟူေသာ အခ်က္မ်ားသည္ကား တစ္ႏိုင္ငံႏွင့္တစ္ႏိုင္ငံ တူညီၾကမည္မဟုတ္ပါေခ်။<br /><br />အခြင့္ထူးခံကို အဂၤလိပ္လို Elite ဟုေခၚႏိုင္ပါသည္။ Elite အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ပညာတတ္ အခြင့္ထူးခံမ်ား၊ ပိုင္ဆိုင္မႈ႕ အခြင့္ထူးခံမ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္ထူးခံမ်ား စသၿဖင့္ အခြင့္ထူးခံ အမ်ားအၿပား ရွိၾကသည္။ ေယဘူယ်အားၿဖင့္ လူအားလံုးတူညီစြာအခြင့္အေရးရရန္မွာ မၿဖစ္ႏိုင္ပါ။ မမွ်တဟုလည္း ဆိုႏိုင္ပါသည္။ ဥပမာ ဆိပ္ကမ္းအလုပ္သမားမ်ားထဲတြင္ တစ္ရက္လွ်င္ ဆန္အိတ္ ၅၀ သယ္ႏိုင္ေသာ ဗလႀကီးႏွင့္ တစ္ရက္လွ်င္ ဆန္အိတ္ ၁၀ အိတ္သာသယ္ႏိုင္ေသာ ဂ်ပိန္ေလးႏွင့္ လုပ္ခအတူတူသာ ရမည္ ဆိုပါက တရားမည္ေလာ။ ထိုနည္းတူ ပညာရပ္တစ္ခုပို ပင္ပန္းႀကီးစြာ သင္ယူထားေသာ ပညာရွင္တစ္ေယာက္ သည္လည္း သာမာန္လူထက္ေတာ့ အခြင့္အေရးပိုရသင့္ပါသည္။ ယခုအခြင့္ထူးခံႏွင့္ ပက္သက္ၿပီးခက္ေနသည္ မွာမတရား အခြင့္ထူးခံလိုသူမ်ားေၾကာင့္ၿဖစ္ပါသည္။ ဥပမာ ေမာင္ကႀကီးႏွင့္ ေမာင္ခေခြးသည္ စာေတာ္ၾကသည္။ သို႕ေသာ္ ေမာင္ကႀကီးသည္ သူေဌးႀကီး၏ သားၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ပညာသင္ခြင့္ ရၿပီး ေမာင္ခေခြးသည္ ဆင္းရဲေသာေၾကာင့္ ပညာသင္ခြင့္မရပါ ဟုဆိုလွ်င္ ထိုလူ႕အဖြဲ႕အစည္းသည္ တိုးတက္ရန္ ခက္ခဲပါလိမ့္မည္။<br /><br />ထို႕အတြက္ေၾကာင့္ ငါဒါလုပ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဒါရသင့္သည္ဟူေသာကိစၥကို ဆံုးၿဖတ္ရာေတြ တရား၏ မတရား၏ မွ်တ၏ မမွ်တ၏ အရင္စဥ္းစားရန္လိုသည္ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္။ အဲ ဘာမွမလုပ္ခဲ့ပဲ တစ္စံုတစ္ခု၏ အရွိန္အ၀ါၿဖင့္ အခြင့္ထူး ရေနသူမ်ား/ရလိုသူမ်ားကိုမူ ထည့္စဥ္းစားရန္ပင္ လိုအပ္မည္မထင္ေပ။ တစ္ခုေသခ်ာသည္ကေတာ့ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းစီ၏ မတရား အခြင့္ထူးခံလိုေသာ စိတ္ဓါတ္ကို ေလွ်ာ့နည္း ေအာင္မလုပ္ႏိုင္လွ်င္ ထိုႏိုင္ငံ/ထိုလူမ်ိဳးသည္ တိုးတက္မႈ႕ (သို႕) ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ႕ႏွင့္ ေ၀းကြာေနဦးမည္္ ၿဖစ္ပါသည္။<br /><br />ႏိုင္၀င္ဘာ ၂၀၁၀<br />မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8797113073844798585?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-82737101849004698602010-11-06T19:49:00.004+08:002010-11-06T22:06:14.371+08:00<div style="text-align: justify;">ထား၀ယ္ဖက္မွ ထိုင္း-အီတလီ ကုမၼနီတစ္ခုက ေရနက္ဆိပ္ကမ္း ေဆာက္မယ္လို႕ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီ ဆိပ္ကမ္းက ထိုင္းမွာရွိတဲ့ အႀကီးဆံုးဆိပ္ကမ္းထက္ ဆယ္ဆႀကီးတယ္လို႕ သတင္းတစ္ပုဒ္မွာ ေဖာ္ၿပထားတယ္ဗ်။ စက္မႈ႕ဇံုေတြေရာ လမ္းေတြေရာ ပါဦးမယ္လို႕လည္း သိရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အေနနဲ႕ေတာ့ အဲဒီကိစၥကို ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာမိပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ေဒသတြင္းတိုးတက္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္းတစ္ခုလို႕ ၿမင္ပါတယ္။ အဲဒီဘက္ကလူေတြေရာ ႏိုင္ငံအတြင္းကလူေတြေရာ အလုပ္အကိုင္ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းေတြ အမ်ားႀကီးေပၚလာႏိုင္တယ္ဗ်။ ႏိုင္ငံတကာနဲ႕ လည္းအဆက္အသြယ္ပိုမ်ားလာ တာေပါ့ဗ်ာ။ သေဘာၤေတြလည္း မလက္ကာ ေရလက္ၾကားကို ၿဖတ္စရာမလိုေတာ့ပဲနဲ႕ အေရွ႕ဖက္ႏိုင္ငံေတြကို ကုန္စည္ပို႕လို႕ရလာတာေပါ့။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္သိတဲ့ အခ်က္ေတြ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္မသိတဲ့ အခ်က္ေတြလည္း ရွိေသးတယ္ဗ်။ Google Earth မွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထား၀ယ္ေကာ့ေသာင္း ေအာက္ဖက္နည္းနည္းဆက္ဆင္း လိုက္ရင္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ပိုင္တဲ့ နယ္ေၿမေတြ အမ်ားႀကီး ရွိတယ္ဗ်။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TNVD1TSlYvI/AAAAAAAAAEM/U_F7kpbIIzU/s1600/Port.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TNVD1TSlYvI/AAAAAAAAAEM/U_F7kpbIIzU/s320/Port.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5536405899912241906" border="0" /></a><br /><br />ၿမန္မာဘာသာ သတင္းတစ္ပုဒ္မွာ ဖတ္လိုက္ရေသးတယ္ဗ်။ ဒီလိုလာေဆာက္တဲ့ အတြက္ ေဒသခံေတြမွာ ဆံုးရွံဳးမႈ႕ေတြ ၿဖစ္ေပၚႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ရြာေတြဖယ္ရမယ့္ အေၾကာင္းေရးထားတာဗ်။ ဟုတ္ပါတယ္။ အစိုးရ အာဏာပိုင္ေတြက စနစ္တက် မလုပ္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ အနည္းနဲ႕ အမ်ားဆံုးရွံဳးမႈ႕ေတာ့ ရွိမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ေပၚလာမယ့္ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းေတြ တၿခားစီးပြားေရးအခြင့္ အလမ္းေတြက ပိုမ်ားမယ္လို႕ ထင္တာပါပဲ။ အဲဒီ သတင္းေရးသူရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ဥာဏ္မမွီပါဘူးဗ်ာ။ ကေနာင္မင္းသား ေရၿမဳတ္ဗံုး စမ္းသတ္ေတာ့ ငါးေတြေသတယ္ဆိုၿပီး တားသလိုမ်ား ၿဖစ္ေနလားမသိဘူး။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္သိခ်င္တာက ဘာၿဖစ္လို႕ ထိုင္းက ၿမန္မာႏိုင္ငံဘက္မွာ အႀကီးဆံုးဆိပ္ကမ္းတစ္ခုကို လာေဆာက္တာလဲလို႕။ ၿမန္မာႏိုင္ငံက ေဆာက္ဖို႕ ကမ္းလွမ္းတာလား။ ထိုင္းေတာင္ပိုင္းကမ္းေၿခက ေၿမ၊ေရ အေနအထားအရ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း ေဆာက္လို႕မရလို႕လား။ ထိုင္းေတာင္ပိုင္းက မလံုၿခံဳလို႕လား။ တၿခားအေၾကာင္း တစ္ခုခုရွိလို႕လား။ အဲဒါနဲ႕ ပတ္သက္မယ့္ ေဆာင္းပါးေတြရွာၾကည့္ ေပမယ့္ အခုအထိေတာ့ မေတြ႕ေသးဘူး။ တစ္ေယာက္ေယာက္သိလို႕ ေၿပာၿပေပးရင္ေကာင္းမွာပဲဗ်။<br /><br />ေသခ်ာေတာ့ မသိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဟိုေၾကာ္ၿငာလိုေပါ့ဗ်ာ။ အႀကံအစည္တစ္ခုခုေတာ့ ရွိရမယ္။<br /><br />ဖတ္လိုက္ရတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကေတာ့ ေအာက္ကလင့္မွာပါ။<br /><br /><a href="http://www.businessweek.com/news/2010-11-03/italian-thai-signs-8-6-billion-myanmar-port-contract.html">http://www.businessweek.com/news/2010-11-03/italian-thai-signs-8-6-billion-myanmar-port-contract.html</a><br /><br /><br />ႏို၀င္ဘာ ၂၀၁၀<br />မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8273710184900469860?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-87840209783697097492010-11-02T11:48:00.004+08:002010-11-06T19:16:46.026+08:00<div style="text-align: justify;">တစ္ေန႔က ဂ်ာမနီႏိုင္ငံ အေၾကာင္းပါတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ဖတ္မိေတာ့ ဒုတိယ ကမာၻစစ္မတိုင္မွီက ဂ်ာမနီ အမ်ိဳးသား ေရးစိတ္ဓါတ္ အၿပင္းထန္ဆံုးအခ်ိန္မွာ ပထမ ကမာၻစစ္က သူတို႔ကို ဖိႏွိပ္ထားတဲ့ သူေတြကို အံတုဖို႔ ၿပင္ဆင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းပါလာတယ္ဗ်။ ကေလးေတြကို ငယ္ငယ္ကတည္းက စိတ္ဓါတ္ေတြ ရိုက္သြင္းေပးခဲ့တယ္တဲ့။ ဘယ္လိုလဲ ဆိုေတာ့ မူလတန္းမွာ သခ်ာၤေတြမွာ ဒီလိုသင္တယ္တဲ့။ ေလယာဥ္တစ္စီးသည္ ၁ မိနစ္တြင္ ဗံုးအလံုးေရ ၂၀ ၿဖဳတ္ခ်ႏိုင္ပါက ၅ မိနစ္တြင္ ဗံုးအလံုးေရ မည္မွ် ၿဖဳတ္ခ်ႏိုင္မည္နည္း။ ရန္သူစစ္သား ၄၈၇၉၀ ရွိသည္တြင္ ဂ်ာမာန္စစ္သားတို႔ ပစ္သၿဖင့္ ရန္သူ ၃၉၂၈ ေသၿပီး ၂၃၂၃ ထြက္ေၿပးလွ်င္ ရန္သူမည္မွ် က်န္မည္နည္း။ စသၿဖင့္ သင္ၾကတယ္တဲ့။<br /><br />ၿပီးေတာ့ အရင္က ဖတ္ဖူးတဲ့ ပါလစၥတိုင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ထဲမွာလဲ အဲလိုပဲ။ သူတို႔က ဂ်ဴးေတြကို တအားမုန္းတာဆိုေတာ့ ဒီလို သင္တယ္တဲ့။ ဘစ္ကား တစ္စီးတြင္ ဂ်ဴးအေလာင္းေကာင္ ၂၀ တင္ႏိုင္လွ်င္ ဘစ္ကား ၁၀ စီးတြင္ မည္မွ်တင္ႏိုင္မည္နည္း။ တစ္ရက္လွ်င္ ဂ်ဴးဆ ၁၅ ေယာက္သတ္ႏိုင္ပါက ရက္ေပါင္း ၂၀ တြင္ ဂ်ဴးမည္မွ် သတ္ႏိုင္မည္နည္းတို႔ သင္ၾကတယ္တယ္တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတယ္ စိတ္ဓါတ္ ရိုက္သြင္းမႈ႔ ေတြပါ။<br /><br />သူတို႔ေတြ အဲလိုငယ္ငယ္ကတည္းက စိတ္ဓါတ္ ရိုက္သြင္းလိုက္ေတာ့ ႀကီးရင္ သူတို႔ ၿဖစ္ေစခ်င္တဲ့ အတိုင္း အမ်ားစုေသာ ကေလးေတြက ၿဖစ္လာၾကတယ္ ဆိုပဲ။ အဲဒီအေၾကာင္းေတြ ဖတ္လိုက္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံမွာ လည္းအဲလိုလုပ္လို႔ ၿဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ စဥ္းစားမိတယ္ဗ်ာ။ အနာဂတ္အတြက္ အခုကတည္းက ႀကိဳတင္ၿပင္ဆင္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ဟုတ္ဘူးလား။ စဥ္းစားလို႔ရသေလာက္ ဥပမာ ေလးေတြ ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။<br /><br />၁) အင္ဂ်င္နီယာတစ္ေယာက္သည္ တံတားေဆာက္သည့္ ပိုက္ဆံ၏ ၃၀ ရာခိုင္ႏုန္းကို ယူထားပါက တံတား ေဆာက္ခ က်ပ္သိန္း တစ္ေသာင္းရပါက သူ႔တြင္ ပိုက္ဆံမည္မွ် ဘံုးႏိုင္မည္နည္း။<br />၂) ဆီဆိုင္မန္ေနဂ်ာတစ္ဦးသည္ တစ္ရက္လွ်င္ ဓါတ္ဆီ ဂါလံ ၁၀၀ ခိုးေရာင္းပါက ရက္သံုးဆယ္တြင္ မည္မွ် ခိုးႏိုင္မည္နည္း။<br />၃) အေကာက္ခြန္ဌာနသည္ ႏိုင္ငံၿခားမွ ၿပန္လာသူမ်ား ထံမွ တစ္ေယာက္ ၁၀ ေဒၚလာရလွ်င္ လူ ၁၅၀ ၿပန္လာပါက မည္မွ်ရမည္နည္း။<br />၄) သံရံုး၀န္ထမ္း တစ္ဦးသည္ ပစ္ပို႔ တစ္အုပ္ သက္တမ္းတိုးခ ေဒၚလာ ၂၀ ရလွ်င္ လူ ၅၀ တိုးပါက မည္မွ် ရမည္ နည္း။<br />၅) အခြန္ေဆာင္ရန္အတြက္ လူတစ္ေယာက္သည္ သံရံုးတြင္ ၂၄ နာရီခန္႔ ေစာင့္ရပါက လူ၂၀ သည္ နာရီမည္ မွ် ဆံုးရွံဳးသြားမည္နည္း။<br />၆) ေမာင္ေမာင္ သည္ အထက္အရာရွိတစ္ဦးကို က်ပ္ ႏွစ္သိန္းကန္ေတာ့ရပါက ဆယ္ဦးဆိုလွ်င္ မည္မွ် ကန္႔ ေတာ့ရမည္နည္း။<br />၇) ဆည္တစ္ခုမွာ ေရကုဗတန္ တစ္ေထာင္ဖြင့္ခ်၍ ရြာတစ္ရြာ ေရၿမဳတ္လွ်င္ ေရကုဗတန္ တစ္သိန္းဖြင့္ ခ်ပါက ရြာဘယ္ႏွစ္ရြာ ေရၿမဳတ္မည္နည္း။<br />၈) တစ္ႏွစ္တြင္ ေစ်း ၅ ခုမီးေလာင္ပါက ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ တြင္ ေစ်းေပါင္း မည္မွ် မီးေလာင္မည္နည္း။<br />၉) တစ္ႏွစ္ွလွ်င္ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပညာရွင္ ၁၀၀၀၀ ႏိုင္ငံၿခားထြက္ပါက ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ၾကာေသာ အခါ ၿမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပညာရွင္ မည္မွ် က်န္မည္နည္း။<br /><br />စသၿဖင့္ စသၿဖင့္။ သို႔ဆိုလွ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံ အနာဂတ္ကို စိတ္ေအးသြားပါၿပီ။<br /><br />ႏိုင္၀င္ဘာ ၂၀၁၀။<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8784020978369709749?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-18060378603579386882010-10-31T18:02:00.000+08:002010-10-31T18:03:26.599+08:00<div style="text-align: justify;">အဲဒီေန႕ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္လန္းေနတယ္ဗ်။ အဲ လန္းတယ္ဆိုတာ ဗန္းစကားနဲ႕ စတိုင္က်ေနတယ္လို႕ ဆိုလိုတာေနာ္။ အဟဲ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေဖာ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ရွပ္အကၤ်ီ ကလည္း အေကာင္းစား၊ ေဘာင္းဘီကလည္း နာမည္ႀကီး တံဆိပ္၊ ဖိနပ္ကလည္း ေၿပာင္ေနေအာင္တိုက္ထားတဲ့ ခြာၿမင့္ဖိနပ္။ တကယ္ပါ ေတာ္ေတာ္ကို သန္႕ေနတာ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အားရေနတာ မွန္ေရွ႕မွာ ေတာင္ အေတာ္အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ရံုးသြားဖို႕ အခန္းၿပင္ထြက္လာေတာ့ အိမ္မွာ အတူေနတဲ့ အစ္ကိုႀကီးကေတာင္ ေအာင္မာ မင္းသန္႕လွေခ်လား ဒီေန႕တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဒါသာမာန္ပါပဲ ဆိုတဲ့ ပံုမ်ိဳးနဲ႕ ဒီလိုပါပဲဗ်ာဆို ၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။ အိမ္တံခါးပိတ္ ေနတံုး အံ့ၾသတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ ၾကည့္ေနတဲ့ အဲဒီ အစ္ကိုႀကီး ပံုေတာင္မ်က္စိထဲက မထြက္ဘူး။<br /></div><div style="text-align: justify;" class="post-body entry-content" id="post-4869490752836078195"><br />MRT ေရာက္ေတာ့ ပံုမွန္ သတင္းစာ ေ၀ေနတဲ့ သူကလည္း (ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ မ်က္မွန္းတန္းၿပီး ခင္ေနတဲ့သူ) ထူးထူးၿခားၿခား ယူအာဆိုးစမတ္တဲ့။ လူေတာင္ ေၿမာက္ႀကြႀကြ ၿဖစ္သြားတယ္။ ရံုးနားက ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ေကာ္ဖီေသာက္ေတာ့ လည္း ပံုမွန္ စကားသိပ္မေၿပာတဲ့ ဆိုင္ကလူကလည္း ၀ွပ္ကမ္အိုက္ဆပ္ယူဆာ တဲ့။ အဲဒီ Sir ဆိုတာေလးက နားထဲမွာ ခ်ိဳသြားတာပဲ။ အင္း အဲဒီေတာ့မွ ေတြးမိတယ္ ေတာင္းမွာ အကြပ္လူမွာ အ၀တ္ဆိုတာ တယ္မွန္ပါလားလို႕။ ဒီလိုစမတ္က်က်၀တ္ေတာ့ လူလည္း အဆင့္ၿမင့္သြားတာ ေနမွာေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ရံုးေရာက္ၿပီး ဟုိလုပ္ဒီလုပ္လုပ္ ၿပီးေတာ့ စီးကရက္တစ္လိပ္ေလာက္ ေသာက္မလို႕ အၿပင္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေဆးလိပ္ေသာက္ေနက် ၀ရန္တာမွာ ေဘးရံုးက သူတစ္ေယာက္နဲ႕ ေတြ႕တယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္သိသေလာက္ ေတာ့ သူက အဲဒီရံုးမွာ ရာထူးႀကီးႀကီးဗ်။ မန္ေနဂ်ာ အဆင့္ေတာ့ အနိမ့္ဆံုးပဲ။ အရင္ေန႕ကလည္း ေတြ႕တယ္။ ဒီေန႕မွ ထူးထူးၿခားၿခား ႏုတ္ဆက္ေနတယ္ဗ်ာ။ ႏုတ္ဆက္ရမွာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ စတိုင္က အရမ္းသန္႕ေနတာကိုး။ ဟုတ္ဘူးလား။ သူက အလာပသလာပ ေတြလည္း အေတာ္ေၿပာတယ္။ နာမည္ေမး၊ မင္းက ၿမန္မာ လားလို႕ေမး အခုဘာလုပ္ေနတာ လည္း ဒီမွာေရာက္တာ ၾကာၿပီလား အစံုေပါ့ဗ်ာ။ ရံုးထဲၿပန္၀င္ခါနီးေတာ့မွ သူက ဖုန္းနံပါတ္ ေပးပါလားလို႕ ေၿပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရပါတယ္ ဆိုၿပီး ေပးလိုက္တယ္။ သူကဆက္ေၿပာ လိုက္တဲ့ စကားကို ၾကားမွ ကၽြန္ေတာ္နတ္ၿပည္ကေန ၿပာပံုထဲကို အရွင္လတ္လတ္ ခုန္ခ်လိုက္တဲ့ နတ္သားေလး ၿဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။<br /><br />ငါ့အိမ္မွာ ငွားထား ၿမန္မာအိမ္ေဖာ္ကြ စကားေၿပာရတာ ခက္လို႕ တစ္ခါတစ္ေလ ဖုန္းဆက္ၿပီး ဘာသာ ၿပန္ေပးပါလားတဲ့ ဗ်။<br /><br />**********************************************<br /><br />ကဲမိတ္ေဆြ အဲဒီေနရာမွာ မိတ္ေဆြဆိုရင္လည္း အီလည္လည္ႀကီး ၿဖစ္သြားမွာပဲေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တာ အိမ္ေဖာ္လုပ္ေနတာ တၿခားနိမ့္က်တဲ့ အလုပ္လုပ္ေနတာေတြကို ႏွိမ့္ခ်ေၿပာေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆိုလိုခ်င္တာက လူတစ္ေယာက္က ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ အဆင့္ၿမင့္ေအာင္ေနေန ဘယ္ေလာက္ေငြရွိေအာင္ရွာရွာ၊ ဘယ္ေလာက္ ပညာတတ္တတ္ သူ႕ရဲ႕ မိသားစု၊ လူမ်ိဳး၊ ႏိုင္ငံက နိမ့္က်ေနရင္ အဲဒီလူ ဘယ္လိုမွအၿမဲတမ္း လက္မေထာင္မေနႏိုင္ဘူး။ တေလာက ဖိုလစ္ပိုင္ ႏိုင္ငံရဲ႕ အၿဖစ္အပ်က္ကို ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ ႏိုင္ငံၿခားသတင္းစာ ဆရာတစ္ေယာက္က သူ႕တို႕ႏိုင္ငံကို Country of Servant လို႕ေရးလိုက္ လို႕ သူတို႕ေတြ ဆတ္ဆတ္ခါနာၾကတာပါ။ အဲဒါ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ သူတို႕ႏိုင္ငံက သူူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ အိမ္ေဖာ္ သြားလုပ္တဲ့သူ အရမ္းမ်ားလို႕ပါပဲ။ အဲလို အေၿပာခံရေတာ့ ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ဖိလစ္ပိုင္ သမၼတလည္း ေစာ္ကားခံ ရတာပဲ၊ ဆရာ၀န္၊ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ပါေမာကၡႀကီး အားလံုးပဲ သိမ္းႀကံဳး ေစာ္ကားခံရတာပါပဲ။ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲပဲ တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေနလို႕မရဘူး။ ကိုယ့္ရဲ႕ လူမ်ိဳးနဲ႕ ႏိုင္ငံကိုလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ၿပန္ၾကည့္ရမယ္ဗ်။ ေရွာင္ထြက္ေၿပးလို႕မရဘူး။ ငါကႏိုင္ငံၿခားေရာက္ေနၿပီ ၿမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ဘယ္ေလာက္ ဆင္းရဲဆင္းရဲ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ ငါနဲ႕ မဆိုင္ဘူးလို႕ မတြက္ပါနဲ႕။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ တနည္းနည္းနဲ႕ ကိုယ့္ကို ၿပန္ၿပီး အက်ိဳးသက္ေရာက္ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အေပၚမွာေၿပာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာလိုပါပဲ။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဘယ္ေလာက္ ေကာ့ေၾကာ့ေနေအာင္ ေနေန ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံက၊ ၿပသနာ တက္ေနတဲ့ႏုိင္ငံက ဆိုတဲ့ အၿမင္မ်ိဳးက သူမ်ားအၿမင္မွာ (လူအမ်ားစု) မေပ်ာက္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က အတန္းထဲမွာ စာအရမ္းကိုေတာ္ၿပီး အရမ္းလိမၼာတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ ေတြ႕ဖူးတယ္။ သူ႕မွာကံဆိုးတာက သူ႕အေဖက ေန႕ေန႕ညည မူးေနတဲ့ အရက္သမားၿဖစ္ေနတာပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ ဆရာ ဆရာမေတြ တၿခားကေလး မိဘေတြ သူနဲ႕ ေတြ႕ရင္ သူစာေတာ္ေၾကာင္း လိမၼာေၾကာင္းေတာ့ ခ်ီးက်ဴး ၾကပါတယ္။ ၿပီးတာနဲ႕ မင္းအေဖႀကီးေရာ အရင္လိုမူးေနတံုးပဲလားတဲ့။ အဲလိုအေမးခံရတဲ့ အဲဒီကေလး မ်က္ႏွာေလး ပ်က္ပ်က္သြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေၿခအေနလည္းအခု အဲလိုပါပဲ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္အၿမင္ကေတာ့ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕<br /><br />ပထမဆံုး ကိုယ့္ကိုယ္ကို တိုးတက္ေအာင္လုပ္ရမယ္<br />ၿပီးရင္ ကိုယ့္မိသားစု<br />ၿပီးရင္ကိုယ့္ ေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြ ပတ္၀န္းက်င္ရွိလူမ်ား<br />ၿပီးရင္ကိုယ့္လူမ်ိဳး ႏိုင္ငံ<br />ၿပီးမွ လူသားအားလံုး<br /><br />အဆင့္ေက်ာ္ရင္ သိပ္အဆင္မေၿပသလို ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲပဲ ထန္းပင္ႀကီးလို ေထာင္တက္ေနမယ္ ဆိုရင္လည္း အဆင္မေၿပပါဘူး။ ဥပမာဗ်ာ မိတ္ေဆြရဲ႕ အိမ္မွာ အဆင္မေၿပဘူးဆိုရင္ ပတ္၀န္းက်င္ကို မိတ္ေဆြ ဘယ္လိုမွ မကူညီႏိုင္ဘူး။ အခု သူတပါးႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အခက္အခဲေတြကို လိုက္ကူေနတဲ့ လူမႈ႕ေရး အဖြဲ႕အစည္း ေတြကို ၾကည့္ပါ။ အမ်ားစုက ခ်မ္းသာေနတဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကပါပဲ။ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာ စစ္ၿဖစ္ေနတံုး လူမႈ႕ေရး အဖြဲ႕ ဖြဲ႕ၿပီး ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ အာဖရိကက ႏိုင္ငံေတြကို သြားကူႏိုင္မလား။ ဘယ္ကူႏိုင္လိမ့္မတံုး။ အဲဒီေတာ့ ပထမဆံုး ကိုယ့္မိသားစု၊ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ အတြင္းမွာ အဆင္ေၿပေအာင္ အရင္လုပ္ရမွာပါ။<br /><br />အဲလိုေၿပာလို႕ ေဒသစြဲ၊ ႏိုင္ငံစြဲ၊ လူမ်ိဳးစြဲ ၿပင္းထန္တယ္လို႕ ဆိုခ်င္ဆိုပါ။ လူမ်ိဳးေရး ခြဲၿခားမႈ႕မ်ားတဲ့ အေတြးအေခၚေတြလို႕ မိတ္ေဆြ စြပ္စြဲမလား။ တကယ္ေတာ့ လူမ်ိဳးေရး ခြဲၿခားတယ္ဆိုတာ ပိုတိုးတက္တဲ့၊ ပိုအင္အားႀကီးနဲ႕၊ ပိုခ်မ္းသာတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ပိုလုပ္ၾကတာပါ။ လူသားအားလံုး အတူတူပဲဆိုတာက စကားလံုးထဲ မွာသာရွိၿပီး ပိုၿပီး civilized ၿဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ လူေတြက လက္မခံၾကပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဒီလို ကမာၻႀကီးမွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ ဖို႕ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အေနနဲ႕ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကိုယ့္လူမ်ိဳးကို ကာကြယ္ရမွာပါ။<br /><br />ေၿပာခ်င္တာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ႏိုင္ငံအတြက္ ကူညီႏိုင္သေလာက္ ကူညီဖို႕ပါ။ တိုက္ရိုက္ၿဖစ္ၿဖစ္ သြယ္၀ိုက္တဲ့ နည္းနဲ႕ ၿဖစ္ၿဖစ္ကူညီႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိမွာပါ။ ေလာေလာဆယ္ ကူညီႏိုင္တဲ့၊ ပါ၀င္ႏိုင္တဲ့ အေၿခအေန မရွိေသးရင္ အနည္းဆံုး စိတ္ဓါတ္ေတာ့ ရွိသင့္ပါတယ္။ အဲလိုသူမ်ားေၿပာေနလို႕ မင္းကေရာ ဘာလုပ္ႏိုင္သလဲကြာလို႕ ေမးလာရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ေၿပာတဲ့အတိုင္း လုပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနသူ တစ္ေယာက္သာ ၿဖစ္ပါေၾကာင္း...<br /><br />ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၀<br />မိုးတိမ္ညိဳ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-1806037860357938688?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-81570333739065432102010-10-28T16:25:00.003+08:002010-10-28T18:37:20.379+08:00<div style="text-align: justify;"> ဒီႏွစ္ပိုင္းအတြင္းမွာေတာ့ နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္တစ္ခ်ိဳ႕ ကိုယ္ပိုင္သံစဥ္ဖက္ကို လွည့္လာၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတြက္ေတာ္ေတာ္၀မ္းသာစရာ ေကာင္းပါတယ္။ အေကာင္းဖက္ကို ေရာက္လာတဲ့ လကၡဏာပါ။<br /><br />ေကာ္ပီနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ႀကံဳဖူးတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္သေဘာက်သဗ်ာ။ ဒီလိုဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းတက္တံုးက ဘာသာရပ္တစ္ခုအတြက္ လိုအပ္တဲ့ စာအုပ္ကို အင္တာနက္မွာရွာရင္း website တစ္ခုမွာ အဲဒီစာအုပ္ ကို download လုပ္လို႕ရေအာင္ တင္ေပးထားတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀မ္းသာအားရေပါ့ စာအုပ္ကို download လုပ္လိုက္တယ္။ download ကိုေစာင့္ေနရင္းနဲ႕ အမွတ္မထင္ အဲဒီ download link မွာေရးထားတဲ့ ကြန္႕မင့္ေလးေတြ ဖတ္မိတယ္ဗ်။ အဲဒီမွာ တစ္ေယာက္ကေရးထားတယ္။ သူအေရး တစ္ႀကီးလိုအပ္ေနတဲ့ စာအုပ္ေလးကို download လုပ္လို႕ရတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း။ ဒီေန႕ေတာ့ စာအုပ္ကို download လုပ္ၿပီး သံုးလိုက္တဲ့အေၾကာင္း။ ေနာက္ေန႕မွပဲ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ စာအုပ္ကို သြား၀ယ္လိုက္ပါမယ္တဲ့။<br /><br />အဲဒီ ကြန္႕မန္႕ကို ဖတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ေတြေ၀သြားတယ္။ အဲဒီကြန္႕မင့္ေရးတဲ့သူက နာမည္အရဆိုရင္ေတာ့ အေနာက္တိုင္းကဗ်။ ေၾသာ္သူတို႕က လူတစ္ဖက္သားရဲ႕ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ႕ကို အေတာ္ေလးစားတာပဲလို႕။ ကၽြန္ေတာ့္လိုဆိုရင္ေတာ့ စာအုပ္ download ရၿပီးမွေတာ့ ဘယ္သြား၀ယ္ေတာ့ မလဲ။ (အဲ သူတစ္ကယ္သြား၀ယ္ မ၀ယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိပါဘူး) ဒါေပမယ့္ အဲလို သေဘာထားကို ေတာ့ သေဘာက်လို႕ပါ။ တကယ္၀ယ္တယ္လို႕ သေဘာထားၿပီး ဒီစာကို ေရးတာပါ။<br /><br />အဲဒီအေၾကာင္းကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားၿဖစ္တယ္။ မူပိုင္ခြင့္၊ ရပိုင္ခြင့္၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ႕ ဘယ္လို ပဲေၿပာေၿပာ လူတစ္ေယာက္ (သို႕) အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခုရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ကို အေလးထားရမယ္ဆို တာပါပဲ။ တစ္စံုတစ္ ေယာက္က ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ႕ေတြ အမ်ားႀကီးလုပ္ၿပီး ဖန္တီးထားတဲ့ အရာတစ္ခုကို ကိုယ္က အလကားယူသံုးလိုက္တာ။ အဲ တစ္ခ်ိဳ႕က အလကားယူသံုးရံုမကဘူး ကိုယ့္အတြက္ပါ ၀င္ေငြရေအာင္ လုပ္လိုက္ တာတရားသလားလို႕။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္လဲ ဒီေန႕အထို တရားမ၀င္ software ေတြ၊ Game ေတြ၊ Movie ေတြ၊ သီခ်င္းေတြ၊ စာအုပ္ေတြ အမ်ားႀကီး အသံုး ၿပဳခဲ့ ၿပီးပါၿပီ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ႕ကို အသိအမွတ္မၿပဳပဲနဲ႕ ကိုယ့္ အက်ိဳး တစ္စံုတစ္ရာအတြက္သာ အသံုးၿပဳခဲ့တာေပါ့။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ပါတယ္။ ဟို အေနာက္တိုင္းက လူလို ကၽြန္ေတာ္ က်င့္ႀကံႏိုင္ သလားလို႕။<br />၁) ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းသားဘ၀တံုးကဆိုရင္ ဘယ္လိုမွ မက်င့္ႀကံႏိုင္ဘူး။ ဒီစာအုပ္ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ မ၀ယ္ႏိုင္ရင္ စာေမးပြဲက်မယ္ ဆိုရင္ အက်ခံရံုပဲ<br />၂) အခု အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ၀ယ္ႏိုင္တဲ့ အေၿခအေနေရာက္ေပမယ့္ အဲလို စိတ္ဓါတ္ အၿပည့္အ၀ မရွိေသးဘူး<br /><br />လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အလကားရရင္ အကုန္ယူမယ္ တန္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာေတြထဲမွာလည္း အဲလို စိတ္ဓါတ္ေတြ အမ်ားႀကီးပါပဲ။ (သူမ်ားကို ၾကည့္ပဲ ေၿပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အပါအ၀င္ေပါ့)။ အဲဒီ စိတ္ဓါတ္ေလးေတြက ၿပင္သင့္ပါတယ္။ ရွက္တတ္သင့္ ပါတယ္။ အရင္က မသိလို႕လုပ္ခဲ့တာ ဆိုရင္ အခုသိတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရာႏုန္းၿပည့္ မၿပင္ႏိုင္ေသးရင္ေတာင္မွ ကိုယ္ၿပင္ႏိုင္သေလာက္ ေၿဖးေၿဖးခ်င္း ၿပင္သင့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံက အရင္က တံခါးပိတ္ထားခဲ့ လို႕ကမာၻနဲ႕ အဆက္အသြယ္ ၿပတ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြကို လံုး၀မရွက္ပဲ မူလပိုင္ ရွင္လံုး၀မသိရပဲ ၿမန္မာမႈ႕ၿပဳၿပီး ဆိုခဲ့လို႕ ႏိုင္ငံေက်ာ္ အဆိုေတာ္ေတြ ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြက လည္းကိုယ့္ ဥခြံေလး ထဲမွာပဲ ႀကီးပ်င္းခဲ့ရလို႕ ေကာ္ပီဆိုတာလည္း မသိ ဘာမွမသိပဲ တစ္ခဲနက္ အားေပးခဲ့ၾကပါၿပီ။ အခုေတာ့ ကမာၻနဲ႕ အဆက္အသြယ္ေတာ္ေတာ္ေလး ၿပန္ရခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ရွက္သင့္ပါၿပီ။<br /><br />မင္းတို႕ ၿမန္မာေတြက သူခိုးေတြ လို႕ တစ္ၿခားႏိုင္ငံသားက ေၿပာရင္ ခံခ်င္ပါ့မလား။ သူတို႕ေၿပာတာလည္း မွန္သင့္သေလာက္ မွန္ေနေတာ့ ၿပန္မေၿပာႏိုင္ပဲ ၿငိမ္ခံေနတဲ့ အေၿခအေနမ်ိဳး ထပ္ႀကံဳခ်င္ပါ ေသးသလား။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ေၿပာတယ္။ မႏၱေလးမွာ KFC နဲ႕ဆင္တူရိုးမွား ၾကက္ေၾကာ္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္ ဖြင့္ေနပါသတဲ့။ ဆိုင္တစ္ဆိပ္၊ logo၊ အေရာင္ကအစ တကယ့္ KFC နဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္တူေအာင္ လုပ္ထားတယ္တဲ့။ ကဲ အဲဒါကို ႏိုင္ငံၿခားသား တစ္ေယာက္ေယာက္က ေတြ႕သြားရင္ ဘာေၿပာမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာ ၾကက္ေၾကာ္ဆိုင္ဖြင့္ခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္သီးၿခားဖြင့္ ဘာလို႕ ဆင္တူရိုးမွား လုပ္ရတာလဲ။ အကယ္၍ မ်ား ၿမန္မာႏိုင္ငံ စီးပြားေရးေတြ ပြင့္လို႕ တကယ့္ KFC ၀င္လာၿပီထားပါေတာ့။ အဲဒီဆိုင္ ဘယ္လို မ်က္ႏွာနဲ႕ ရပ္တည္မလဲ။ ။ ဒါကၽြန္ေတာ့္ အၿမင္ေၿပာတာပါ။ KFC နဲ႕ဆင္လို႕ အခုေလာေလာဆယ္ သူ႕အေနနဲ႕ စီးပြားေရးအရ အၿမတ္အစြန္းလဲ ရခ်င္ရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရွက္စရာေကာင္းပါတယ္။<br /><br />အဲဒါကမာၻႀကီးနဲ႕ အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေနတဲ့ ကၽြန္းေလးေပၚမွာ ေနရတဲ့ သူလိုပါပဲ။ သူ႕အေနနဲ႕ ဘယ္သူနဲ႕မွ ဆက္ဆံစရာမရွိေတာ့ အ၀တ္အစား မ၀တ္ဘဲ ေတာင္ ေနလို႕ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၿပင္ပကမာၻနဲ႕ ဆက္ဆံရတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူအ၀တ္အစားကို ၀တ္ခ်င္ခ်င္ မ၀တ္ခ်င္ခ်င္ ၿပန္ကို ၀တ္ရမယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံရ အရင္ကထက္အမ်ားႀကီး စီးပြားေရးပြင့္လာပါတယ္။ ကမာၻနဲ႕ အဆက္အဆံ ပိုမ်ားလာပါၿပီ။ အရင္လို ေနလို႕ သိပ္အဆင္မေၿပေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ဂီတဘက္မွာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ရုပ္ရွင္မွာလည္း အတူတူပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ၿမန္မာဇာတ္ကား တစ္ခ်ိဳ႕ ၾကည့္ဖူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ဖူးတဲ့ ဇာတ္ကားတစ္ခ်ိဳ႕က ႏိုင္ငံၿခားဇာတ္လမ္းကို ေက်ာရိုးယူၿပီး ၿမန္မာမႈ႕ ၿပဳထားတာပါ။ အဲလိုကားေတြက ဘယ္ေတာ့မွ ကမာၻမေက်ာ္ႏိုင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လည္း အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိေတာ့ နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ အေၿခအေနအရလုပ္ ေနၾကရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေၿပာပါတယ္။ 'ဟ သူတို႕လည္း လုပ္ရတာ မလြယ္ဘူးကြ။ အိမ္က ကေလးက ဗိုက္ဆာလို႕ ငိုေနၿပီ ဒီဇာတ္လမ္း၊ ဒီသီခ်င္းေရာင္းရမွ ၿဖစ္မွာ ဒါေၾကာင့္လြယ္တာ လုပ္ရတာကြ။ ကိုယ္ပိုင္ ဖန္တီးမႈ႕က အခ်ိန္ေပးရတယ္။ ေပးရတာနဲ႕ တန္ေအာင္ရမွမရတာ' တဲ့။<br /><br />တေလာက ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွာ ၿမန္မာႏိုင္ငံဂီတနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး မူပိုင္ခြင့္ေတြ ဘာေတြကို ဂီတသမားတစ္ခ်ိဳ႕က ေၿပာထား ဆိုထားတာ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ရယ္စရာေကာင္းပါတယ္။ သူတို႕ကိုုယ္တိုင္ၾကေတာ့ သူမ်ားသီခ်င္းေတြ ခိုးထားၿပီး ၿပန္ခိုးမွာၾကေတာ့ မူပိုင္ခြင့္တဲ့။ (ကိုယ္ပိုင္ ဖန္တီးမႈ႕ သက္သက္သာလုပ္တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြကို မဆိုလိုပါ)<br /><br />အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့္ ကၽြန္ေတာ္ အထက္မွာေၿပာခဲ့သလို ေၿပာင္းလဲဖို႕ တာစူေနၾကၿပီလို႕ ၿမင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဖက္ကလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ အားေပးရမယ္။ ခိုးကူးေခြေတြ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေရွာင္တာမ်ိဳးတို႕။ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ပဲ ၀ယ္တာမ်ိဳးတို႕ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။ ေၿဖးေၿဖးခ်င္း ၿပင္သင့္ပါတယ္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးပါတယ္။ ပညာရွင္ေတြ တစ္ခုခုကို ဖန္တီးႏိုင္ဖို႕အတြက္ ဖန္တီးႏိုင္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္အေနအထားရွိရပါမယ္တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ဆီမွာ အခုအခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ႀကိဳးစားပန္းစားဖန္တီး လိုက္ရင္ အဲဒီဖန္တီးမႈ႕အတြက္ အက်ိဳးခံစားခြင့္ကနည္း ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဖန္တီးႏိုင္စြမ္းအားေတြက တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ က်လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕လည္း ေ၀ဖန္သင့္ပါတယ္။ ေစ်းေပါေပါရရင္ အကုန္သံုးမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးမထားပဲ မူပိုင္ရွင္ရဲ႕ ရပိုင္ခြင့္ကို အေလးထားသင့္ပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ အားလံုးက ၀ိုင္းႀကီးပတ္လည္လိုက္ေနမွာပဲ။ အေၿပာလြယ္သေလာက္လဲ အလုပ္ခက္ပါတယ္။<br /><br />အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ နည္းနည္းရွက္တတ္လာပါၿပီ။ မ်ားမ်ားရွက္တတ္ေအာင္ ဆက္ႀကိဳးစားလိုက္ပါဦးမည္။<br /><br />PS. ေကာ္ပီသီခ်င္းေတြနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ခံစားမိတာေလးေတြ အရင္က <a href="http://thisandthat81.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html">ေကာ္ပီယဥ္ေက်းမႈ႕</a> ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႕ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။<br /><br />ေအာက္တိုဘာ၊ ၂၀၁၀။<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-8157033373906543210?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-44263974110552535652010-10-27T12:17:00.005+08:002010-10-27T12:30:11.472+08:00<div style="text-align: justify;">ဟစ္တိုင္မွာ ဖိုးေသာၾကာေရးတဲ့ <span style="font-family:Zawgyi-One;"><b><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;color:black;" ><a href="http://hittai.net/?show=rm&amp;fileid=43&amp;t=home3&amp;id=3">အလံခုိးျခင္းေလာ၊ အႏုိင္က်င့္ျခင္းေလာ</a> </span></b>(၂၅ ေအာက္တုိဘာ ၂၀၁၀</span>) ေလးကို အမွတ္မထင္ ဖတ္မိသြားပါတယ္။<br /><br />အရမ္းေကာင္းတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္လို႕ ၿမင္ပါတယ္။ ေတြးစရာေတြ အမ်ားႀကီး ေပးသြားပါတယ္။ ေခါင္းလည္း အမ်ားႀကီး ရွဳပ္သြားပါတယ္။ ၿမန္မာ ႏိုင္ငံ အလံသစ္နဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး မသိေသးတာတစ္ခ်ိဳ႕ သိလိုက္ရပါတယ္။ ထူးဆန္းတာက အဲဒီ အေၾကာင္းအရာကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္ website ဘယ္ blog မွာမွ မဖတ္ဖူးေသးပါဘူး။ (ကၽြန္ေတာ္ကပဲ မေတြ႕လို႕လားေတာ့ မသိဘူး)။ သူေၿပာတဲ့ အတိုင္းဆိုရင္ အလံက အသစ္မဟုတ္ဘူးေပါ့။ အရင္က သံုးဖူးၿပီးသား။ ဘာၿဖစ္လို႕ အခုမွ ၿပန္ေပၚလာရတာလဲ။ ဒါကို ဘယ္သူမွ ဘာလို႕ မေၿပာၾကတာလဲ။ အလံ ဒီဇိုင္းက ဘယ္သူက စထြင္ထားတာလဲ။<br /><br />ၿပီးေတာ့ ၾကယ္ ၁၄ လံုးနဲက အလံကို ေထာက္ခံတာေရာ ဘာလို႕လဲ။ အရင္က ကန္႕ကြက္ခဲ့တဲ့ သူေတြက အခုအဲဒီ အလံကို ပဲ ၿပည္ေထာင္စုအလံလို႕ ၿပန္ေၿပာၾကၿပန္တယ္လို႕လည္း ဆိုထားေသးတယ္။<br /><br />အရင္တုန္းက သိပ္နားမလည္ဘူးလို႕ ထင္တဲ့ကိစၥ အခုေတာ့ တရား၀င္နားမလည္ဘူး ၿဖစ္သြားပါၿပီ။ ဒီညေတာ့ ဘီယာ တစ္ပုလင္းေလာက္ေသာက္မွ အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါ့။<br /><br />မိတ္ေဆြလည္း ဖတ္ၾကည့္သင့္တယ္ ထင္လို႕ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ ပါရေစ။<br /><br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-4426397411055253565?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-77134962466554950782010-10-25T02:16:00.008+08:002010-10-26T21:34:49.736+08:00<div style="text-align: justify;">ေပၚပင္ လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ ဘန္းစကားရဲ႕ အဓိပၸယ္ၿမန္မာစကားမွာ ၾကားဖူးမွာပါ။ တကယ္အစစ္အမွန္မဟုတ္ပဲနဲ႕ ေပၚၿပဴလာ ၿဖစ္ရံု လူအမ်ား အာရံုစိုက္ခံရရံု တစ္ခုခုကို လုပ္ၿပတယ္လို႕ ဆိုလိုပါတယ္။ လူေတြကိစၥေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ေပၚပင္လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ အႏုပညာ၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ပညာေရး အစရွိသၿဖင့္ေပါ့။ အဆိုးဆံုံုးကေတာ့ ဘာသာေရးမွာ ေပၚပင္လုပ္ၾကတာပဲ။<br /><br />ဘာသာေရးနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ အခမ္းအနား(သို႕) ပြဲတစ္ခ်ိဳ႕မွာ လူတစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေပၚပင္လုပ္မႈ႕ေတြက မၿမင္ခ်င္ အဆံုးပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္အဓိက ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ <span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ </span>ပြဲေတြကိုပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူး တဲ့လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘာသာေရးနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ဘာမွ အသိပညာ မရွိပဲ လူရိုေသရွင္ရိုေသၿဖစ္ရံု နာမည္ႀကီးရံု ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႕ ဘာသာေရး အေရၿခံဳတာတတ္ၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အလွဴေငြေတြ အမ်ားႀကီးမတည္ မိမိနာမည္ကို စာလံုးအႀကီးႀကီးနဲ႕ ေဖာ္ၿပခိုင္းေပမယ့္ ဘာသာေရး အယူနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ တစ္လံုးမွ မသိတဲ့ သူေတြလည္း ဒုနဲ႕ေဒးပါ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အလွဴတစ္ခုမွာ ေတြ႕ဖူးတဲ့ သူေဌးမႀကီးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ စကားလက္ဆံုက်တိုင္း သူ႕မရဲ႕ ေၿမာက္မ်ားလွ တဲ့ အလွဴဒါနေတြ အေၾကာင္း ေၿပာလို႕ မဆံုးပါဘူး။ ဘယ္ဘုရားကို ထီးေတာ္တင္တာ၊ ဘယ္ေစတီ ေရႊခ်တာ၊ ဘယ္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ သိမ္ေဆာက္လွဴတာ စသၿဖင့္ စသၿဖင့္။ အဲဒီ သူေဌးမႀကီးက တစ္ခါတစ္ေလ ဆက္ေၿပာတတ္ေသးတယ္။ ကၽြန္မ ေနာက္ဘ၀အတြက္ေတာ့ ဘာမွ ပူစရာမလိုေတာ့ဘူးတဲ့။ အခုဆိုရင္ ကၽြန္မလွဴထားတဲ့ အလွဴအတန္းေတြေၾကာင့္ နတ္ၿပည္မွာ ကၽြန္မအတြက္ ဗိမာန္ေတာင္ ေဆာက္ၿပီး ေလာက္ၿပီတဲ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ သူေဌးမႀကီးကို တစ္ခုပဲေမးခ်င္ပါတယ္။ သူေဌးမႀကီးက အလွဴအတန္းလုပ္ေနတာ လား ဒါမွ မဟုတ္လူ႕ၿပည္ဘဏ္ကေန နတ္ၿပည့္ဘဏ္ကို ပိုက္ဆံ လႊဲေနတာလားလို႕။<br /><br />ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ သူမကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ <span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ</span> အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ေနရာ အေပးအခံရဆံုးပါ။ အမ်ားဆံုး လွဴထားတာကိုး။ ဘယ္မွာ ၿဖစ္ၿဖစ္ သူမက ထိပ္ဆံုး၀ိုင္းမွာပါပဲ။<br /><br />အလွဴအတန္းနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ဆရာေမာင္သစ္ဆင္း စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေလး တစ္ခုမွ်ေ၀ခ်င္ပါတယ္။ တစ္ခါက ရြာတစ္ရြာမွာ သူေဌးႀကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္တဲ့။ တစ္ခါေတာ့ အဲဒီ သူေဌးႀကီးက ေတာင္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္ဆီလာၿပီး နဂိုရွိေနတဲ့ ပ်ဥ္ေထာင္ ေက်ာင္းေလးအစား တိုက္ေက်ာင္း လွဴဖို႕ လာေလွ်ာက္တင္ ပါသတဲ့။ ဆရာေတာ့က သူေဌးႀကီးကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလွဴမယ့္အစား ရြာက စာသင္ေက်ာင္း ကပ္မိုးကပ္ကာ ေလးကို ေကာင္းေအာင္လွဴလိုက္ပါလို႕ အႀကံေပးတယ္။ သူေဌးႀကီးကလည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပဲ လွဴမယ္ တြင္တြင္ ေၿပာေနပါသတဲ့။ ဆရာေတာ္ကလည္း ေနာက္ဆံုး နားခ်လို႕ မရတဲ့ အဆံုး ဒကာ မလွဴတတ္ေသး ပါဘူး လို႕ေၿပာခ်လိုက္တယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ တစ္သက္လံုး အလွဴေရစက္ လက္နဲ႕ မကြာေနလာတဲ့ သူေဌးႀကီး လည္း စိတ္ဆိုးသြားၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေပၚက သုတ္ခနဲ ထၿပန္သြားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူေဌးႀကီးက ေၿမာက္ေက်ာင္းမွာ ခမ္းနားလွတဲ့ တိုက္ေက်ာင္းႀကီး တစ္ေဆာင္ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းလိုက္ပါသတဲ့။ ရြာက စာသင္ေက်ာင္းေလးကေတာ့ ဒံုရင္းဒံုရင္းပါပဲတဲ့။<br /><br />အထက္ပါ အေၾကာင္းအရာေလးကို ဖတ္လိုက္ရင္ ဆရာေမာင္သစ္ဆင္းရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကို သေဘာေပါက္ပါလိမ့္မယ္။ အဲလိုအလွဴမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာဖံုး အလွဴလို႕ ဆိုသဗ်။ ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာဖံုး ၿဖစ္ခ်င္လို႕ လွဴတဲ့ အလွဴေပါ့ဗ်ာ။ လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေသရင္ ေရႊထီးေဆာင္းရတဲ့ ေက်ာင္းဒကာဘြဲ႕ကိုပဲ လိုခ်င္ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ တကယ္လိုအပ္တဲ့ ေနရာမွာက ဘာမွမရဘူး ၿဖစ္သြားေရာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕နဲ႕ သိတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးက မိန္႕ဖူးတယ္။ ဒကာတို႕ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းပြဲမွာ ဆြမ္းခြက္ ႏွစ္ဆယ္ ၿပည့္ေအာင္လွဴမယ့္အစား မိဘမဲ့ကေေလးေက်ာင္းမွာ ထမင္းတစ္နပ္ ေကၽြးလိုက္ပါလားတဲ့။ ဘုန္းႀကီးတို႕အတြက္က ဟင္းခြက္ႏွစ္ဆယ္ မလိုပါဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘုန္းဘုန္းေၿပာတာကို အၿပည့္အ၀ ေထာက္ခံတယ္။<br /><br />အဲလိုေၿပာလို႕ ေက်ာင္းတို႕၊ သိမ္တို႕၊ ေစတီတို႕ကို လွဴစရာမလို ဘူးလို႕ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ တစ္ကယ္ လိုအပ္ေနတာကို အရင္ဆံုးလုပ္သင့္ပါတယ္။ ေက်ာင္းေကာင္းမွ၊ သိမ္ႀကီးဟီးေနမွ ေစတီ ၀င္းေနမွ<span style=";font-family:&quot;;" > ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶ ဘာသာထြန္းကားတယ္လို႕ ဆိုလို႕မရပါဘူး။ ဘာသာ၀င္ အေရအတြက္မ်ားတိုင္း </span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ ထြန္းကားတယ္ လို႕ဆိုလို႕မရပါဘူး။ အသိပညာရွိမွ တကယ္ထြန္းကားတာပါ။ အသိပညာ ဖြံ႕ၿဖိဳးေအာင္ အေလးေပး လုပ္ေဆာင္ရမွာပါ။<br /><br />တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြမွာ ဘာသာေရးနဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ႕ ေရာေနတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ေရွာင္လို႕ မရပါဘူး။ ဥပမာ ရွင္ၿပဳမဂၤလာဆိုရင္ ဘာသာေရးအၿပင္ ၿမန္မာယဥ္ေက်းမႈ႕ တစ္ခုလိုကို ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘာသာေရးပြဲေတြက ယဥ္ေက်းမႈ႕ ေရာေနၿပီး ဘာသာေရးအယူအဆလား လူေတြ (ဘာသာေရး ဂိုဏ္းဆရာေတြ) ထြင္ထားတဲ့ ထံုးစံေတြလား ခြဲရခပ္ခက္ခက္ေတာင္ ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ ေရွးရိုးဆန္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ အေဒၚတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ဘုရားတို႕ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတို႕ သြားေတာ့မယ္ဆိုရင္ ပုဆိုး အတင္း၀တ္ခိုင္းပါတယ္။ ေဘာင္းဘီရွည္နဲ႕ မလိုက္နဲ႕တဲ့။ </span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြပဲ။ ပုဆိုးနဲ႕မွ ေကာင္းမွာေပါ့။တဲ့။ ဒီေနရာမွာ နည္းနည္းေရာေထြးေနပါတယ္။ ပုဆိုး၀တ္တာ </span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"></span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ နဲ႕ ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး။ ၿမန္မာ ယဥ္ေက်းမႈ႕ အရ သာပုဆိုး၀တ္ၾကတာပါ။ (ဒါေတာင္ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာသန္းထြန္းက ပုဆိုး၀တ္တာ ၿမန္မာ ယဥ္ေက်းမႈ႕ မဟုတ္ဘူးလို႕ ဆိုထားတာ ဖတ္ဖူးသလိုပဲဗ်)<br /><br />နယ္က ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းက ေစတီေလးတစ္ဆူမွာ ထီးတင္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ႀကံဳဖူးတာေလး ေၿပာပါရေစ။ ေစတီက သိပ္မႀကီးပါ။ ႏွစ္ထပ္တိုက္ တစ္ခုစာေလာက္ေတာ့ ရွိပါမည္။ ထိုေစတီကို ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ ထီးတင္ရမည္ဟု (မည္သူကမွန္းမသိ) ဆိုပါသည္။ ဆရာေတာ္မွာ အသက္ငါးဆယ္ေက်ာ္ ေၿခာက္ဆယ္နီးပါးရွိပါသည္။ ေစတီ ထီးတင္ရန္ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ၀ါးလံုးၿငမ္း ခေနာ္နီ ခေနာ္နဲ႕ ေပၚတြင္ တက္၍ ထီးတင္သည္မွာ ေအာက္မွ ၾကည့္ရွဳ႕သူမ်ား အသည္းတယားယားရွိလွပါသည္။ တစ္ခုေၿပာဖို႕ က်န္ခဲ့ပါသည္။ ထီးမတင္မွီ အထက္ပါထီးေတာ္ႏွင့္ လိုအပ္သည့္ ပစၥည္းမ်ားကို ဆရာေတာ္၊ အလွဴရွင္မ်ား အၿခားေသာ အေရးႀကီး</span><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="--"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:11pt;" > ပုဂ</span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:11pt;" lang="MY" >ၢ</span><span style="line-height: 115%;font-family:&quot;;font-size:11pt;" >ိဳလ္ မ်ားက</span>ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ေစတီကို ဘယ္ႏွစ္ပတ္ဆိုလားမသိ ပတ္ရေသးသည္။ ထိုအခ်င္းအရာမ်ားသည္ <span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ အယူ၀ါဒႏွင့္ မည္သို႕သက္ဆိုင္ပါသနည္း။ ေစတီေပၚသို႕ ထီးေတာ္တင္သည့္ ကိစၥကို ကၽြမ္းက်င္ေသာ အင္ဂ်င္နီယာ၊ လက္သမား အစရွိသူတို႕က ၿပဳလုပ္လွ်င္ ပိုမေကာင္း ဘူးလား။</span> အကယ္၍ အခန္႕မသင့္ပါက ဆရာေတာ္ ၿပဳတ္က်ၿပီး အနာတရာ ၿဖစ္၍ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပ်ံလြန္ေတာ္မူ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ၿဖစ္ပါက <span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ ၀င္မ်ားအတြက္ ပိုၿပီး မနစ္နာ ႏိုင္ဘူးလား။ စဥ္းစားမိတာပါ။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ေတာ့ အယူအဆတူခ်င္မွ တူပါလိမ့္မည္။</span><br /><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"><br />ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးတဲ့ လူတစ္ခ်ိဳ႕က ေပၚပင္ေတြပဲ လိုက္လုပ္ေနၾကၿပီး သစၥာေလးပါး ဘာလဲဆိုတာေတာင္ မသိပါဘူး။ (မိတ္ေဆြ မယံုရင္ မိတ္ေဆြပတ္၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့ လူအခ်ိဳ႕ကို သစၥာေလးပါး ဘာလဲဆိုတာ ေမးၾကည့္ပါ။ အဓိပၸာယ္ကို ရွင္းၿပခိုင္းပါ။ ၾကက္တူေရြးစကား ေၿပာသလို ပါဠိလို ရြတ္ႏိုင္တာကို သိတယ္လို႕ မမွတ္ယူပါႏွင့္)။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘြဲ႕ရၿပီးမွ သစၥာေလးပါး ဘာဆိုတာ စာအုပ္တစ္ခ်ိဳ႕ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ သိတာပါ။ တစ္သက္လံုးမိရိုးဖလာ ကိုးကြယ္လာခဲ့တာပါ။ </span>သစၥာေလးပါး ဘာမွန္းမသိေသာ <span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶဘာသာ ဘာသာ၀င္ ဟူေသာ စကားလံုးသည္ ႏွစ္ဆယ့္ တစ္ရာစု အတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ ဟာသ တစ္ခု ၿဖစ္ႏိုင္ပါသည္။<br /><br /></span><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="--"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >အခုအခ်ိန္မွာ လူတစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘာသာေရးဂိုဏ္းဆရာ တစ္ခ်ိဳ႕ တီထြင္ဖန္တီးထားတဲ့ အရာေတြေနာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ရင္း အခ်ိန္ေတြ ေငြေတြ ကုန္ေနၾကပါတယ္။ ေပၚပင္ဘာသာေရး၊ ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာဖံုး ဘာသာေရး ေတြပဲလုပ္ေနၾကပါတယ္။ လူေသလူၿဖစ္ စာအုပ္ေရးခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ ရွင္ဥကၠဌ စကားနဲ႕ ဆိုရရင္ 'ယုန္ခ်ိဳနဲ႕ ၿပဳလုပ္ထားတဲ့စူးၿဖင့္ ပုဇြန္ေသြးကို ေဖာက္ယူရန္ႀကိဳးစား ေနၾကသည္' ဆိုသလိုပါပဲ။</span></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><br /><span style=";font-family:&quot;;" ></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >ေအာက္တိုဘာ၊၂၀၁၀။<br /></span></p><p class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" >မိုးတိမ္ညိဳ</span></p><span style=";font-family:&quot;;" ></span> <!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="--"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--> <!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="--"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-7713496246655495078?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-60532563229420088712010-10-19T15:25:00.001+08:002010-11-06T19:16:27.014+08:00<div style="text-align: justify;">တစ္ခါက အၿငိမ့္တစ္ခုထဲမွာ လူရြင္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္ၿပက္လံုးပ်က္ေနတာ ၾကည့္ဖူးပါတယ္။ တစ္ေယာက္က ဒီလိုဆိုတယ္ဗ်။<br /><br />'ဒို႕ႏိုင္ငံ ႀကီးမွာ ေစတီပုထိုး ေက်ာင္းကန္ေပါတယ္ အမ်ိဳးဂုဏ္ဇာတိေသြး ၿမင့္မားလွတယ္....'<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေနာက္တစ္ေယာက္က လပ္ခုပ္ေလး တီးၿပီး အားေပးေနတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ ပထမတစ္ေယာက္ကပဲ ဆက္ဆိုတယ္။<br /><br />'ဆက္မဆိုေတာ့ ဘူးကြယ္ ..... ဒီတင္ပဲ ရပ္တာ ေကာင္းတယ္ ဆက္ဆိုရင္ အကုန္လံုး ေသာက္က်ိဳးနဲ လိမ့္မယ္...' တဲ့ဗ်။<br /><br />အဲဒီမွာ ေဘးက လူရြင္ေတာ္က ေပါက္ကရကြာ ဆိုၿပီး ဆိုတဲ့ ေကာင္ကို ရိုက္လိုက္တယ္။<br /><br />ၿပက္လံုးေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ။ သာမာန္ၾကည့္ရင္ေတာ့ သာမာန္ပဲ ရယ္ၿပီး ၿပီးသြားမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ ဆိုလိုက္လိုက္ သီခ်င္းေနာက္ကြယ္မွာ စဥ္းစား စရာေတြက အမ်ားႀကီးပါပဲ။<br /><br />ဟုတ္ပါတယ္။ သူဆိုခဲ့ တဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံက အမ်ိဳးဂုဏ္ေတြ၊ ဇာတိမာန္ေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အရင္ ကရွိခဲ့တာေတြေပါ့ဗ်ာ။ အခုအခ်ိန္အထိ ဆက္ေၿပာရရင္ေတာ့ ဟိုလူရြင္ေတာ္ ဆိုခဲ့ တဲ့ အတိုင္း ေသာက္က်ိဳး နည္း ကုန္မွာ အေသအခ်ာ ပါပဲ။ (ေသာက္က်ိဳးလည္း နည္းခဲ့ၾကၿပီးပါၿပီ)<br /><br />ႏိုင္ငံေရး ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ထဲ ဖတ္ဖူးသလိုပါပဲ။ အခုလို ၿဖစ္ခဲ့တာေတြကို ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္ ဘယ္၀ါေၾကာင့္ ဘယ္၀ါဒေၾကာင့္ ညာ၀ါဒေၾကာင့္ စသၿဖင့္ လက္ညိႈးထိုးမေနပဲ အခုဘာလုပ္ၾက မလဲ ဆိုတာ စဥ္းစား သင့္ပါၿပီတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေထာက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သမိုင္းဆိုတာေတာ့ ေမ့လို႕မရဘူး။ သင္ခန္းစာ ယူရေအာင္ သင္ကိုသင္ရမယ္း။ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာ သန္းထြန္းေၿပာခဲ့ သလိုေပါ့ဗ်ာ။ မအေအာင္ လို႕ သမိုင္း ေတာ့သင္ရမွာေပါ့။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံက ဒုတိယကမာၻစစ္ၿပီးခါစ ကလည္း အေရွ႕ေတာင္ အာရွမွာ ထိပ္ဆံုးကပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အမွတ္မထင္ Google မွာ ေလွ်ာက္ေမႊရင္းနဲ႕ Time Magazine ကဦးႏုပံု နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံ ကိုယ္စားၿပဳ တဲ့ ေစတီပံုေတြ မ်က္ႏွာဖံုးမွာ ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ အရင္တံုးက မ်ား တို႕ႏိုင္ငံက ကမာၻမွာ ေတာ္ေတာ္ ၀င္ဆံ့တာပဲဟ လို႕ေတာင္ ေတြးမိပါေသးတယ္။<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TL07Nw3zxaI/AAAAAAAAAD0/1_B63GhJnWs/s1600/time_u-nu.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 243px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TL07Nw3zxaI/AAAAAAAAAD0/1_B63GhJnWs/s320/time_u-nu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5529641025124156834" border="0" /></a><br /><br />အတိတ္က ေရႊထီးေဆာင္းခဲ့ရတာေတြ ၿပန္ေၿပာရရင္ စင္ကာပူၿမိဳ႕ တည္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေတာင္ လာၾကည့္ခဲ့ရေသး လို႕ ဆိုသဗ်။ အဲဒါေၾကာင့္ေနမွာ တိုပါအိုး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနားမွာ ၿမန္မာ လမ္းနာမည္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ပဲခူးလမ္း၊ မန္းေလးလမ္း၊ ဗန္းေမာ္လမ္း၊ ဧရာ၀တီလမ္း၊ ရွမ္းလမ္း၊ ပုသိမ္လမ္း၊ မင္းဘူးလမ္း၊ အင္း၀လမ္း တဲ့ဗ်ာ။ Ava Plaza အင္း၀ ပလာဇာေတာင္ ရွိေသးတယ္။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TL07W7n9FyI/AAAAAAAAAD8/dC8QgXWnBY4/s1600/Map.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 392px; height: 196px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TL07W7n9FyI/AAAAAAAAAD8/dC8QgXWnBY4/s320/Map.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5529641182629271330" border="0" /></a><br />အခုေတာ့ အေၿခအေနေတြကေတာ္ေတာ္ ကြာၿခားသြားပါၿပီ။ ၿပီးေတာ့ တစ္ခုသတိထားမိတာရွိေသးတယ္။ စင္ကာပူကို ၀င္တဲ့ စားေသာက္ကုန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထိုင္းက လုပ္တာေတြ မ်ားတယ္။ ဆန္ဆိုတာ ကေတာ့ မေၿပာနဲ႕ေတာ့ အားလံုး ထိုင္းကၾကည့္ပဲ။ အဲလိုၿမင္ရေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ Envy ၿဖစ္မိတယ္ဗ်ာ။ အတူတူၿခင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံက ဘာလို႕ အဲေလာက္ ေနာက္ေရာက္ေနတာရလဲ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံ ေၿပာင္းလဲဖို႕ လိုအပ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ။ အခုေတာ့ ေနာက္လေရြးေကာက္ပြဲတဲ့။ လာၿပန္ၿပီတစ္ခါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘယ္လိုၿဖစ္ၿဖစ္ အေကာင္းဘက္ကေနပဲ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ <span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);"><span style="color: rgb(51, 102, 255);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ဘာပဲေၿပာေၿပာ အေကာင္းဘက္က ၿမင္ၾကည့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရ မေၿပာင္းလဲႏိုင္ေသးရင္ေတာင္မွ စီးပြားေရး အရေတာ့ ေၿပာင္းလဲသင့္ၿပီ ထင္တာပါပဲဗ်ာ။ စင္ကာပူ၊ တရုတ္၊ ဗီယက္နာမ္ တို႕လိုေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />ၿမန္မာႏိုင္ငံသား ေတြ ၿပည္ပႏိုင္ေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ အဆင္ေၿပေၿပ ပညာေတြ ဘယ္ေလာက္တတ္တတ္ မၿပည့္စံုပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ကို စင္ကာပူႏိုင္ငံသား မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က ေၿပာဖူးတယ္။ မင္းဒီမွာ ေနတာၾကာၿပီပဲ။ အခြင့္အေရးရရင္ စင္ကာပူႏိုင္ငံသား ခံလိုက္ပါလားတဲ့။ ဒီမွာ အစစအစစ အရာရာတိုးတက္တယ္။ စီးပြားေရးေကာင္းတယ္ ဘ၀လံုၿခံဳမႈ႕ရွိတယ္။ မင္းအတြက္ ဘာမေကာင္းတာမ်ားရွိလဲ။ အနာဂတ္အတြက္လည္း ေကာင္းေနတာပဲ။ မင္းတို႕ဆီမွာထက္ အမ်ားႀကီးသာပါတယ္ကြာတဲ့။ သူကေတာ့ တကယ့္ ေစတနာနဲ႕ ေၿပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကို ေမးခြန္းတစ္ခု ၿပန္ထုတ္မိပါတယ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">္။</span><br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ခင္ဗ်ားကို ဖိုက္စတား ေဟာ္တယ္ မွာ တစ္သက္လံုးထားမယ္ ေနႏိုင္လားလို႕။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">အဲလိုေမးေတာ့ တစ္သက္လံုးေတာ့ ဘယ္ေနႏိုင္မလဲကြတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီလိုပါပဲလို႕။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ စင္ကာပူမွာ ေနေနရတာ ဖိုက္စတား ေဟာ္တယ္မွာ ေနရသလိုပါပဲ။ အစစအရာရာ ေကာင္းေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ မွ မဟုတ္တာဗ်ာေနာ့္။ မဟုတ္ဘူးလား မိတ္ေဆြ။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;">ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၀<br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >မိုးတိမ္ညိဳ<br /></span><br /></span></span></span></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-6053256322942008871?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-72927690449457266182010-10-16T22:19:00.007+08:002010-10-17T18:04:08.973+08:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TLm8ZvkraKI/AAAAAAAAADk/vNa7dYAV1Gw/s1600/image%7B0%7D%5B1%5D1.png"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 237px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TLm8ZvkraKI/AAAAAAAAADk/vNa7dYAV1Gw/s320/image%7B0%7D%5B1%5D1.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528657168027052194" border="0" /></a><br /><br />ဒီတစ္ခါ ၾကည့္မိတဲ့ ဇာတ္ကား တစ္ကားကေတာ့ ထိုင္းဇာတ္ကားပါ။ Bang Rajan တဲ့။ ဇာတ္လမ္း အေၾကာင္းကေတာ့ ၿမန္မာေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ၁၇၆၇ ခုႏွစ္မွာ က်ဴးေက်ာ္ခဲ့တာကို တြန္းလွန္တဲ့ ကားပါ။ Bang Rajan ဆိုတဲ့ ရြာေလးက ေန ခုခံေနလိုက္တာ အင္အားႀကီးမားတဲ့ ၿမန္မာတပ္ေတြ ေတာ္ေတာ္ ခက္ခက္ခဲခဲ တိုက္ခိုက္ရတယ္ဆိုတာကို တင္ၿပထားပါတယ္။ စစ္၊ အခ်စ္၊ အမုန္း၊ ဇာတ္ၾကမ္း ရသ အစံုပါပဲ။ Bang Rajan 2 လည္း ထြက္ပါၿပီ။ အဲဒီကားလည္း ေကာင္းပါတယ္။<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TLm8mNTH5MI/AAAAAAAAADs/rBPf9bEBSU4/s1600/bang_rajan_2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TLm8mNTH5MI/AAAAAAAAADs/rBPf9bEBSU4/s320/bang_rajan_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528657382164915394" border="0" /></a>ဒါကေတာ့ ၿမန္မာ စစ္ဗုိလ္ပံုေပါ့<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />အဲဒီဇာတ္လမ္းထဲမွာေတာ့ ၿမန္မာေတြက လူဆိုးလူယုတ္မာ လူညစ္ေတြေပါ့။ စစ္ႏိုင္လို႕ ထင္တိုင္းႀကဲ၊ လူသတ္၊ မုဒိန္းက်င့္ မေကာင္းမႈ႕ အစံုပါပဲ။ အင္း ဘယ္လိုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ စစ္ဆိုတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မေကာင္းပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ၿမန္မာေတြမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ အခု ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေနတဲ့ ကမာၻႀကီးရဲ႕ သဘာ၀လို ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ ႀကီးႏိုင္ငယ္ညွင္း နဲ႕ တကယ္ေတာ့ ေတာရိုင္းဥပေဒသပါပဲ။<br /><br />ဇာတ္လမ္းၾကည့္ရင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာရုပ္ရွင္ေတြ အေပၚ အေတာ္ကို အားမလိုအားမရ ၿဖစ္မိပါတယ္။ ၿမန္မာအက္ရွင္ကားေတြ ဘယ္ကားမွ လိုက္မမွီပါဘူး။ အေ၀းႀကီး မွာ ၿပတ္က်န္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ၿမန္မာဇာတ္ကား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အံ့ၾသစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ညံ့ပါတယ္။ ၿမန္မာကားေတြ ညံ့တာကို တစ္ခ်ိဳ႕က နည္းပညာ လိုက္မမွီလို႕လို႕ ေစာဒက တက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါလည္း တစ္ပိုင္းပါ။ တကယ္ကေတာ့ အႏုပညာကို အားနည္းတယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ ဥပမာကိုရီးယားကားေတြကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ ဘာ Special Effect ဘာ Action မွ မပါပါဘူး။ ရသသက္သက္ပါ။<br /><br /><br />တစ္ခု သေဘာက်တာက အဲဒီဇာတ္ကားထဲမွာ ၿမန္မာစစ္တပ္ရဲ႕ အၿပင္အဆင္ ေတြပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမန္မာေတြရိုက္လိုက္ရင္ တကယ့္စစ္တပ္နဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မတူဘူး။ ဇာတ္ႀကီးနဲ႕ ပဲတူတယ္။ ၿပီးေတာ့ ၀တ္စံုေတြက အသစ္ေတြ။ နည္းနည္းေတာ့ အတုယူဖို႕ေကာင္းတယ္။ ရြာေတြ အိမ္ေတြ အၿပင္အဆင္က လည္း ေတာ္ေတာ္ သဘာ၀က်ပါတယ္။ မင္းက်န္စစ္တို႕ သူ႕ကၽြန္မခံၿပီ နဲ႕ ယွဥ္လိုက္ရင္ ရွက္ဖို႕ေတာင္ ေကာင္းပါတယ္။ အရင္တံုးက ကၽြန္ေတာ္တို႕ေလာက္ မတိုးတက္တဲ့ ထိုင္းႏုိင္ငံက အခုေတာ့...<br /><br />ဗိုလ္ထြန္းၾကည္ အႏွစ္ငါးဆယ္ေက်ာ္ကိုယ္ေတြ႕မ်ား စာအုပ္မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ေလး လည္း ဖတ္ၾကည့္ပါဦး။<br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">စာေရးသူက ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ အေမရိကန္သုိ႔ ပညာသင္ သြားေရာက္စဥ္ ဘန္ေကာက္ႏွင့္ ရန္ကုန္ ေလယာဥ္ကြင္း ႏႈိင္းယာဥ္ပုံကုိ “ဘန္ေကာက္ေလယာဥ္ကြင္း ေတြ႔ရေတာ့ တုိ႔ႏုိင္ငံ မဆုိးလွပါလား လုိ႔ ေတြးမိသည္။ ထုိအခ်ိန္က ဘန္ေကာက္ ေလယာဥ္ကြင္းမွာ ႏုံခ်ာလွသည္။ ေလယာဥ္ကြင္း ထဲတြင္ ၀ါးကပ္မုိး ထရံကာတဲမ်ားပင္ ရွိေနသည္။ ပ်ံက် က်ဴးေက်ာ္ေနေသာ အေဆာက္အဦးမ်ား မဟုတ္ ေလယာဥ္ကြင္းမွ အသုံးျပဳေနေသာ အေဆာက္အဦးမ်ား ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မဂၤလာဒုံ ေလယာဥ္ကြင္းႏွင့္ ဘာမွမဆုိင္” ဟု ေဖာ္ျပထားသည္</span></span>။</span><br /><br />အင္းေလ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ ကာတြန္းလို႕ေပါ့။ ဘယ္သူ႕ ေၾကာင့္လို႕ ေၿပာရမွာ ခပ္ခက္ခက္ပဲ။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TLm8JfF-D1I/AAAAAAAAADc/nTDFdQmqQgo/s1600/APK.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TLm8JfF-D1I/AAAAAAAAADc/nTDFdQmqQgo/s320/APK.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528656888725376850" border="0" /></a><br /><br />အခုဇာတ္လမ္း ႏွစ္ကားလံုးလည္း ဇာတ္လမ္းအရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိတ္ေဆြ တစ္ခုေတာ့ အႀကံေပးပါရေစ။ အဲဒီဇာတ္ကားေတြ တကယ္လို႕မ်ား ၾကည့္မိမယ္ ဆိုရင္ မိတ္ေဆြမွာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ေလး တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားရွိခဲ့ ရင္ခဏေတာ့ ေဘးမွာ ခ်ိတ္ထားၿပီးမွ ၾကည့္ပါလို႕ အႀကံဥာဏ္ေပးပါရေစ။<br /><br />ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၀<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-7292769044945726618?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-44882135426789710642010-10-03T14:33:00.014+08:002010-10-05T09:14:57.797+08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgn6-8LFfI/AAAAAAAAACk/C8wPi1EbM0s/s1600/DSC_0131.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgn6-8LFfI/AAAAAAAAACk/C8wPi1EbM0s/s320/DSC_0131.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523708837251192306" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">ဒီတစ္ပတ္ ရံုးပိတ္ရက္တစ္ရက္မွာေတာ့ စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့ ကုန္းမင္းစြမ္း Kong Meng San Temple ကို သြားလည္ ၿဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေလး ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္လို႕ပါ။ စင္ကာပူမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ႀကီးတဲ့<span style=";font-family:&quot;;" > တရုတ္</span><span style=";font-family:&quot;;" >ဗုဒ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၶ ဘာသာ ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း ပါ။ ဆင္းတုေတာ္ အႀကီးႀကီး တစ္ဆူ ရွိတဲ့ ဘုရားေက်ာင္း ေဆ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ာင္ တစ္ခုရွိပါတယ္။ အဲဒီ ဆင္းတုေတာ္ၾကီးဟာ မႏၱေလးက မဟာၿမတ္မုနိဘုရားၾကီးထက္ေတာင္ ၾကီးမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီအေဆာက္အအံုရဲ့ အေပၚဆံုးထပ္မွာ တည္ရွိၿပီး တိတ္ဆိတ္ေအးခ်မ္းလို႕ ေနပါတယ္။ အဲဒီ ဆင္းထုေတာ္ရွိရာအခန္းမွာ အေစာင့္တစ္ေယာက္ သာေတြ႕ ရပါတယ္။ တရား ထိုင္ေနၾကတဲ့ သူအခ်ိဳ႕ က်ိဳးတို႕က်ဲတဲေတြ႕ ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္ဘုရားဆင္းတုေတာ္ ရဲ့ေအးခ်မ္းမနဲ႕ အခန္းရဲ့ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္မႈ တို႕ေၾကာင့္အတန္ၾကာ တရားထိုင္ၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တရားထိုင္ဖို႕ေနရာေလးေတြ လည္းေသခ်ာလုပ္ ေပးထားတာေတြ႕ရပါတယ္။</span> ၿပီးေတာ့ တၿခား ေလွ်ာက္ၾကည့္စရာ ၊ေလ့လာစရာေနရာေတြ လည္း အမ်ားႀကီးပါ။ စင္ကာပူ မွာ သြားသင့္တဲ့ ေနရာ တစ္ခုလို႕ ထင္ပါတယ္။<br /></div><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgoZEnRROI/AAAAAAAAAC0/9r1xo95BpI8/s1600/DSC_0018.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgoZEnRROI/AAAAAAAAAC0/9r1xo95BpI8/s320/DSC_0018.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523709354170205410" border="0" /><span style="" lang="MY"><span style="font-style: italic;">ိ</span></span></a></span></span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >ဒီေနရာကေတာ့ တရား ထိုင္လို႕ အေကာင္းဆံုး ေနရာပါ။</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgoZEnRROI/AAAAAAAAAC0/9r1xo95BpI8/s1600/DSC_0018.JPG"><br /></a><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgoZEnRROI/AAAAAAAAAC0/9r1xo95BpI8/s1600/DSC_0018.JPG"><span style="" lang="MY"></span></a><span style="" lang="MY"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgook9ea8I/AAAAAAAAADM/9-RcrFLzxh8/s1600/DSC_0065.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgook9ea8I/AAAAAAAAADM/9-RcrFLzxh8/s320/DSC_0065.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523709620551314370" border="0" /></a></span></span></span></span></span></div> <span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ဒါက ဘုရားဆင္းထု ၁၀၀၀၀ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းေဆာင္ပါ</span><br /><div style="text-align: left;">ၿမန္မာႏိုင္ငံ မံုရြာၿမိဳ့ က သံဗုေ<span style="">ဒ</span><span style="" lang="MY">ၶ​ ဘုရားကို သတိရေစမွာ အေသအခ်ာ ပါ။</span><br /><br /></div></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgoZEnRROI/AAAAAAAAAC0/9r1xo95BpI8/s1600/DSC_0018.JPG"><span style="" lang="MY"></span></a><span style="" lang="MY"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgotBAprwI/AAAAAAAAADU/cgEo2OS8C9Y/s1600/DSC_0090.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgotBAprwI/AAAAAAAAADU/cgEo2OS8C9Y/s320/DSC_0090.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523709696800304898" border="0" /></a></span></span></span></span></span><span style="" lang="MY">ကြမ္ရင္နဲ႕ အရုပ္ကေလးေတြ ေနာ</span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">က္ကေတာ့ စာၾကည့္တိုက္ပါ</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgoZEnRROI/AAAAAAAAAC0/9r1xo95BpI8/s1600/DSC_0018.JPG"><span style="" lang="MY"></span></a><span style="" lang="MY"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgolQL1dVI/AAAAAAAAADE/pqAdwdLlOU4/s1600/DSC_0061.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgolQL1dVI/AAAAAAAAADE/pqAdwdLlOU4/s320/DSC_0061.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523709563434792274" border="0" /></a></span></span></span></span></span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ဒါက တၿခား ေက်ာင္းေဆာင္တစ္ခု</span><br /></div><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgohtSVyAI/AAAAAAAAAC8/Abx8QhJKi3c/s1600/DSC_0009.JPG"><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"></span></span></a><span style="" lang="MY"><span style="" lang="MY"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgoZEnRROI/AAAAAAAAAC0/9r1xo95BpI8/s1600/DSC_0018.JPG"><span style="" lang="MY"></span></a><span style="" lang="MY"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgohtSVyAI/AAAAAAAAAC8/Abx8QhJKi3c/s1600/DSC_0009.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_COYJgkwRHJQ/TKgohtSVyAI/AAAAAAAAAC8/Abx8QhJKi3c/s320/DSC_0009.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5523709502527227906" border="0" /></a></span></span></span>ဒီလိုေနရာေတြမွာ စာအုပ္ေတြ အလကား </span><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ယူလို႕ရပါတယ္</span>။မဟာစည္ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ့ စာေတြကို ဘာသာၿပန္ထားတဲ့ စာအုပ္ေတြလည္း အပါအဝင္ပါ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံလိုဆို ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက ေရးသလို ဘဝေနနည္းေတြပါဘဲ။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><span style=";font-family:&quot;;" lang="MY">ၿပီးေတာ့ အဲဒီ ေက်ာင္းမွာ ေန႕လည္စာ သတ္သတ္လြတ္ကို ေန႕စဥ္ မနက္ ဆယ့္တစ္နာရီ နဲ႕ တစ္နာရီ ၾကားမွာ စတုဒီသာ ေကၽြးပါတယ္။</span> ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ လည္းဘာသာေရးစာအုပ္နဲ႕ CD ေတြလည္းဒါနၿပဳထားပါတယ္။<br /><br />တစ္ခုေတာ့ ေၿပာရဦးမယ္။ အဲဒီေန႕က စေနေန႕ ဆိုေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ လူမ်ားမယ္ ထင္ေနတာ ထင္သေလာက္ မရွိပဲ Bishan MRT မွာရွိတဲ့ Shopping Mall ကေတာ့ လူတိုးမေပါက္ေအာင္ စည္ကားပါသဗ်ာ။<br /><br />သြားလည္ခ်င္ရင္ေတာ့ ေအာက္ကလိပ္စာ အတုိင္းသြားလို႕ရပါတယ္။<br /><br />Kong Meng San Phor Kark See Monastery <div class="header_detail_preview_text1 Link18" style="margin-right: 10px;"><span class="Link18" style="">Bright Hill Crematorium &amp; Columbarium</span>.., 88 Bright Hill Road, S(574117)</div><br /><br />ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၀<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-4488213542678971064?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-4225843067678038892010-10-03T09:36:00.004+08:002010-10-03T11:11:04.093+08:00<div style="text-align: justify;">အဲဒီေန႕က ကၽြန္ေတာ့္ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိုက္ဆံ ၂ ေဒၚလာပဲ ရွိတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ဘူတာရံုက ATM မွာ ပိုက္ဆံ ထုတ္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ATM ကိုေရာက္ေတာ့ တန္းစီေနတဲ့ သူ ငါးေယာက္္ေလာက္ ရွိတယ္ဗ်။ ေရွ႕ဆံုးက တန္းစီ ေနတာကေတာ့ မိန္းမႏွစ္ေယာက္။ တိတိက်က် ေၿပာရရင္ေတာ့ တရုတ္မႏွစ္ေယာက္။ သူတို႕ အလွည့္ေရာက္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား ATM ဆီကို သြားၿပီးေတာ့ ေငြလြဲတာလား ဘာလား မသိဘူး လုပ္ၾကတယ္။ အဲဒီ အထိေတာ့ ၿပသနာ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ ဘဏ္ကဒ္ႏွစ္ကဒ္နဲ႕ လုပ္ေနလိုက္ၾကတာ အခ်ိန္ကေတာ္ေတာ္ၾကာလာတယ္။ မၿပီးႏိုင္ဘူး။ ေနာက္က တန္းစီေနတဲ့ သူေတြ လည္း နည္းနည္း စိတ္မရွည္တဲ့ ပံုစံၿပလာၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေက်ာ္ၾကာလာၿပီ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မေနႏိုင္တဲ့ ေရွ႕ဆံုးကတစ္ေယာက္က သြားေၿပာတယ္။ တၿခားလူေတြလည္း တန္းစီေနတယ္ေပါ့။ ၿမန္ၿမန္ေလး လုပ္ေပးဖို႕။ အဲဒီေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ကတစ္ေယာက္က ၿပန္ေၿပာတယ္။ ဒါငါတို႕ရဲ႕ Right ပဲတဲ့။ မေစာင့္ႏိုင္ရင္ တၿခားစက္မွာ သြားထုတ္တဲ့။<br /><br />သူတို႕ရဲ႕ အခြင့္အေရးပဲတဲ့ဗ်။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္သြားစဥ္းစားမိတယ္။ သူေၿပာတဲ့ သူတို႕ရဲ႕ အခြင့္အေရးပဲဆိုတာ ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗ်ာ သိပ္ဘ၀င္မက်ဘူး။ ဒါအခြင့္ေရးဆိုေပမယ့္ လူတိုင္းမွာ တစ္ဖက္သားကို ၾကည့္ေပးတဲ့ စိတ္ဓါတ္ေလး ရွိရမယ္ လို႕ထင္ပါတယ္။ ဒါငါ့အခြင့္အေရးပဲ ဆိုၿပီး လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္ေနရင္ ကမာၻႀကီးက ေနေပ်ာ္စရာေကာင္း တဲ့ ကမာၻႀကီး ဘယ္ေတာ့မွ ၿဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ အဲလိုလူေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ဘူးပါတယ္။ ေလယာဥ္စီးတံုးကလည္း ေလယာဥ္ပ်ံေပၚမွာ ရွိတဲ့ ႏွစ္လံုးထဲေသာ အိမ္သာကို လူေတြ တန္းစီ ေနမွန္းသိရဲ႕နက္ နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာေအာင္ သံုးတဲ့သူ၊ ဘစ္ကားေပၚမွာ ကိုယ့္ေဘးက ထိုင္ခံုလြတ္ကို အိတ္ႀကီးတင္ၿပီး စီးတဲ့သူ၊ ဓါတ္ေလွခါး စီးတဲ့အခါ လူတစ္ေယာက္ ေၿပးလာေနမွန္းသိရဲ႕နဲ႕ အၿမန္တံခါးပိတ္ၿပီး တက္သြားတဲ့သူ စသၿဖင့္စသၿဖင့္ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ဖူးပါတယ္။<br /><br />ဒါေတြက ဥပေဒေတြ ဘာေတြ ထုတ္ထားတာ မဟုတ္ေတာ့ ဘယ္သူ႕ကို မွေၿပာလို႕ေတာ့ မရပါဘူး။ လူအခ်င္းအခ်င္း နားလည္မႈ႕ ေလးနဲ႕ ပဲ တည္ေဆာက္ယူရမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အၿမင္အရေတာ့ အခုေခတ္ကမာၻႀကီးမွာ နည္းပညာနဲ႕ အသိပညာဟာ ၿပိဳက္တူ တိုးတက္ေနပံု မရပဲ နည္းပညာ တစ္ခုထဲကသာ တဟုန္ထိုး တက္သြားၿပီး အသိပညာကေတာ့ ေနာက္က ေနအိပဲ့ အိပဲ့လိုက္ ေနရသလိုပါပဲ။<br /><br />လူေတြမွာ တစ္ဖက္သားကို စာနာေပးႏိုင္မႈ႕ နားလည္ေပးႏိုင္မႈ႕ ေတြ နည္းလာၾကပါတယ္။ အေၿခအေနေတြက လည္း အဲလို ဖန္တီး ေပးတာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ႀကံဳဖူးေသးတယ္ဗ်။ တစ္ခါက ကၽြန္ေတာ္ ရံုးေနာက္က်ေနလို႕ အၿမန္ေၿပးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အဖြားႀကီး တစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကို လမ္းၿဖတ္ကူး တာတြဲ ေပးဖို႕ အကူအညီေတာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီ အခ်ိန္တုံးက ေတာ္ေတာ္ ခ်ီတံုခ်တံု ၿဖစ္ခဲ့တယ္ဗ်။ အဲဒီ အဖြားကိုလည္း ကူညီခ်င္ ရံုးေနာက္က်ရင္ အေၿပာအဆိုခံရမယ့္ အေၿခအေနကိုလည္း မႀကံဳခ်င္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ္ရံုးကို အခ်ိန္မွီေရာက္ေအာင္ပဲ သြားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ အဖြားရဲ႕ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခံစားခဲ့ရသလို ပဲ ခံစားမိမယ္ ထင္ပါတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ ကိစၥေလးေတြက အေသးအဖြဲေလးေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အေသးအဖြဲေလးေတြ မ်ားလာရင္ စိတ္အေႏွာက္ အယွက္ ၿဖစ္စရာေတြ မ်ားလာတတ္ပါတယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ႀကံဳခဲ့ဖူးတဲ့ အေၿခအေနေလး ေဖာက္သည္ခ်ခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိုပါ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တစ္မနက္ ရံုးသြားဖို႕ ထြက္လာေတာ့ အိမ္ေရွ႕ ၀ရန္တာမွာ ေဘးအိမ္က ပန္းအိုးေတြ ေရေလာင္း ထားတာေတြ႕ရတယ္ဗ်။ သမံတစ္လင္းေပၚမွာ ေရေတြ အိုင္ေနတာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ေရွာင္ကြင္းသြားေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ ေဘာင္းဘီစေလး ေရနဲနဲ စိုသြားပါတယ္။ ဓါတ္ေလွခါး ရပ္ေစာင့္ေနေတာ့ လည္း ဓါတ္ေလွခါးက အေပၚထပ္ကေန ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ဆင္းမလာဘူးဗ်ာ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေစာင့္ေနတယ္ထင္တယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကမွ လူႏွစ္ေယာက္ ဆင္းလာတယ္။ ပံုမွန္ထက္ ပိုေစာင့္လိုက္ရတယ္ ေပါ့ဗ်ာ။ MRT အ၀င္ စက္ေလွခါးမွာလည္း ေနာက္က လူတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို တြန္းၿပီး အေပၚကို သုတ္သုတ္ တက္သြားတယ္။ ဒီလိုဒီလို အေသးအဖြဲေလးေတြကို ဥပမာ အၿဖစ္ေၿပာတာပဲ။ တစ္ေနကုန္ အဲလိုေသးေသး ေလးေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရပါတယ္။ လူေတြကိုလည္း အၿပစ္တင္လို႕ မရပါဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလၾကေတာ့ အေၿခအေနကို က အဲလို သုတ္သုတ္ ၿဖစ္ေအာင္ ဖန္းတီးေပးေနေတာ့ လူတိုင္းက အေသးအဖြဲေလးေတြကို ဂရုမစိုက္ႏိုင္ၾကေတာ့ ဘူးေပါ့။<br /><br />လူတိုင္းလူတိုင္းက ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ေလးကို ေနေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ေလး ၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ၾက ရင္ေတာ့ ကမာၻႀကီးက အခုထက္ ပိုသာယာၿပီး ေနေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ကမာၻႀကီး ၿဖစ္လာမွာပါ။ အေသး အဖြဲေလးပဲ ဆိုၿပီး ဂရုမစိုက္ပဲ အေနပါနဲ႕။ အဲဒီ အေသးအဖြဲေလးေတြ စုၿပီး အႀကီးအႀကီး ၿဖစ္သြား ႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ။<br /><br />ေအာက္တိုဘာ၊၂၀၁၀<br />မိုးတိမ္ညိဳ<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1850922403521134944-422584306767803889?l=thisandthat81.blogspot.com' alt='' /></div>Moe Tain Nyohttp://www.blogger.com/profile/14394844427996214607noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1850922403521134944.post-2609886475849852302010-09-27T10:14:00.005+08:002010-09-27T10:32:50.022+08:00၂၆ ရက္ စက္တင္ဘာလ စင္ကာပူႏိုင္ငံမွာ ၿပဳလုပ္တဲ့ စာေပ ေဟာေၿပာပြဲမွာ ဆရာ ေအာ္ပီက်ယ္ ေဟာသြားတဲ့ အထဲမွာ စနစ္ရဲ႕ သားေကာင္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း နည္းနည္း ပါပါတယ္။ အဲဒါ နဲ႕ ပါတ္သက္ၿပီး ဆက္စပ္ စဥ္းစားမိတာေလးေတြပါ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုးသိၾကတဲ့ အတိုင္း ‘သားေကာင္’ ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈံးက ခံရတဲ့ သူကို ေဖာ္ညႊန္းတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ သားေကာင္ဆိုမွေတာ့ မုဆိုးၿဖစ္ေစ အၿခားေသာ အင္အားႀကီးမား တဲ့ အေကာင္တစ္ေကာင္ေကာင္ ၿဖစ္ေစရဲ႕ သတ္ၿဖတ္မႈ႕ကို ခံရတာ မ်ားပါတယ္။ မုဆိုး ဆိုတာကေတာ့ ဘယ္လိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ သားေကာင္အတြက္ေတာ့ မေကာင္းတဲ့ အႏၱရယ္ပဲေပါ့။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေၿပာခ်င္တာက စနစ္ဆိုတဲ့ မုဆိုးပါ။ အဲဒီ စနစ္ဆိုတာကေတာ့ မေကာင္းတဲ့ စနစ္လို႕ ဆိုလိုခ်င္ပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့ စနစ္ဆိုရင္ေတာ့ စနစ္၏ သားေကာင္လို႕ မသံုးပဲနဲ႕ စနစ္၏ အေမြခံလို႕ သံုးရမလားပဲ။<br /><br />ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုးဟာ စနစ္ရဲ႕ သားေကာင္ေတြပါ။ တိတိက်က် ေၿပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ႏိုင္ငံရဲ႕ မ�